Bangkok heeft minstens zes vervoersmiddelen, elk met een eigen betaalwijze, geraffineerde oplichting rond de grote tempels, geldautomaten met vaste kosten en drie seizoenen die bepalen wanneer je gaat en wat je in je koffer stopt.
Dit regel ik voordat ik aankom, met de prijzen in baht en euro.
- Een reis naar Bangkok voorbereiden: heb je een visum nodig?
- Wat kost het?
- Hoe kom je er?
- Hoe verplaats je je in Bangkok?
- Waar wissel je geld en hoe betaal je?
- Is het veilig?
- Welke oplichting moet je vermijden?
- Wat neem je mee in je koffer en zet je op je telefoon?
- Wanneer ga je?
- Mijn andere gidsen voor Bangkok
Een reis naar Bangkok voorbereiden: heb je een visum nodig?
Met een Frans paspoort niet: Frankrijk staat op de lijst van landen met visumvrijstelling voor Thailand. Je krijgt bij aankomst 60 dagen (onlangs verlengd, voorheen was dat 30 dagen), eenmalig te verlengen met 30 dagen bij elk immigratiekantoor voor 1.900 THB (ongeveer 50 EUR), met je paspoort, een pasfoto en een ingevuld TM.7-formulier.
De immigratiedienst kan vragen om een bewijs van je terugvlucht (een bevestigd ticket uit Thailand binnen de geldigheidsduur van het visum) en voldoende financiële middelen (20.000 THB, ongeveer 530 EUR in contanten). Bij Europese paspoorten worden die middelen zelden gecontroleerd, naar de terugvlucht wordt vaker gevraagd: ik had beide bij de hand.
De TDAC (Thailand Digital Arrival Card) heeft het oude papieren aankomstformulier TM6 vervangen: je vult deze minstens 72 uur voor je vlucht in op de officiële overheidswebsite, tdac.immigration.go.th, met je paspoortgegevens, vluchtgegevens en het adres van je accommodatie in Thailand. Het is gratis: een site die je laat betalen is frauduleus, dus gebruik alleen het officiële .go.th-domein.
Wat kost het?
Bangkok is een van de goedkoopste grote hoofdsteden van Zuidoost-Azië, en je dagbudget hangt bijna volledig af van je maaltijden en vervoer: streetfood en openbaar vervoer houden de kosten erg laag, restaurants met airconditioning en taxi’s laten ze snel oplopen.
| Niveau | Per dag (exclusief hotel) | Accommodatie | Eten | Vervoer |
|---|---|---|---|---|
| Backpacker | 30-40 EUR | Slaapzaal in een hostel (250-350 THB / 7-10 EUR per nacht) | Alleen streetfood (50-70 THB per maaltijd) | Openbare bus + BTS/MRT |
| Middenklasse | 60-80 EUR | 3-sterrenhotel met zwembad (~1.500 THB / 40 EUR) | Streetfood als lunch, restaurant ’s avonds | BTS/MRT + Grab ’s avonds |
| Comfortabel | 150+ EUR | 4-5-sterrenhotel (3.500+ THB / 92+ EUR) | Restaurants, rooftopbars | Overal Grab |
Voor mij is de middenklasse precies goed: voor 2.000-3.000 THB per dag (53-79 EUR) heb ik lekker gegeten, vervoer met airconditioning genomen, tempels bezocht en mezelf op een Thaise massage getrakteerd zonder op mijn banksaldo te letten. Een lunch die in een Parijse brasserie 15 EUR kost, kost hier als streetfood 2-3 EUR.
Met 1.000 THB per dag voor eten en uitgaan leef je al heel goed. De echte geldverslinder is alcohol: een grote Chang kost 60 THB (1,60 EUR) bij 7-Eleven, 180-300 THB in een rooftopbar, en een cocktail bij Sky Bar of een vergelijkbare bar loopt op tot 400+ THB (10,50+ EUR).
Goedkope maaltijden en de beste foodcourts vind je in mijn gids over streetfood en restaurants in Bangkok. Die Thaise streetfood maak ik ook thuis na: mijn recept voor pad thai en mijn som tam staan op de site.
