Bangkok telt meer dan 300 000 streetfoodverkopers, in elke soi en langs elk kanaal. Al vanaf 6:00 pakken kantoormedewerkers moo ping en kleefrijst mee voor 15 THB per spiesje (0,40 EUR, de prijs van een kauwgompje in Frankrijk), en om middernacht staan de stoepen van Chinatown nog vol fijnproevers die over een kom opgerolde noedels in peperbouillon gebogen zitten.
Hier vind je de adressen waar ik heb gegeten, wijk voor wijk, met wat ik heb besteld en de prijzen. Als je een reis naar Bangkok wilt plannen, begin dan aan tafel.
- Waar eet je ’s avonds in Bangkok?
- Wat eet je in Bangkok?
- Waar eet je een kom noedels?
- Waar eet je een krabomelet?
- Welke markt kies je om te eten?
- Waar ga je uit eten?
- Welke wijk kies je om lekker te eten?
- Hoeveel kost het?
- Is eten op straat veilig?
- Mijn andere gidsen voor Bangkok
Waar eet je ’s avonds in Bangkok?
Het liefst eet ik ’s avonds in Bangkok in Yaowarat, de Chinese wijk: nergens in de stad vind je zoveel streetfood bij elkaar, en dat trekt al meer dan een eeuw fijnproevers. Na zonsondergang sluiten de juweliers aan Yaowarat Road en nemen de kraampjes de stoepen onder de neonlichten over.
Yaowarat Road op een doordeweekse avond
Ga op een doordeweekse avond, van 18:00 tot 22:00: in het weekend is het zo druk dat je meer tijd kwijt bent aan je door de menigte wurmen dan aan eten. De belangrijkste kraampjes blijven tot ver na middernacht open, daarna gaat de avond verder in de bars van Soi Nana in Chinatown (niet te verwarren met die in Sukhumvit), zoals Teens of Thailand en Tep Bar. ’s Ochtends, tussen 6:00 en 9:00, trof ik Talat Kao, de oude versmarkt, vol buurtbewoners die hun ingrediënten kwamen kopen. ’s Avonds is die helemaal verdwenen, en de meeste toeristen krijgen hem nooit te zien.
De heilige drie-eenheid van Yaowarat
Drie gerechten typeren Chinatown, en ik heb ze alle drie geproefd. Kway chap bestaat uit brede rijstnoedels die tot buisjes zijn opgerold, in een peperige bouillon met gestoofd orgaanvlees en krokant varkensvlees. Mijn eerste kom at ik bij Guay Jub Ouan Pochana, in de ingang van een oude bioscoop, een schoolvoorbeeld van dit gerecht. Guay Jub Mr. Joe heeft een Michelin-vermelding en een rij die snel opschiet. Beide zijn uitstekend.
Hoi tod is een oesteromelet, een lekker vette pannenkoek vol kleine oesters of mosselen, naar keuze krokant of zacht. Nai Mong Hoi Thod maakt hem al tientallen jaren: dat is mijn eerste keuze onder de kraampjes in deze wijk.
Pa tong go zijn gefrituurde Chinese deegstengels die je in een pandancrème (sangkaya) doopt, een verre verwant van banketbakkersroom. Pa Tong Go Savoey heeft een Michelin-vermelding, en ik vind de crème alleen al een stop waard.
T&K Seafood of Lek & Rut?
T&K Seafood (groene shirts) en Lek & Rut (rode shirts) concurreren al tientallen jaren zij aan zij, met gegrilde garnalen, inktvis en krab op plastic tafels op de stoep, van zonsondergang tot laat. Ik vond ze op toeristen gericht en wat duur voor Bangkok. Mijn voorkeur gaat uit naar Lek & Rut, maar geen van beide is een must als de rest van Chinatown zoveel biedt voor minder geld.
De sois rond Yaowarat Road
Yaowarat Road is het bekendste, drukste en duurste stuk. Loop vijf minuten een willekeurige soi (steeg) in en je eet goedkoper, vaak beter, met een kortere wachtrij. Bij Jek Pui Curry stond ik met buurtbewoners in de rij voor een gele curry, die ik op een rood plastic krukje at, zonder tafel. Nai Ek Roll Noodle maakt krokant varkensvlees in een peperige bouillon, Krua Porn La Mai serveert rad na (noedels in dikke saus) op een gloeiend hete plaat, en voor een rustige zitpauze kun je bij Texas Suki of Hua Seng Hong terecht voor echte Kantonese dim sum. Wil je vlak bij Chinatown overnachten, dan liggen Talat Noi en de oude stad op loopafstand van dit alles.
