Hanoi beloont wie voor vertrek zijn huiswerk doet: slechts één officiële website voor het visum, verstopt onder een dozijn betaalde imitaties, bankbiljetten met zoveel nullen dat ik me even miljonair voelde, vochtige winters met 10 graden en moessonzomers met 35 graden. Hier lees je hoe ik me praktisch voorbereid; de rest vind je in mijn complete gids voor Hanoi.
- Een reis naar Hanoi voorbereiden: welk visum aanvragen?
- Wat kost het?
- Hoe kom je er?
- Hoe verplaats je je in Hanoi?
- Hoe betaal je ter plaatse?
- Gezondheid, veiligheid, oplichting: is het veilig?
- Welke simkaart en welke apps?
- Wanneer gaan en wat neem je mee?
- Welke woorden en omgangsvormen moet je ter plaatse kennen?
- Mijn andere gidsen voor Hanoi
Een reis naar Hanoi voorbereiden: welk visum aanvragen?
Fransen komen in aanmerking voor het e-visum voor Vietnam, dat sinds eind 2023 voor alle nationaliteiten beschikbaar is. Ik heb mijn aanvraag online gedaan, de goedkeuringsbrief per e-mail ontvangen en die bij de immigratiecontrole getoond, zonder bezoek aan de ambassade, uitnodigingsbrief of bureau.
Gebruik alleen de officiële website, evisa.xuatnhapcanh.gov.vn. De eerste Google-resultaten voor ‘Vietnam e-visa’ zijn professioneel ogende externe bureaus die 50 tot 80 € rekenen voor een dienst van 25 USD. De echte site ziet eruit alsof hij in 2003 is ontworpen, en dat is een goed teken.
Een visum voor eenmalige toegang kost 25 USD (ongeveer 23 €) voor maximaal 90 dagen, een visum voor meerdere binnenkomsten 50 USD (ongeveer 46 €). Dat laatste is handig voor een uitstapje naar Laos of Cambodja voordat je terugkeert naar Vietnam. Vraagt men meer dan 25 USD, dan zit je op een externe site.
Om een afwijzing te voorkomen, vul je je naam in de Vietnamese volgorde in (achternaam, daarna voornaam en overige voornamen), precies zoals in de machineleesbare zone (MRZ) onderaan je Franse paspoort, de twee regels met hoofdletters en punthaken. Laat geen enkele extra voornaam weg. Foto: geen bril (ook geen gewone bril), oren zichtbaar, niet glimlachen, recht vooruit kijken; een selfie met je telefoon voor een witte muur volstaat. Scan de hele paspoortpagina, inclusief randen en hoeken, zonder die strak bij te snijden.
De officiële verwerkingstijd is drie werkdagen, exclusief weekenden en Vietnamese feestdagen. Dien je aanvraag minstens één tot twee weken voor vertrek in. De status verandert op een dag van ‘Ontvangen’ naar ‘Goedgekeurd’, zonder tussenstap.
Geef de grenspost op waar je daadwerkelijk het land binnenkomt. Van luchthaven veranderen (Ho Chi Minhstad aanvragen, in Hanoi aankomen) lukt meestal, maar blijft technisch gezien een risico. Overstappen naar een grenspost over land is veel riskanter en leidt soms tot een weigering. Een visum bij aankomst blijft een dure noodoplossing (100+ USD) als je e-visum niet op tijd komt; gezien het gemak van het e-visum is er geen reden om daarvoor te kiezen.
Wat kost het?
Hanoi is een van de goedkoopste hoofdsteden van Zuidoost-Azië. Je uitgaven hangen bijna volledig af van waar je slaapt en of je kiest voor streetfood of restaurants met airconditioning.
| Budgetniveau | Dagelijkse kosten | Accommodatie | Eten | Vervoer |
|---|---|---|---|---|
| Backpacker | 20-30 € | Slaapzaal in een hostel (3-7 €/nacht) | Alleen streetfood, bia hơi | Lopen, stadsbus |
| Middenklasse | 40-60 € | Eigen hotelkamer (18-37 €/nacht) | Streetfood en restaurants | Grab, af en toe een taxi |
| Comfortabel | 70-90 € | Mooi hotel (37-55 €/nacht) | Restaurants met bediening aan tafel, cafés | Overal Grab, rondleidingen |
| Luxe | 100-150+ € | Boetiekhotel of 5-sterrenhotel | Gastronomie | Privéauto, premiumtours |
Voor mij biedt de middenklasse de beste prijs-kwaliteitverhouding: voor 40-60 € per dag eet je goed, neem je een Grab als je moe bent, bezoek je elk museum en elke tempel en kun je jezelf nog een kookles of dagtocht gunnen. Een lunch van 15 € in een Parijse brasserie kost bij een straatkraam in de Oude Wijk 1,50-2,50 €.
