Purée z selera korzeniowego z pecorino, bez ziemniaków i mleka: seler ugotowany na parze, zmiksowany, a następnie odciśnięty.
Posiekana szałwia nadaje aromat łagodnemu, lekko pieprznemu purée ze słoną nutą pecorino i wędzoną papryką. To purée z selera korzeniowego jest lżejszą alternatywą dla purée ziemniaczanego. Przygotowanie porcji dla 2 osób zajmuje 25 minut, w tym 20 minut gotowania na parze. Pasuje zarówno do bożonarodzeniowego posiłku, jak i do kolacji w tygodniu. Ten przepis znajdziesz wśród moich dań keto.
Czym jest purée z selera korzeniowego?
W tym przepisie purée powstaje z ugotowanego selera korzeniowego, zmiksowanego na gładką masę. Seler ma bulwiasty korzeń, naturalnie wilgotny, łagodny i aromatyczny. Wykorzystujemy połowę bulwy, czyli około 300 do 400 g po oczyszczeniu, gotujemy ją na parze, a następnie dokładnie miksujemy.
Efekt zależy w równym stopniu od konsystencji, jak i od przyprawienia. Solidna garść świeżo startego pecorino lub innego dojrzałego, dość suchego sera zagęszcza masę i nadaje jej treściwość, słoność oraz nutę umami, ale nie zastępuje odciskania. Po zmiksowaniu purée często pozostaje zbyt rzadkie, dlatego warto odcisnąć je w czystej, lekko wilgotnej ściereczce, aby usunąć wodę. Bez ziemniaków i mleka, ponieważ seler korzeniowy zawiera już wystarczająco dużo wilgoci.
Dodatek z warzyw korzeniowych
To purée podaje się na ciepło jako dodatek z warzyw korzeniowych do pieczonego drobiu, wieprzowiny lub duszonego mięsa. Seler korzeniowy doskonale się do tego nadaje dzięki zwartemu miąższowi, który mięknie podczas gotowania na parze, oraz warzywnemu aromatowi, na tyle łagodnemu, by dobrze komponować się z dojrzałym serem.
Szczególnie ważne są trzy szczegóły: odciśnięcie po zmiksowaniu, pecorino starte tuż przed użyciem i, jeśli to możliwe, wędzona papryka. Aby uzyskać delikatną konsystencję, wybierz seler jędrny i ciężki jak na swój rozmiar. Starannie usuń grubą skórkę oraz drobne korzonki, ponieważ nawet jeden twardy fragment może sprawić, że purée będzie mniej gładkie.
Główne składniki
Podstawą jest seler korzeniowy: połowa bulwy ważąca 300 do 400 g po oczyszczeniu, o łagodnym, warzywnym smaku i naturalnej wilgotności. Pokrój go na kawałki równej wielkości, aby równomiernie się ugotował. Wybór tłuszczu jest prosty: łyżka oliwy extra virgin dla pełniejszego, roślinnego smaku albo łyżka masła dla delikatnej mlecznej nuty, bez łączenia obu.
Dwie łyżeczki mielonej papryki, najlepiej wędzonej, dodają ciepła, subtelnego koloru i głębi. Można też użyć papryki niewędzonej, aby uzyskać łagodniejszy efekt. Dwie łyżeczki suszonego tymianku, który można zastąpić oregano lub szałwią, podkreślają zielone nuty selera. Na początek dodaj szczyptę celtyckiej soli morskiej, a czarny pieprz zapewni subtelną pikantność i dłużej utrzymujący się smak.
Solidna garść świeżo startego pecorino, dojrzałego i dość suchego, łatwiej rozprowadza się w masie, gdy ser zetrzesz tuż przed użyciem. Zagęszcza purée, ale nie zastępuje odciskania. Mała garść świeżej szałwii, posiekanej w ostatniej chwili i dodanej na wierzch, zachowuje swój aromat. Wystarczy prosty sprzęt: garnek lub parowar, blender ręczny albo mały robot kuchenny, obieraczka i czysta ściereczka bez zapachu detergentu.
Wskazówki dotyczące przygotowania i podawania
Kluczowe jest gotowanie: po 20 minutach na parze widelec powinien wchodzić w seler bez oporu, inaczej purée może być włókniste. Krótkie odparowanie przed miksowaniem ogranicza nadmiar wody. Decydujący etap następuje później: purée przełożone do czystej, lekko wilgotnej ściereczki ostrożnie odciskamy, gdy nieco przestygnie. Płyn wypływa, a miąższ staje się bardziej zwarty. Ser dodajemy bez nadmiernego podgrzewania, ponieważ zagotowanie masy po jego dodaniu mogłoby nadać jej ziarnistą konsystencję. Sól uzupełniamy ostrożnie, bo pecorino już nadaje słony smak.
Resztki purée szybko wstaw do lodówki w zamkniętym pojemniku i zjedz w krótkim czasie, delikatnie podgrzewając w kąpieli wodnej lub w mikrofalówce w krótkich cyklach. Jedna porcja zawiera około 83 kcal i 13 g węglowodanów netto. Wartość ta zależy od masy selera i zwykle jest niższa niż w purée ziemniaczanym, choć nie jest to danie ściśle ketogeniczne. Do podania pasują również duszone grzyby z brązowym sosem i leśnym aromatem, a na koniec świeża szałwia i odrobina startego sera.
Inne podobne dania znajdziesz wśród moich przepisów niskowęglowodanowych.
Purée z selera korzeniowego
Składniki
- 0.5 selera korzeniowego czyli około 300 do 400 gramów po oczyszczeniu
- 1 łyżka stołowa oliwa z oliwek extra virgin lub 1 łyżka masła
- 2 łyżeczki mielonej papryki najlepiej wędzonej
- 2 łyżeczki suszonego tymianku lub innych zielonych ziół, takich jak oregano czy szałwia
- 1 szczypta celtyckiej soli morskiej
- 1 szczypta czarnego pieprzu
- 1 spora garść sera Pecorino świeżo startego
Do dekoracji
- 1 mała garść świeżej szałwii
Instrukcje
- Przekroić seler korzeniowy na pół. Usunąć część z drobnymi korzonkami i obrać jedną połowę. Drugą połowę przechowywać pod przykryciem w lodówce.0.5 selera korzeniowego
- Pokroić na równe kawałki i gotować na parze przez 20 minut. Następnie pozostawić do odparowania. Zmiksować blenderem ręcznym na purée. Na tym etapie purée jest jeszcze dość wodniste. Najpierw je odcisnąć, a potem zagęścić.1 łyżka stołowa oliwa z oliwek, 2 łyżeczki mielonej papryki, 2 łyżeczki suszonego tymianku, 1 szczypta celtyckiej soli morskiej, 1 szczypta czarnego pieprzu
- Odcisnąć purée w wilgotnej ściereczce. Złożyć rogi ściereczki, aby ją zamknąć, i naciskać od strony rogów, dociskając purée do tkaniny. Pozwolić, by płyn spływał do zlewu.
- Zagęścić sporą garścią dość dojrzałego, suchego sera. Zetrzeć go tuż przed dodaniem.1 spora garść sera Pecorino
- Podawać bez dodatków lub udekorować odrobiną dodatkowego sera i świeżo posiekanymi ziołami. U mnie była to szałwia.1 mała garść świeżej szałwii