Mijn richtprijzen: streetfoodgerecht 50-80 THB (1,30-2,10 EUR); maaltijd in de foodcourt van Terminal 21, waar ik heb geluncht, 40-60 THB (1,05-1,60 EUR); koffie van een straatverkoper 40 THB (1 EUR), Starbucks 120+ THB (3,15 EUR); toegang tot het Koninklijk Paleis 500 THB (13 EUR); Thaise massage van een uur 200-400 THB (5-10 EUR); fles water bij 7-Eleven 7-10 THB (ongeveer 0,25 EUR).
Hoe kom je er?
Begin 2026 is er geen reguliere rechtstreekse vlucht tussen Frankrijk en Bangkok. Vanaf Parijs CDG gaat de meest gebruikelijke overstap via een hub in de Golfregio: Qatar Airways via Doha, Emirates via Dubai, of Thai Airways wanneer de seizoensgebonden rechtstreekse vlucht Parijs-Bangkok wordt uitgevoerd. Vanaf Lyon-Saint Exupéry of Marseille-Provence stap je meestal over in Istanbul (Turkish Airlines) of Doha; reken op 13 tot 16 uur vliegen in totaal met een overstap.
Een retourvlucht vanaf Parijs kost meestal 450 tot 800 EUR, afhankelijk van het seizoen en hoe vroeg je boekt: ik vergelijk op Liligo, Google Flights of Kayak. Vertrekken van november tot januari zijn het duurst, die in mei-juni meestal het goedkoopst.
De twee luchthavens liggen 40 km uit elkaar: de verkeerde shuttle betekent 90 minuten tijdverlies. Suvarnabhumi (BKK) ontvangt de meeste internationale vluchten, waaronder die uit Parijs, en daar nam ik de Airport Rail Link (ARL): 45 THB (iets meer dan 1 EUR), ongeveer 30 minuten naar Phaya Thai en de BTS Sukhumvit-lijn, zonder files.
Een officiële taxi naar het centrum kost 400-600 THB (10-16 EUR) (meter + 50 THB luchthaventoeslag + tol): neem op de eerste verdieping, een niveau onder de aankomsthal, een genummerd ticket uit de automaat en bewaar het. Daarop staat het identificatienummer van de chauffeur voor als er een probleem is. Negeer iedereen die je in de aankomsthal een rit aanbiedt.
Don Mueang (DMK), de luchthaven voor budgetmaatschappijen zoals AirAsia, Nok Air en Lion Air, heeft geen treinverbinding: neem bus A2 naar BTS Mo Chit (30 THB) of een taxi (300-500 THB naar het stadscentrum, 8-13 EUR).
Houd biljetten van 100 THB bij de hand: chauffeurs beweren steevast dat ze niet kunnen wisselen voor een biljet van 1.000 THB. En als je tussen 16:00 en 19:00 aankomt, neem dan de trein, want de taxirit naar Sukhumvit kan dan twee uur duren.
Hoe verplaats je je in Bangkok?
De bovengrondse BTS Skytrain bedient de moderne winkelwijken met twee lijnen: Sukhumvit (lichtgroen), van noord naar zuid langs de belangrijkste toeristische en winkelgebieden, en Silom (donkergroen), die aftakt naar het zuidwesten. Mijn belangrijkste stations: Siam (overstap tussen beide lijnen, grote winkelcentra), Saphan Taksin (boten op de Chao Phraya bij Sathorn Pier), Phaya Thai (Airport Rail Link), Asoke (overstap op de MRT, foodcourt van Terminal 21), Mo Chit (Chatuchak Weekend Market) en National Stadium (MBK Center). Een enkele reis kost 16-59 THB afhankelijk van de afstand, een dagpas ongeveer 140 THB (3,70 EUR).
Ik heb een Rabbit card genomen, de oplaadbare kaart waarmee je in de spits de rijen bij de kaartautomaten vermijdt: opladen doe je contant aan de loketten (niet met een bankpas); zet er weinig geld op, terugbetaling is lastig. Wat me ergerde: bij de BTS kun je niet contactloos met je bankpas betalen.
