Otantik Daifuku Mochi

İçi tatlı kırmızı fasulye ezmesiyle dolu, üzeri nişastaya bulanmış, beyaz ve yumuşacık bir mochi topu : Japon şekerlemecilerinin shiro daifuku’su, bu kez ev yapımı.

Öğleden sonra insanın hafifçe acıktığı, canının tatlı bir şey çektiği ama kek de istemediği bir an vardır. Daifuku tam o ana göre : üzerindeki nişastasıyla, parmaklarınızın altında yumuşacık esneyen küçük, beyaz bir top.

İlk lokmada yumuşacık hamur uzar, ardından yoğun kıvamlı, ağızda eriyen kırmızı fasulye ezmesine ulaşırsınız. Tadına bakmak için bir tane alırsınız, ikincisi hemen ardından gelir.

Daifuku Nedir ?

Daifuku, Japon mutfağının geleneksel şekerlemelerinden, yani wagashi’lerden biridir ve mitarashi dango ile aynı aileye aittir. Yumuşak ve esnek bir yapışkan pirinç hamuru olan mochi ile dolgunun sarılmasıyla hazırlanır. Shiro daifuku, yani “ beyaz daifuku ”, tatlı azuki fasulyesi ezmesi anko ile doldurulan sade çeşididir. İçinde dondurma bulunan dondurmalı mochi’lerin aksine oda sıcaklığında yenir.

Daifuku, 大福 şeklinde yazılır ve “ büyük şans ” anlamına gelir. Adı çeşitlerine göre değişir : ichigo daifuku’nun içinde anko ile birlikte bütün bir çilek saklıdır, mame daifuku’nun ise dış hamuruna fasulye katılır.

Edo Döneminden Bir Tatlı

Daifuku, Edo döneminde (1603-1867) sevilen bir atıştırmalık olarak yaygınlaşır. Atası olan uzura mochi, yani “ bıldırcın mochi’si ”, adını oval ve tombul şeklinden alır. Bu ilk çeşitler, günümüzün daifuku’larından daha büyüktü ve tuzlu kırmızı fasulyeyle doldurulurdu.

O zamanlar harabuto mochi, yani “ koca göbekli mochi ” diye anılırdı, tok tutan bir atıştırmalıktı. Küçülüp tatlandıkça, iyi talihi ifade eden karakterlerle yazılan daifuku adını aldı.

Geleneksel mochi, mochitsuki yöntemiyle yapılır : buharda pişirilen yapışkan pirinç, pürüzsüz bir hamur oluşana kadar havanda tokmakla dövülür. Evde ise yapışkan pirinç unu olan mochiko sayesinde bu işleme gerek kalmaz.

Daifuku’nun Temel Malzemeleri

Dış hamuru yalnızca üç malzemeden oluşur : mochiko, su ve şeker. Mochiko olmazsa olmazdır, sıradan pirinç unuyla bu uzayan hamuru elde edemezsiniz. Adına rağmen yapışkan pirinç gluten içermez : bu sözcük, piştiğinde aldığı yapışkan dokuyu anlatır. Mochiko’yu Asya marketlerinde, özellikle Japon ürünleri satanlarda bulabilirsiniz.

Şeker de un kadar önemlidir. Sıcak mochi’ye üç seferde eklenerek dış hamurun çok daha uzun süre esnek ve yumuşak kalmasını sağlar. Miktarı fazla görünebilir ama azaltırsanız daifuku daha çabuk sertleşir.

Dolgu için kullanılan anko evde hazırlanabilir veya Japon marketlerinden alınabilir. Bu, dorayaki içinde de kullanılan ezmedir, pürüzsüz çeşidine koshian, fasulye parçaları içeren çeşidine ise tsubuan denir. Şekil verirken kullanılan patates nişastası, yani katakuriko, mochi’nin ellere yapışmasını önler. Yerine rahatlıkla mısır nişastası kullanabilirsiniz.

Yumuşak Daifuku İçin Püf Noktaları

İşin sırrı tenceredeki aşamada. Şekerin her üçte birlik kısmı, bir sonraki eklenmeden önce orta-kısık ateşte, hamuru yakmadan tamamen erimelidir. Ardından mochi’ye henüz sıcakken, bolca unlanmış bir tepsi üzerinde şekil verilir ve her daifuku, birleşim yeri alta gelecek şekilde dinlendirilir.

Daifuku, yapıldığı gün, oda sıcaklığında, yanında matcha veya başka bir yeşil çayla en lezzetli halindedir. Buzdolabında mochi’nin nişastası sıkılaşır ve dış hamuru sertleşir. Daha uzun süre saklamak için tek tek sarıp dondurun.