Wat eet je in Bangkok?
Om de Thaise keuken van Bangkok te begrijpen, begin je met pad kra pao: vraag een Thai of een expat die er al jaren woont naar het echte nationale gerecht, en vrijwel zeker krijg je dit als antwoord. Het is heilige basilicum, geroerbakt in de wok met varkensgehakt (of kip), geserveerd op rijst met daarop een spiegelei met een vloeibare dooier, voor 40 tot 60 THB (1 tot 1,60 EUR) bij elk willekeurig kraampje. Toeristen beginnen met pad thai, de bewoners eten drie keer per week pad kra pao. Thuis maak ik de versie met kip, mijn recept voor kip met Thaise basilicum vind je hier.
Som tam is een salade van groene papaja die op bestelling in een vijzel wordt gestampt, zo pittig als jij wilt: zelfs ‘gemiddeld’ is voor een westerse smaak erg pittig. Je eet hem met kleefrijst en gai yang (gegrilde kip) of kor moo yang (gegrilde varkensnek), waar ik de voorkeur aan gaf vanwege de malsere textuur. Elk kraampje met Isaan-gerechten serveert deze combinatie voor 80 tot 120 THB (2 tot 3 EUR, de prijs van een koffie met melk op een terras), een van de meest bevredigende maaltijden van de stad. Ik maak hem ook thuis, mijn recept voor som tam vind je hier.
Khao ka moo is gestoofde varkensschenkel op rijst, zo lang gesudderd dat het vlees onder je vork uit elkaar valt, een beetje zoals confit. Charoen Saeng Silom heeft een Bib Gourmand van Michelin voor dit gerecht, dat 50 tot 80 THB (1,30 tot 2 EUR) kost. Ik ging er ’s ochtends heen, en dat is de regel: vroeg in de middag is het op. Volg elders een rij buurtbewoners naar een kraampje dat alleen dit gerecht maakt, met een grote pan gestoofd varkensvlees en een verkoper met een hakmes.
Moo ping zijn gegrilde varkensspiesjes, gemarineerd met knoflook, korianderwortel en palmsuiker. Ze worden ’s ochtends op bijna elke straathoek vanuit karretjes verkocht, voor 10 tot 15 THB per stokje (0,25 tot 0,40 EUR). Met een zakje kleefrijst erbij is dit het Thaise ontbijt bij uitstek, en ik at het net als iedereen, staand, onderweg naar de BTS of terwijl ik op een motortaxi wachtte. Een adres heb je niet nodig: de karretjes staan overal en zijn bijna allemaal uitstekend. Ik maak het ook thuis, mijn recept voor moo ping vind je hier.
Mango sticky rice, zoete kleefrijst met kokosmelk en plakjes goed rijpe mango, vind je het hele jaar door, maar van april tot juni is het veel lekkerder, op het hoogtepunt van het Thaise mangoseizoen. Ik haalde mijn portie bij Kor Panich in de oude stad, het historische adres dat al meer dan een eeuw bestaat. Reken op 60 tot 100 THB (1,60 tot 2,60 EUR), afhankelijk van het kraampje en de mango. Wil je het thuis namaken, dan staat mijn recept voor mango sticky rice op de site.
Om deze gerechten te leren maken is een kookles een van de beste activiteiten in Bangkok: in een halve dag maak je pad thai, groene curry, tom yum, som tam en mango sticky rice, na een bezoek aan een versmarkt (vaak Klong Toei) waar je je ingrediënten koopt. Reken op 1 500 tot 3 000 THB (40 tot 80 EUR), afhankelijk van de school en de groep, via Klook of GetYourGuide. Wat mij betreft bieden kookscholen in Chiang Mai een betere prijs-kwaliteitverhouding, maar de lessen in Bangkok blijven goed, en op de markt leer je de Thaise ingrediënten kennen.
Waar eet je een kom noedels?