De MRT, een ondergrondse blauwe lijn die min of meer een lus vormt, bedient de plekken waar de BTS niet komt: Hua Lamphong (Chinatown), Sanam Chai (bij het Koninklijk Paleis en Wat Pho), Chatuchak Park en Sukhumvit (overstap op BTS Asoke). Je kunt direct bij de poortjes contactloos betalen met Visa en Mastercard: dit is het eenvoudigste netwerk zonder lokale vervoerskaart.
De expressboten op de Chao Phraya verbinden het stadscentrum met de tempels aan de rivier, van het Koninklijk Paleis tot Wat Arun, en met de wijk rond Khaosan Road; ze brengen je ook naar de belangrijkste activiteiten en excursies van de stad. Ze vertrekken vanaf Sathorn Pier, op loopafstand van BTS-station Saphan Taksin.
Ik nam de boot met de oranje vlag, 16 THB per rit ongeacht de afstand (ongeveer 0,40 EUR), het goedkoopste openbaar vervoer van Bangkok: hij stopt bij elke belangrijke aanlegsteiger en je vaart tussen de inwoners die naar hun werk gaan. Mijn belangrijkste haltes: N8 Tha Tien (Wat Pho, veerboot naar Wat Arun), N9 Chang (Koninklijk Paleis) en N13 Phra Arthit (Khaosan Road). De toeristische boot met de blauwe vlag kost 30-150 THB met een Engelstalige gids: minder druk, comfortabeler, vier keer zo duur.
Vanaf Sathorn Pier is de shuttleboot van winkelcentrum IconSiam gratis: een aangename minicruise voor nul euro.
Tuktuks zijn tegenwoordig vooral een toeristische attractie: ze zijn duurder dan taxi’s, je zit in de hitte en de uitlaatgassen, ze spelen een hoofdrol bij de meest voorkomende oplichting en de lokale bevolking neemt ze nauwelijks nog. Ik heb er een korte rit mee gemaakt, voor de ervaring: onderhandel vóór het instappen en vergelijk met de Grab-prijs voor dezelfde rit. Is de prijs 80 % lager dan bij Grab, dan is het een valstrik, met omwegen langs winkels die commissie betalen (zie de oplichtingspraktijken).
Beter: MuvMi, een app voor elektrische tuktuks met vaste prijzen, zonder omwegen voor commissie, in de wijken Sukhumvit en Ari.
Taxi’s met een meter zijn goedkoop en volop beschikbaar: 35 THB starttarief voor de eerste kilometer (minder dan 1 EUR), 80-200 THB (2-5 EUR) voor de meeste ritten in het centrum, minder dan een busrit in Parijs. Mijn vaste regel: ik zeg ‘meter’ bij het instappen, en als de chauffeur weigert en een vaste prijs voorstelt, doe ik de deur dicht en neem ik een andere.
Loop een huizenblok weg van elke toeristische bezienswaardigheid en houd een rijdende taxi aan: de kans dat die de meter gebruikt is veel groter dan bij een taxi die geparkeerd staat te wachten. In de regen of ’s avonds laat wordt er eentje aanhouden lastiger, en neemt Grab het over.
Grab, de lokale Uber, brengt je overal waar de treinen niet komen: een vaste prijs vóór het boeken, betalen met je bankpas, gps-tracking, de identiteit van de chauffeur op het scherm. Het is de eenvoudigste optie als je alleen reist of niet wilt onderhandelen. Bolt is 30 tot 50 % goedkoper, maar daar staat wat tegenover: langere wachttijden, meer annuleringen en sommige chauffeurs die liever contant geld krijgen en ritten met kaartbetaling kunnen annuleren.
Mijn strategie: eerst Bolt voor de laagste prijs, Grab als er geen Bolt-chauffeur beschikbaar is of als ik haast heb. Download beide vóór vertrek; ze geven je ook een richtprijs voordat je met een taxi op straat onderhandelt.
