Asya Erişteleri İçin Kapsamlı Rehber

Asya marketlerinde en sık karşılaşılan erişte türleri hakkında bilmeniz gereken her şeyi öğrenin

Daha önce bir Asya marketinin erişte reyonunu gezdiyseniz, sunulan muazzam çeşitliliğin farklı erişte türlerini tanımayan acemilerin başını döndürebileceğini bilirsiniz. İtalyan mutfağındaki makarna tariflerinde görülen çeşitliliğin nereden geldiğini de böylece anlayabiliriz.

Bir tarifi uygulamak kolaydır; tarifte belirtilen erişteyi alıp kullanmanız yeterli. Peki ya denemeler yapmak ve mutfaktaki ufkunuzu biraz genişletmek istiyorsanız? O zaman her erişte türünün ne olduğunu biraz daha yakından tanımak isteyeceksiniz.

Asya erişteleri genellikle üç türe ayrılır : buğday erişteleri, pirinç erişteleri ve cam ya da “selofan” erişteler. Aşağıda, her türün en popüler örnekleri, pratik pişirme ipuçları ve tariflerle bunların her biri hakkında size daha fazla bilgi vermeye çalışacağım.

Çoğu erişte türü et suyunda, sotelenerek, kızartılarak, soğuk ya da sıcak olmak üzere farklı şekillerde servis edilebilir. Amaaa her birinin daha iyi uyum sağladığı yöntemler var; şimdi bunlara bakacağız

Buğday erişteleri

Buğday, dünyada erişte yapımında en yaygın kullanılan tahıldır.

Asya buğday erişteleri, tıpkı İtalyan makarnaları gibi genellikle buğday unu ve yumurtayla yapılır. Ancak temel bir fark vardır: İtalyan makarnaları hamurun açılıp kesilmesiyle yapılırken, Asya’nın pek çok yumurtalı erişte çeşidi hamurun çekilip uzatılmasıyla hazırlanır.

Bu işlem, tıpkı İtalyan usulü hamur açmada olduğu gibi hamurdaki gluteni geliştirir, ancak ortaya çıkan eriştelerin dokusu ve kıvamı farklıdır. Genel olarak Asya erişteleri, İtalyan benzerlerine göre daha esnek ve yaylanır bir yapıdadır.

“Lo mein” ve “chow mein” erişteleri

Çin buğday eriştelerinin en yaygın iki türü lo mein ve chow mein erişteleridir. İkisi de buğday unu ve yumurtadan yapılır ve spagetti gibi silindir biçimindedir, ancak biraz daha kalındır; kalınlıkları 5 mm’ye yakındır

Ne düşündüğünüzü biliyorum: “Marc, chow mein tarifini gördüm ama lo mein’i ilk kez duyuyorum “. Lo mein, sebze ve/veya etle sotelenen “yumuşak” erişteler için kullanılan genel bir terimdir. Hepsi bu.

Chow mein ise çok ama çok yüksek ateşte sotelemeyi gerektirir

Özellikle büyük bir Asya marketinin yakınında yaşayacak kadar şanslıysanız, lo mein ve chow mein eriştelerini taze ve kuru olarak bulabilirsiniz. Aksi takdirde yalnızca kuru çeşitlerle yetinmeniz gerekebilir.

Hem taze hem de kuru çeşitlerin kısa süre ön haşlamadan geçirilmesi gerekir (ambalajdaki talimatları izleyin ; kuru eriştelerin pişme süresi biraz daha uzundur ve kalınlıklarına da bağlıdır); böylece hafifçe şişer ve istenen dişe gelir kıvama ulaşırlar ( İtalyan mutfağındaki al dente’nin karşılığı).

Ön haşlamadan sonra erişteler, sotelenmiş et ve sebzelerle birlikte bir sos eşliğinde pişirilir; alternatif olarak, daha fazla lezzet için eriştelerin kendisi de sotelenebilir.

Chow mein erişteleri genellikle daha çıtırdır, ateş sonuna kadar açılır; lo mein erişteleri ise daha yumuşaktır. Bu nedenle, seçeneğiniz varsa lo mein yapmak için taze erişteler daha uygundur.

Kısacası, yuvarlak ve kalın erişteler mi gördünüz? Lezzetli soteler yapmak için alın

Ramen erişteleri

Son derece popüler bir diğer yumurtalı erişte çeşidi olan ramen erişteleri Japonya’dan gelir.

Ramen erişteleri, onlara kıvrımlı bir biçim veren kansui adlı alkali bir malzemeyle işlenir. Chow mein veya lo mein’den daha ince olan ramen erişteleri, geleneksel olarak tuz, soya sosu, miso veya domuz etiyle lezzetlendirilmiş bir et suyunda, çeşitli sebzeler, et ve diğer garnitürlerle servis edilir.

Hazır ramenin kendine has bir çekiciliği olduğu tartışılmaz; dünyanın dört bir yanındaki süpermarket raflarında bulunması da bunu gösteriyor. Ancak otantik ramen restoranları taze erişte servis eder; bunları büyük Asya marketlerinde de bulabilirsiniz.