Boat Noodle Alley, Victory Monument
Boat noodles (kuay teow reua) worden geserveerd in piepkleine kommetjes ter grootte van een koffiekopje: ik bestelde er 5 tegelijk en stapelde de lege kommetjes voor me op, dat hoort bij het ritueel. De bouillon is donker en krachtig, vaak verrijkt met varkensbloed, een beetje zoals een stevige wildstoofpot. In de « Boat Noodle Alley » bij Victory Monument kost een kommetje 15 tot 20 THB (0,40 tot 0,50 EUR), en 10 kommetjes, voor minder dan 200 THB (5 EUR), vullen prima. Thong Smith, een keten in winkelcentra met airconditioning, maakt een heel behoorlijke versie, met zelfs een extravagante optie met A5-wagyurundvlees, die ik verrassend geslaagd vond.
De khao soi van Ekkamai en Ari
Deze curry-noedelsoep uit het noorden van Thailand is het cadeau van Chiang Mai aan Bangkok. Voor een authentieke versie ging ik naar Hom Duan in Ekkamai, waarvan de eigenaren uit het noorden komen. Het modernere Ong Tong in Ari heeft een Bib Gourmand van Michelin en een dikke bouillon die een vaste klantenkring trekt. Khao Soi Samer Jai, ook in Ari, maakt een versie met meer kokosmelk, heerlijk romig. Reken bij alle 3 op 80 tot 120 THB (2 tot 3 EUR).
Jeh O Chula, bij Chulalongkorn
Tom yum goong (pittige garnalensoep) is de beroemdste soep van Thailand, en mijn favoriete tom yum in Bangkok is de « Mama Oho » van Jeh O Chula, een zaak met een Bib Gourmand van Michelin bij de Chulalongkorn-universiteit: een enorme pan tom yum met instantnoedels, zeevruchten en een rauw ei dat in de kokende bouillon wordt gebroken. Het is een begrip onder nachtelijke eters, met lange wachtrijen, dus ik reserveerde mijn plek via Klook.
Wattana Panich en Rung Rueang
Wattana Panich in Ekkamai serveert noedelsoep met rundvlees uit een bouillon die al meer dan 50 jaar onafgebroken pruttelt, steeds dezelfde basis die dagelijks wordt aangevuld: die diepe smaak ben ik nergens anders tegengekomen, en een liefhebber van Franse demi-glace begrijpt dat meteen. Voor varkensvlees serveert Rung Rueang Pork Noodle, aan Sukhumvit 26, wat mij betreft de beste noedelsoep van de stad.
Waar eet je een krabomelet?
Raan Jay Fai is de beroemdste streetfoodkraam van Bangkok, met een ster van de Michelingids voor streetfood, uniek in de wereld. Chef Supinya Junsuta, een zeventiger, bereidt elk gerecht zelf, met een lasbril op tegen de hitte van de houtskool. Ik bestelde haar krabomelet, gevuld met grote stukken verse krab en gebakken in de wok boven loeiende vlammen, voor meer dan 1.000 THB (26 EUR, de prijs van een gerecht in een goede Parijse bistro), en haar drunken noodles (pad kee mao) zijn ook uitstekend.
Om er te kunnen eten, kwam ik voor 8:00 aan om mijn naam op de reserveringslijst te zetten. Het restaurant opent rond 9:00-10:00, en je wacht 3 tot 4 uur, staand in de hitte op straat, zonder airconditioning. Het is gesloten op zondag, maandag en soms dinsdag.
Volgens sommigen is het eten uitzonderlijk en is Jay Fai aan het werk zien voor haar vlammen een ervaring die je maar eens in je leven meemaakt. Anderen vinden de wachttijd absurd voor eten dat je elders voor 90 % kunt evenaren, terwijl je in die tijd 5 andere adressen kunt bezoeken. Ik geef beide kampen gelijk: heb je een week in Bangkok, probeer dan Jay Fai; heb je 3 of 4 dagen, kies dan een van de alternatieven hieronder.
Krua Apsorn, Nhong Rim Klong en Raan Kaew
Deze 3 adressen serveren vergelijkbare krabgerechten zonder urenlange wachttijden. Bij Krua Apsorn, vroeger een favoriet restaurant van de Thaise koninklijke familie, vond ik de krabomelet zachter en minder vet dan die van Jay Fai, en de gele curry met krab behoort tot de beste van de stad. Nhong Rim Klong heeft airconditioning, grote stukken krab en duidelijk lagere prijzen. Raan Kaew serveert krabcurry voor een fractie van de prijs bij Jay Fai, in een ongedwongen curryrestaurant.