Nooit met de auto in de spits (7:00-9:00, 16:00-19:00): een rit van 5 km kan dan door de files 90 minuten duren, en een Grab van Siam naar Sukhumvit Soi 55 die rond het middaguur 10 minuten kost, kan om 17:30 meer dan een uur duren. Neem de BTS of de MRT.
Let voor de laatste kilometers op de oranje hesjes: motortaxi’s staan op aangewezen standplaatsen door de hele stad, met de prijzen vaak op een bord. Dit is de snelste optie, van het BTS-station naar je hotel (zo heb ik er een genomen) of van het begin van een soi naar een restaurant 1 km verderop, voor 10-30 THB. De aangeboden helm is verplicht; vermijd dit met bagage of bij zware regen.
Mijn gids met wijken om te overnachten in Bangkok vermeldt welke lijnen elke wijk bedienen.
Waar wissel je geld en hoe betaal je?
Mijn eerste advies: wissel geen geld in de aankomsthal van de luchthaven, waar de koersen 10 tot 15 % ongunstiger zijn dan in het centrum. In de kelderverdieping, bij het station van de Airport Rail Link, wisselde ik mijn euro’s bij het loket van SuperRich (Green of Orange), tegen koersen die dicht bij die in het centrum lagen; in de stad hebben de SuperRich-filialen bij Pratunam en Central World de beste koersen voor de euro.
Neem biljetten van 50 of 100 EUR mee, schoon en in goede staat: beschadigde, gevouwen of te oude biljetten kunnen worden geweigerd. De EUR/THB-koersen zijn in Thailand aanzienlijk beter dan bij Franse banken: wissel op Roissy alleen het strikt noodzakelijke, of helemaal niets, en het grootste deel ter plaatse.
Elke Thaise geldautomaat rekent 220-250 THB (ongeveer 6 EUR) aan vaste kosten per opname met een buitenlandse kaart, onvermijdelijk en boven op de kosten van je bank in Frankrijk; onlinebanken zoals Boursorama, Fortuneo of Revolut bieden betere voorwaarden voor geldopnames in het buitenland. Neem telkens het maximumbedrag op: bij Krungsri Bank (gele automaten) en Bangkok Bank (blauwe) kun je 30.000 THB per transactie opnemen, bij de meeste andere banken 20.000 THB.
Mijn truc, waarmee je bij elke opname 5 tot 10 % bespaart: als het scherm omrekening aanbiedt of een koers in EUR toont, kies ik altijd ‘Nee’ of ‘Doorgaan zonder omrekening’. Dit is DCC (Dynamic Currency Conversion): de Thaise bank hanteert een beroerde koers en steekt het verschil in eigen zak, terwijl je eigen bank tegen de interbancaire koers omrekent.
Contant geld blijft het belangrijkste betaalmiddel voor streetfood, markten, tuktuks, motortaxi’s en kleine restaurants; met je bankpas kun je betalen in winkelcentra, hotels, luxere restaurants en via Grab. Houd biljetten van 20, 50 en 100 THB bij de hand en wissel je grote biljetten bij een willekeurige 7-Eleven (ze hebben altijd wisselgeld) voordat je op pad gaat.
Fooi geven is niet echt ingeburgerd in Thailand, maar wordt gebruikelijker in toeristische gebieden: in restaurants rond je de rekening af of geef je 20-50 THB (10 % in luxere zaken), na een massage 50-100 THB, en aan bagagedragers in hotels 20-50 THB per stuk bagage. Taxi- en Grab-chauffeurs verwachten niets, maar afronden blijft een vriendelijk gebaar.
Is het veilig?
Eerst de hitte: in Bangkok ligt de temperatuur het hele jaar tussen 32 en 38 °C bij een hoge luchtvochtigheid, en je droogt snel uit als je te voet van tempel naar tempel gaat. Ik dronk voortdurend, grote flessen water en elektrolytendranken van 7-Eleven. Neem tussen 12:00 en 15:00, op het heetst van de dag, een pauze in een winkelcentrum of café met airco.
Streetfood is doorgaans veilig als je eet waar de locals eten: drukte betekent verse producten, en een druk kraampje met een wachtrij is betrouwbaarder dan een leeg restaurant met een menukaart die in 5 talen is vertaald. Wokgerechten en soepen die ter plekke op hoge temperatuur voor je worden bereid, zijn de veiligste keuze.