Een kom phở bij een straatverkoper kost 40 000 tot 60 000 VND (1,50 tot 2,30 €), net als bún chả als lunch, en een cà phê (Vietnamese koffie) 25 000 tot 60 000 VND (0,90 tot 2,30 €). Bia hơi, vers tapbier dat op straat wordt geserveerd, kost 5 000 tot 10 000 VND (0,20 tot 0,40 €), een flesje bier 30 000 tot 50 000 VND (1 tot 1,85 €), een cocktail in een westerse bar 150 000 tot 200 000 VND (5,50 tot 7,40 €).
Een restaurantmaaltijd voor twee of een voetmassage van een uur kost 150 000 tot 300 000 VND (5,50 tot 11 €), een museumkaartje ongeveer 50 000 VND (1,85 €). De openingstijden en toegangsprijzen van elke bezienswaardigheid vind je in mijn gids voor het erfgoed van Hanoi.
Ik maak phở en bún chả thuis: mijn recept voor phở en dat voor bún chả staan op de site, samen met mijn andere recepten uit de Vietnamese keuken.
De grootste budgetvalkuil is alcohol, vooral westerse cocktails: 0,20 € voor een bia hơi op de straathoek, 6 tot 8 € voor een cocktail in een rooftopbar. Dat verschil loopt tijdens een reis van twee weken snel op.
Boek je excursies ter plaatse, via je hotel of een lokaal bureau in de Oude Wijk, in plaats van online vanuit Frankrijk via Viator of reisbeoordelingssites. Dezelfde dagtocht naar de Ha Longbaai kost dan 30-50 € in plaats van 80-100 € online. Mijn adressen voor elk budget, van het bia hơi-hoekje tot restaurants met bediening aan tafel, vind je in waar eten in Hanoi.
Hoe kom je er?
Begin 2026 zijn er geen rechtstreekse lijnvluchten tussen Frankrijk en Hanoi. Vanaf Paris-CDG gaan routes met één overstap vooral via de Golf (Qatar Airways via Doha, Emirates via Dubai) of met Vietnam Airlines via Bangkok of Singapore; vanaf Lyon-Saint-Exupéry of Marseille-Provence eerder via Istanbul (Turkish Airlines) of Doha. Reken op 13 tot 17 uur reistijd met een overstap.
Een retourvlucht vanuit Parijs kost doorgaans 450 tot 850 €, afhankelijk van het seizoen en hoe vroeg je boekt. Vertrekken van november tot januari en rond Tết (het Vietnamese Nieuwjaar, meestal eind januari of in februari) zijn het duurst, mei en juni meestal het goedkoopst. Vergelijk op Google Flights, Liligo of Kayak en stel prijsmeldingen in.
De luchthaven Nội Bài
De internationale luchthaven Nội Bài ligt ongeveer 25 km ten noorden van het centrum. Ik nam bus 86, de goedkoopste optie: oranje, met airconditioning, bagageruimte en wifi, 45 000 VND (ongeveer 1,65 €), rechtstreeks naar de Oude Wijk (omgeving Hoàn Kiếm) in 45 tot 60 minuten, afhankelijk van het verkeer. De halte ligt links als je de internationale aankomsthal uitloopt, en de bus rijdt van de vroege ochtend tot laat in de avond.
Een Grab car naar het centrum kost 250 000 tot 350 000 VND (9 tot 13 €) en boek je alleen via de app. De chauffeurs mogen niet op de rijstrook bij de aankomsthal komen. Loop naar de aangewezen zone voor app-taxi’s, controleer voor het instappen het kenteken in de app en negeer iedereen die in de hal beweert je Grab-chauffeur te zijn.
Een transfer via je hotel of Klook kost ongeveer evenveel als een Grab, met een chauffeur die je met een bordje opwacht. Dat is makkelijker na een lange vlucht. Vermijd de onofficiële taxironselaars in de hal, die 500 000 tot 800 000 VND vragen voor een rit die de helft zou moeten kosten.
Hoe verplaats je je in Hanoi?