Welke markt kies je om te eten?
Jodd Fairs
Dit is op dit moment dé nachtmarkt voor toeristen. De locatie DanNeramit, bij BTS-station Ha Yaek Lat Phrao, is de ruimste en fotogeniekste van de 2 actieve locaties, met een sprookjeskasteel als decor. De locatie in Ratchada, bij Big C, zet de sfeer van de oude Train Market voort. Beide zijn schoon en overzichtelijk, met Engelstalige menu’s en een verzorgde presentatie voor sociale media.
Daar horen hogere prijzen bij: een smoothie voor 80 tot 100 THB (2 tot 2,60 EUR) tegenover 30 tot 40 THB bij een straatkraam, en schotels met zeevruchten vanaf 500 THB (13 EUR). Je betaalt voor de sfeer en het comfort, en voor een ontspannen eerste avond maakt Jodd Fairs zijn belofte waar.
Ik bestelde leng saap (vulkanische ribbetjes of « berg pittig varkensvlees »): varkensbotten gestoofd in een zure, heel pittige limoenbouillon, opgestapeld tot een berg, erg fotogeniek. Let op, het is zuur en pittig, terwijl veel mensen Amerikaanse barbecueribbetjes verwachten. Bestel een kleine portie met rijst of een omelet om de zure smaak in balans te brengen, trek de meegeleverde plastic handschoenen aan (het wordt een geknoei), en ga naar de kraam Maeklong Noodles voor de beste versie op de markt.
Chatuchak Weekend Market
Chatuchak is een dagmarkt, in het weekend van 9:00 tot 16:00, met volop hapjes. Ik proefde er kokosijs geserveerd in een halve kokosnoot, met geroosterde pinda’s en kleefrijst. Moo Yang Nam Peung, in Section 22, maakt gegrild varkensvlees met honing waar voortdurend mensen op afkomen, Viva 8 heeft een paellakraam met dj, en Hello Garlic verkoopt broodstengels met knoflookboter die hun vaste fans hebben. Het is er bloedheet, dus blijf hapjes eten, drink smoothies om af te koelen en vergeet een echte maaltijd aan tafel: lopen, eten, lopen, eten.
Talad Rot Fai, Wang Lang en Huai Khwang
Dit zijn de markten van de lokale bevolking. Talad Rot Fai Srinakarin (Train Night Market) ligt verder van het centrum en heeft een vintagesfeer. Ik vond deze markt leuker dan Jodd Fairs. Wang Lang Market (10:00-14:00, bij het Siriraj-ziekenhuis) serveert echt goed lokaal eten voor Thaise prijzen, waaronder het gevulde brood van Wang Lang Bakery en de garnalenwontons van Saimai Wonton. Huai Khwang blijft tot diep in de nacht levendig, met vooral lokale bezoekers.
Khlong Lat Mayom en de drijvende markten
In Bangkok zelf bezocht ik Khlong Lat Mayom, de authentiekste drijvende markt: alleen open in het weekend, met verkopers op bootjes en kramen langs een kanaal. Je komt er om te eten: gegrilde zeevruchten, boat noodles bereid op echte boten, kokospannenkoekjes en seizoensfruit, op een buurtmarkt waar ook toeristen welkom zijn. Het bekendere Damnoen Saduak en Amphawa zijn dagtrips: Amphawa, op ongeveer anderhalf uur naar het zuidwesten, is in mijn ogen de beste van de 2, en Damnoen Saduak is erg commercieel geworden. Ik bespreek ze uitgebreid in mijn gids met activiteiten in Bangkok.
Waar kun je in een restaurant eten?
Bangkok heeft uitstekende toprestaurants, maar de magie van de stad zit in de streetfood en de restaurants in de middenklasse: een degustatiemenu van 5.000 THB (130 EUR) betekent vijf of zes maaltijden van 100 THB minder.
Gaggan Anand (tegenwoordig onder de naam Gaggan) stond meermaals in de ranglijst Asia’s 50 Best, met een degustatiemenu van avant-gardistische Indiase gerechten met Thaise invloeden, voor ongeveer 8.000 tot 10.000 THB per persoon (210 tot 260 EUR, vergelijkbaar met een Parijs sterrenrestaurant). Bo.Lan, dat zich toelegt op traditionele Thaise recepten en duurzame inkoop, kreeg een Michelinster voordat de oprichtende chefs aan nieuwe projecten begonnen: controleer de huidige status voordat je erheen gaat. Sorn, een restaurant met gerechten uit Zuid-Thailand, heeft twee Michelinsterren en gerechten die de meeste toeristen nooit tegenkomen.