De ijsblokjes zijn veilig: industrieel gemaakt van gefilterd water, in de vorm van buisjes of cilinders. De foodcourts in winkelcentra zijn ook een veilige optie met airco. Als je maag protesteert, komt dat vaak door de ongebruikelijke hoeveelheid kruiden en pepers, niet door besmet voedsel: actieve kool uit het schap met zelfzorgmiddelen van elke 7-Eleven werkt goed, en Imodium is zonder recept verkrijgbaar bij alle apotheken.
De privéziekenhuizen zijn van internationaal niveau en naar Franse maatstaven heel betaalbaar: Bumrungrad International Hospital, op Sukhumvit Soi 3, heeft Engelstalig personeel en patiënten van over de hele wereld die voor medisch toerisme komen. Bangkok Hospital is een andere grote privéketen. Een consult bij een huisarts in Bumrungrad kost ongeveer 1.000-2.000 THB (26-53 EUR), minder dan bij een specialist in sector 2 in Parijs.
De EHIC (Europese zorgverzekeringskaart) dekt alleen zorg binnen de EU en de EER: in Thailand heb je er niets aan. Sluit voor vertrek een reisverzekering met medische repatriëring af, want hoewel de zorg ter plaatse betaalbaar is, kan een medisch begeleide terugvlucht naar Frankrijk meer dan 50.000 EUR kosten; Chapka Cap Aventure, ACS Globe Traveller en AXA Assistance hebben pakketten voor Zuidoost-Azië. Controleer de dekking voor tweewielers als je scooter rijdt, en de dekking van je betaalkaart (Visa Premier, Mastercard Gold). Die omvat vaak een reisverzekering voor verblijven van minder dan 90 dagen als je het vliegticket met de kaart hebt betaald.
Wat geweldscriminaliteit betreft, vind ik Bangkok over het algemeen veiliger dan Parijs. Het grootste fysieke gevaar is het verkeer: motoren op de stoep, bestuurders die niet stoppen bij zebrapaden, en een weg met 6 rijstroken oversteken is een vaardigheid die ik al op de 2e dag onder de knie kreeg.
Als je als vrouw alleen reist, is Bangkok over het algemeen een veilige bestemming. Neem in de uitgaansbuurten (Nana, Soi Cowboy, Khao San Road) de gebruikelijke voorzorgsmaatregelen voor een avondje uit: neem geen drankjes aan van onbekenden en houd je telefoon in een voorzak als het druk is. Nummers om te noteren: toeristenpolitie 1155 (Engelstalig, handig bij geschillen rond oplichting), ambulance 1669, Franse ambassade in Bangkok +66 2 657 5100 (consulaire noodgevallen).
Welke oplichting kun je beter vermijden?
Dit zijn de 8 vormen van oplichting die je het vaakst tegenkomt. Ze keren steeds terug en zijn te vermijden als je weet hoe ze werken.
Oplichting nummer 1: ‘Het Koninklijk Paleis is gesloten.’ Bij het Koninklijk Paleis vertelt een keurig geklede man je dat het gesloten is vanwege een ceremonie, een koninklijk evenement of een schoonmaak. Hij stelt vriendelijk een tuktukrit naar andere tempels voor, maar die gaat naar edelstenenwinkels en kleermakers waar de chauffeur commissie krijgt: 3 uur verloren terwijl je onder druk wordt gezet om veel te duur te kopen. Het Koninklijk Paleis is bijna nooit gesloten: ik ben zelf tot aan de ingang gelopen, doe hetzelfde en negeer iedereen die iets anders beweert.
Nummer 2, aan het einde van diezelfde tuktukrit: de juwelier en zijn ‘speciale exportverkoop van de overheid die vandaag afloopt’. Er bestaat geen edelstenenverkoop van de overheid: de stenen zijn waardeloos of kosten 10 keer hun werkelijke prijs, en slachtoffers betalen geregeld 30.000+ THB (790+ EUR) voor stenen die maar een fractie daarvan waard zijn.