Nispeten ince oldukları için ramen erişteleri et suyunda bekledikçe yumuşar; bu nedenle baştan fazla pişirmemek önemlidir.

Udon erişteleri

Udon erişteleri Japonların bir başka favorisidir, ancak ramenin aksine udonlar kalın ve yumuşaktır; yemek çubuklarınızdan sarkarken belirgin bir esneklik, ağzınızda ise nefis bir kıvam sunarlar.

Yine genellikle et suyuyla sunulan udon erişteleri çoğunlukla taze satılır, ancak kuru ve hatta dondurulmuş çeşitleri de bulunur; yine de tazesinin dokusu daha iyidir. Ben şahsen çoğu zaman önceden pişirilmiş olanları kullanıyorum (vakumlu paketlerde satılıyor)

Soba erişteleri

Soba erişteleri birçok açıdan benzersiz bir üründür.

İlk olarak, buğday ununun yanı sıra karabuğday unuyla yapılırlar; bu da onlara kendine özgü bir lezzet, doku ve açık kahverengiden koyu kahverengiye uzanan bir renk verir.

İkinci olarak, soba erişteleri sıcak yerine genellikle soğuk, lezzetli bir sos eşliğinde servis edilir. Bazen servis öncesinde buzla soğutulan soğuk soba erişteleri, Japonya’da ferahlatıcı bir yaz yemeğidir.

Not: Somen erişteleri sobaya benzer, ancak karabuğday yerine tamamen buğdaydan yapılır; bu yüzden kahverengi yerine beyazdır ve daha pürüzsüz bir dokuya sahiptir. Onlar da genellikle soğuk servis edilir.

Pirinç erişteleri

Pirinç erişteleri, Asya eriştelerinin ikinci büyük kategorisini oluşturur. Pirinç nişastasından yapılan bu erişteler, her türlü uzunluk ve genişlikte bulunur ve Asya ile Güneydoğu Asya’daki hemen her ülkenin mutfağında yer alır.

Özellikle daha geniş ve kalın çeşitlerde belirginleşen sıkı ve esnek bir dokuları vardır; birlikte servis edildikleri sosların veya et sularının lezzetini emebilirler.

Büyük Asya marketlerinde taze pirinç erişteleri bulunsa da kuru pirinç eriştelerinin çeşit sayısı tazelerinkini açık ara aşar. Pirinç erişteleri çorbalarda ve sotelerde kullanılır; kuru pirinç eriştelerinin ise pişirmeden önce çoğunlukla suda bekletilmesi veya ön haşlamadan geçirilmesi gerekir.

Pirinç eriştelerinin çoğu yassıdır ve genişlikleri oldukça değişse de( en genişlerinden bazıları yaklaşık bir santimetredir), çoğu yaklaşık 3 mm, yani aşağı yukarı linguine ile aynı genişliktedir.

Örneğin pad thai, 3 mm’lik pirinç erişteleriyle yapılan klasik bir Tayland erişte sotesidir

Daha ince pirinç eriştesi çeşitleri bazen pirinç çubukları, hatta pirinç şehriyesi olarak adlandırılır. Vietnam pho’su da pirinç çubukları veya pirinç şehriyesiyle yapılan bir başka popüler erişte çorbasıdır.

Teknik olarak erişte sayılmasa da pirinç eriştesi yapımında kullanılan aynı malzemenin, bu bahar rulolarını veya Vietnam nemlerini sarmak için kullanılan pirinç kağıdı adlı yapraklara da dönüştürülebildiğini unutmayın

Cam erişteler

Son olarak, bazen selofan erişte de denilen cam erişteler, buğday veya pirinç dışındaki her türlü nişastadan yapılan geniş bir erişte kategorisidir.

Maş fasulyesi erişteleri, tıpkı tapyoka nişastası ve tatlı patates nişastasından yapılan erişteler gibi oldukça yaygındır.

Kaynakları farklı olsa da bu eriştelerin üretim süreci, söz konusu kaynaklardaki nişastanın ayrıştırılmasına dayanır; bu nedenle eriştelerin kendilerine özgü belirgin bir tadı yoktur. Bu erişteler genellikle çok daha ince, neredeyse iplik gibidir ve haşlandıktan sonra camsı, neredeyse saydam bir görünüm aldıkları için cam veya selofan erişte olarak adlandırılırlar.

Dokuları genellikle çok esnektir ve çoğunlukla sotelenerek servis edilirler. Bu erişteleri yağda kızartmak onları özellikle çıtır hale getirir.

Pirinç erişteleri gibi cam eriştelerin de, yağda kızartmayacaksanız, pişirmeden önce suda bekletilmesi gerekir.

Suda bekletildikten sonra cam erişteler, miktarına bağlı olarak 3 ila 6 dakika gibi nispeten kısa bir pişirme süresi gerektirir. Süzüp bol soğuk suyla duruladıktan sonra yapışmalarını önlemek için yağla karıştırın.

Ve unutmayın, cam erişteler piştikleri sıvının lezzetini emer; bu nedenle et suyunda pişirmiyorsanız en azından pişirme suyuna tuz eklemeyi ihmal etmeyin.