Voor een drankje met uitzicht op de skyline serveren verschillende dakterrassen van hotels langs de Chao Phraya en in Sukhumvit cocktails vanaf 300 tot 500 THB (8 tot 13 EUR). Het uitzicht is belangrijker dan het eten: ik dronk er iets bij zonsondergang en ging daarna weer naar beneden om op straat te eten.
Here Hai, Somboon Seafood en Suda
De restaurantmaaltijden waar je het meest van geniet, kosten meestal 200 tot 600 THB per persoon (5 tot 16 EUR). Bij Here Hai was ik helemaal weg van de gebakken rijst met krab, en Somboon Seafood bereidt zijn gebakken krab in curry al tientallen jaren in verschillende vestigingen. Pe Aor Tom Yum Kung serveert een romige, spectaculaire tom yum met hele garnalen. Suda Restaurant, vlak bij BTS Asok, is een ouderwets openluchtrestaurant dat de gentrificatie van de wijk heeft overleefd, met degelijke Thaise gerechten en een publiek van expats en locals.
Welke wijk kies je om lekker te eten?
Waar je kiest te overnachten in Bangkok, bepaalt waar je te voet kunt gaan eten, want door het verkeer duurt elke tocht door de stad erg lang. Yaowarat (Chinatown), mijn favoriete wijk, heeft de grootste concentratie eetadressen en is vooral ’s avonds op zijn best voor Chinees-Thaise vis en zeevruchten. In de oude stad (Phra Nakhon) vind je Jay Fai, Thipsamai, Pad Thai Fai Ta Lu en Krua Apsorn, allemaal op loopafstand van elkaar en van de belangrijkste tempels van Bangkok.
Ari is dé wijk voor de Noord-Thaise keuken, met de beste khao soi van de stad en hippe restaurants, en Ekkamai is met Hom Duan en Wattana Panich een omweg waard. Victory Monument is de wijk voor een klein budget, en Silom en Soi Convent staan rond lunchtijd vol eetkarretjes voor kantoorpersoneel. Sukhumvit en Asok hebben het grootste internationale aanbod, plus Pier 21 en Rung Rueang. Wil je buiten de toeristische routes eten, steek dan de rivier over naar Thonburi en Talad Phlu: kraampjes die al generaties lang worden gerund, met lokale prijzen, zonder Engelse menukaart of toeristen.
Toen ik er was, beperkte ik me tot een of twee wijken per dag, zonder de stad per taxi te doorkruisen. Een ochtend op Wang Lang Market, een middag in Chatuchak en een avond in Chinatown vullen al een hele dag, en in de oude stad vind je tempels en eten dicht bij elkaar. Plan je eetstops dus rond de tempels en activiteiten in Bangkok.
Hoeveel kost het?
Bangkok is een van de goedkoopste steden ter wereld om goed te eten. Mijn eetbudget was 500 THB per dag (ongeveer 13 EUR) voor drie maaltijden en tussendoortjes, nauwelijks de prijs van een dagschotel in een Parijse brasserie. Een khao gaeng (curry met rijst) van 50 THB (1,30 EUR) bij een straatverkoper is vaak lekkerder dan een maaltijd van 300 THB in een restaurant met witte tafelkleden, en duizenden naamloze kraampjes koken op dat niveau voor ongeveer een euro per bord, minder dan een espresso aan de bar in Parijs. De rest van het budget vind je in mijn budgettips en praktische tips voor Bangkok.
Onder de 100 THB (2,60 EUR) kost khao gaeng bij om het even welk kraampje 40 tot 60 THB (1 tot 1,60 EUR): ik wees aan wat me lekker leek achter de vitrine en kreeg het over rijst geschept, de dagelijkse lunch van miljoenen Thai. Een pad thai van een eetkarretje (behalve bij Thipsamai), een pad kra pao met spiegelei of een som tam met kleefrijst kost ook 40 tot 60 THB, en vijf kommen boat noodles bij Victory Monument (15 tot 20 THB per kom) kosten minder dan een smoothie op Jodd Fairs.