Nummer 3, de kleermaker, volgens hetzelfde patroon: een vriendelijke onbekende stuurt je per tuktuk naar een bepaalde kleermaker, en je betaalt 200-500 USD (185-460 EUR) voor een pak van ‘kasjmier’ of ‘Armani-stof’ dat goedkoop polyester blijkt te zijn; je bent je aanbetaling kwijt en de politie ziet het als een civiel geschil. Voor kwalitatief maatwerk raad ik Tailor on Ten, Empire Tailors of Raja’s aan.
Nummer 4, de meter wordt geweigerd of ‘vergeten’ en vervangen door een veel te hoog vast tarief: dezelfde aanpak als hierboven, ‘meter’ zeggen en het Grab-tarief als referentie gebruiken. Nummer 5, omleiden: je chauffeur zegt dat het restaurant waar je heen wilt ‘gesloten’ of ‘afgebrand’ is, of ‘een wachttijd van 2 uur’ heeft, en brengt je naar een zaak met een vergelijkbare naam waar hij commissie krijgt; volg de route op Google Maps en vraag hem te stoppen als hij afwijkt.
Nummer 6, de rekening van de pingpongshow: op Patpong of bij Nana Plaza beloven ronselaars ‘gratis toegang’ of ‘bier voor 100 baht’, maar daarna verandert de kaart, loopt de rekening op tot 3.000-6.000+ THB (79-158+ EUR) en blokkeren uitsmijters de uitgang totdat je betaalt. Vermijd elke bar op een bovenverdieping waar je vanaf de straat niet naar binnen kunt kijken.
Nummer 7, de bar via een datingapp: een match op Tinder of Bumble stelt een bepaalde bar voor, bestelt drankjes die 5 tot 10 keer de normale prijs kosten en verdwijnt zodra de rekening komt. Kies zelf de plek, en als die persoon aandringt op een bepaalde bar bij Asoke of Nana, laat het dan zitten.
Nummer 8, de jetski, vaker voorkomend op de Thaise eilanden dan in Bangkok, maar goed om te weten: bij het terugbrengen rekent de verhuurder je bestaande schade aan en eist 20.000+ THB (530+ EUR) voor de ‘reparaties’. Mijn regel: huur geen jetski in Thailand.
Het principe waarmee je de meeste hiervan voorkomt: weiger wat je ongevraagd wordt aangeboden. De onbekende die je bij een toeristische bezienswaardigheid spontaan in perfect Engels aanspreekt, heeft altijd een verborgen agenda.
Wat neem je mee in je koffer en op je telefoon?
In elke tempel in Bangkok moeten je schouders en knieën bedekt zijn, en het Koninklijk Paleis handhaaft die regel streng: geen korte broeken, geen tanktops, geen doorschijnende kleding en geen sandalen. Sommige tempels verkopen sarongs of pareo’s bij de ingang voor 20-100 THB; ik had mijn eigen lichte broek mee en ontliep zo het gedrang. Geweigerd worden vanwege je kleding is precies de kans waarop oplichters wachten om je naar juweliers te sturen, en voor je een tempelgebouw binnengaat, moeten je schoenen uit, zonder discussie.
In mijn tas: lichte, ademende kleding (katoen of linnen), comfortabele wandelschoenen voor ongelijke stoepen en tempelterreinen, een compacte paraplu of waterdicht windjack voor plotselinge buien, een herbruikbare drinkfles, een kleine schoudertas voor drukke markten en het vervoer, en een kopie van mijn paspoort, apart van het origineel opgeborgen. Neem je zonnebrandcrème mee uit Frankrijk: die is in Thailand 2 tot 3 keer zo duur.
Thailand gebruikt stopcontacten van type A, B, C en O: de meeste Europese stekkers met 2 pinnen (type C) passen zonder adapter in stopcontacten van type C en O. Een universele reisadapter is voor de zekerheid handig op plekken met alleen Amerikaanse stopcontacten. Muggenwerend middel koop je ter plaatse bij 7-Eleven of de apotheek, van een effectief en goedkoop Thais merk: dengue is een reëel risico, vooral in het regenseizoen.