Volg het kantoorpersoneel tussen de middag en 13:00 naar de lunchmarkten die achter de torens verscholen liggen, voor de beste prijs-kwaliteitverhouding. Tussen 6:00 en 9:00 is de streetfood het goedkoopst en het verst van de dag, omdat de verkopers met verse ingrediënten beginnen. Loop op een avondmarkt naar de achterste rijen, waar de prijzen lager en de wachtrijen korter zijn. Vermijd restaurants met “Wij spreken Engels” of “Niet pittig” bij de ingang. Voor een betrouwbare maaltijd aan tafel is Kub Kao Kub Pla een Thaise keten in winkelcentra waar locals echt eten: constante kwaliteit, authentieke smaken, airconditioning en redelijke prijzen.
Pier 21, de foodcourt van Terminal 21
Dit is mijn beste budgettip. De foodcourt van winkelcentrum Terminal 21 (BTS Asok) serveert gerechten voor 30 tot 50 THB (0,80 tot 1,30 EUR), streetfoodprijzen, met airconditioning, schone bereidingsplekken, zitplaatsen en echt goede kwaliteit. Locals eten er regelmatig. Ik kocht bij de ingang een prepaidkaart, bestelde bij verschillende kraampjes en kreeg bij vertrek het resterende saldo terug, net zo eenvoudig als kantinebonnen.
Is het veilig om op straat te eten?
De beste vuistregel: een rij Thaise klanten wijst op veilig en waarschijnlijk lekker eten, een rij toeristen op een gerecht dat misschien maar matig is. Een hoge doorloop betekent dat ingrediënten niet lang in de hitte hebben gelegen, en een gerecht dat op bestelling in een gloeiendhete wok wordt bereid, is veiliger dan een vooraf bereid gerecht onder een warmtelamp. Eet waar er voor je neus wordt gekookt.
Vermijd rauwe zeevruchten zoals goong ten (dansende garnalen) als je de herkomst niet vertrouwt: rauwe zoetwatergarnalen brengen een risico op parasieten met zich mee. De slechtste pad thai van de stad vind je wat mij betreft op Khao San Road. De foodcourts in winkelcentra (Terminal 21, MBK, CentralWorld) bieden de kwaliteit van streetfood met schonere bereidingsplekken, een goede optie als je maag rustig moet wennen.
Gebruik de smaakmakers bij elk kraampje (suiker, chili-azijn, vissaus, gedroogde chilivlokken) en breng je gerecht op smaak zoals de locals, met een scheutje limoensap, een snufje suiker, een scheutje nam pla: de basiskruiding is een vertrekpunt. Wat gefrituurde insecten betreft, begon ik met bamboewormen, die naar zoute maïspuffs smaken; krekels en zijderupsen zijn knapperiger en hebben een uitgesprokener smaak.
Vegetarisch eten is ingewikkelder dan het lijkt, want in de Thaise keuken gaat in bijna alles vissaus (nam pla) en garnalenpasta. Het woord om te onthouden is “jay” (of “je”), boeddhistisch veganistisch: een gele of rode vlag met Chinese tekens voor een restaurant of kraampje geeft aan dat er het hele jaar door volledig plantaardig wordt gekookt. So Vegan in Chinatown is een betrouwbaar adres dat zich hierop toelegt. Tijdens het jaarlijkse Vegetarische Festival (Tesagan Gin Je), meestal in september of oktober, verschijnen overal in Yaowarat en de stad gele vlaggen, en biedt elk kraampje Thaise gerechten met plantaardige eiwitten aan, vaak gefrituurd en dus niet per se licht.
Voor halal eten vind je rond Soi Convent in Silom verschillende Thaise moslimrestaurants, en ik vond de khao mok gai (Thaise kipbiryani) van de lunchkarretjes er uitstekend. Ook in de wijk Ramkhamhaeng is veel halal streetfood te vinden: vraag naar “halal” of zoek naar uithangborden in het Arabisch.
Mijn andere gidsen voor Bangkok
Ik schreef ook over wat te doen in Bangkok, de mooiste tempels van Bangkok, waar te overnachten in Bangkok en een reis naar Bangkok voorbereiden. Ga je ook eilandhoppen in Zuidoost-Azië, vergelijk dan met mijn eetadressen op Phuket en Bali, of met waar te eten in Hanoi, van phở tot bún chả: Bangkok heeft simpelweg veel meer keuze. Alles staat bij elkaar in mijn complete gids voor Bangkok.