Wat het netwerk betreft, heeft AIS de beste dekking, gevolgd door TrueMove H, en DTAC blijft ver achter op het platteland en op de eilanden. Een simkaart kost 900-1.200 THB in de aankomsthal, tegenover 49-300 THB voor dezelfde dekking bij een 7-Eleven in de stad: ongeveer 3-5 EUR extra, maar je hebt meteen bij het naar buiten lopen internet voor Grab en Google Maps.
Heb je een abonnement bij Free Mobile? Het abonnement van 19,99 EUR/maand bevat 25 GB roamingdata in veel landen, waaronder Thailand: controleer de actuele voorwaarden in je account. Zonder voordelige roaming kun je voor de vlucht een eSIM van Airalo of MobiMatter kopen. Die is iets duurder dan een lokale simkaart, maar wordt meteen na de landing actief, zonder winkelbezoek. Vraag bij een lokale bundel om ‘unlimited data at max speed’: ‘onbeperkte’ aanbiedingen zonder vermelde maximale snelheid verlagen de snelheid vaak na een paar gigabyte.
Wifi is op veel plekken beschikbaar: in hotels, cafés, winkelcentra en de meeste restaurants. Ik had ook een offlinekaart van Bangkok in Google Maps als reserve. Mijn apps: Grab (taxiritten en maaltijdbezorging, de handigste), Bolt, Google Maps (betrouwbaar voor BTS, MRT, bussen en boten), MuvMi, ViaBus (bussen in realtime volgen), XE Currency (prijzen THB/EUR in realtime controleren) en Line, een berichtenapp die in Thailand meer wordt gebruikt dan WhatsApp en voor sommige hotels en winkels het enige communicatiekanaal is.
Wanneer gaan?
Van november tot februari biedt het koele seizoen het beste weer: 25-32 °C, een lagere luchtvochtigheid en weinig regen. December en januari zijn de aangenaamste maanden. Daar staat tegenover dat dit het toeristische hoogseizoen is: duurdere hotels, drukke bezienswaardigheden en veel vraag naar vluchten tijdens de Franse kerstvakantie en februarivakantie.
Van maart tot mei lopen de temperaturen in het hete seizoen op tot 35-40+ °C, met een drukkende luchtvochtigheid. Bezienswaardigheden in de buitenlucht bezoeken tussen 12:00 en 15:00 is dan zwaar. In april is het Songkran, het Thaise nieuwjaar met zijn waterfeest: 3 dagen lang enorme watergevechten op straat, in een enorme drukte, als je het niet erg vindt om voortdurend doorweekt te zijn.
Van juni tot oktober brengt het regenseizoen dagelijks onweersbuien in de late namiddag, die 1 tot 2 uur duren. Daarna klaart de lucht weer op. De ochtenden zijn meestal droog en de temperaturen liggen tussen 28 en 35 °C. September en oktober zijn de natste maanden, met af en toe overstromingen in laaggelegen gebieden.
Als je een krap budget hebt, biedt dit seizoen voor mij de beste prijs-kwaliteitverhouding: veel goedkopere hotels, minder toeristen en regen die zelden een hele dag verpest. Veel 4-sterrenhotels die in januari 3.000 THB per nacht (79 EUR) kosten, zakken in juli naar 1.500 THB (40 EUR); neem een goede regenjas mee en bewaar binnenactiviteiten voor een regenachtige middag: winkelcentra, kooklessen, massages.
Mijn andere gidsen voor Bangkok
Als Phuket je volgende bestemming is, vind je in mijn gids om je reis naar Phuket voor te bereiden informatie over vluchten vanuit Bangkok, veerboten en praktische zaken rond reizen op het eiland. Voor een heel andere kant van Zuidoost-Azië beschrijft een reis naar Bali voorbereiden de verschillen in visa, budget en vervoer. Ga je naar Vietnam, lees dan een reis naar Hanoi voorbereiden. Voor een overzicht van de stad vind je alles in mijn complete gids voor Bangkok.