De wijk waar je slaapt, bepaalt hoeveel tijd je in het verkeer doorbrengt in plaats van te lopen. In de rumoerige oude wijk liggen de meeste bezienswaardigheden op loopafstand, de Franse wijk is rustiger en heeft bredere straten, en Tây Hồ (Westmeer), de expatwijk met rustigere nachten, ligt op een Grab-rit van de belangrijkste bezienswaardigheden. Ik bespreek ze uitgebreid in waar overnachten in Hanoi.
De oude wijk, het Hoàn Kiếm-meer en de Franse wijk kun je te voet verkennen. De meeste bezienswaardigheden liggen binnen een straal van 2-3 km. Door geparkeerde scooters, eetkraampjes en plastic krukjes op de stoepen liep ik uiteindelijk vaker op straat dan verwacht. Neem comfortabele schoenen met goede grip mee.
Download voor aankomst Grab, het equivalent van Uber in Zuidoost-Azië en de app die ik het meest heb gebruikt. De prijzen staan vooraf vast, dus geen gemanipuleerde meter of onderhandelingen; GrabBike (motortaxi) is het snelst om je in je eentje door het verkeer te wurmen, GrabCar is handiger met een groep of bagage. Koppel je betaalkaart voor vertrek, want bij contante betaling krijg je vaak « ik heb geen wisselgeld » te horen. Gebruik de automatische vertaling in de chat als een Vietnameessprekende chauffeur je ophaalpunt niet kan vinden.
De stadsbus (7.000 tot 9.000 VND per rit, ongeveer € 0,30) rijdt door het grootste deel van de stad, en twee lijnen zijn handig voor toeristen: de 86 (luchthaven) en de 14, van de Tempel van de Literatuur naar de omgeving van het Ho Chi Minh-mausoleum. Borden en omroepberichten zijn vooral in het Vietnamees, maar Google Maps geeft de busroutes redelijk goed weer.
Een scooter huur je voor 150.000 tot 200.000 VND per dag (€ 5,50 tot € 7,40). De wet vereist een internationaal rijbewijs met motorbevoegdheid, dat je voor vertrek op de website van ANTS moet aanvragen, en een Frans rijbewijs met categorie A. Met alleen een rijbewijs B (auto) mag je wettelijk niet rijden, en je reisverzekering zal elke claim na een motorongeluk afwijzen. Het verkeer is druk, en als je nog nooit in druk verkeer in Azië hebt gereden, is dit niet de plek om het te leren: bewaar de scooter voor de Hà Giang-loop of het platteland van Ninh Bình, met het juiste rijbewijs.
Oversteken leer je vanaf de eerste dag. Het verkeer stopt niet voor voetgangers, verkeerslichten zijn zeldzaam en worden vaak genegeerd door scooterrijders. Toen ik voor het eerst voor een stroom scooters op zes rijstroken stond, vroeg ik me af hoe iemand dit levend oversteekt. Loop langzaam, gelijkmatig en voorspelbaar, zonder te stoppen, te rennen of terug te lopen. De scooters rijden om je heen zoals water rond een rots, want de bestuurders schatten voortdurend je looprichting in. Als je stopt of van richting verandert, klopt hun inschatting niet meer.
Steek je hand een beetje op om zichtbaar te zijn, maak oogcontact met de bestuurders en laat bussen en auto’s voorgaan, want die wijken niet uit; scooters passen zich aan. Loop in het begin naast een buurtbewoner die oversteekt, aan de kant van het verkeer: vanaf de derde dag steek je over zonder erbij na te denken.
Hoe betaal je ter plaatse?
De Vietnamese dong (VND) is de enige munt waarmee je goed uit de voeten kunt: geen USD of euro’s bij straatverkopers en in kleine restaurants, en streetfoodkraampjes, markten, fietstaxi’s en de meeste lokale restaurants accepteren alleen contant geld. Grote hotels, luxere restaurants en Grab accepteren betaalkaarten, maar kleine zaken rekenen vaak 3 % extra voor een kaartbetaling.
Met een buitenlandse kaart gebruik ik de geldautomaten van VPBank, vaak met weinig of geen kosten, en ACB (Asia Commercial Bank), met hogere opnamelimieten, vaak 5.000.000 VND (ongeveer € 185) per transactie. TPBank was gratis, maar sinds eind 2025 worden er voor sommige buitenlandse kaarten kosten aangerekend. Vermijd Agribank en Vietinbank (lage limieten van 2-3 miljoen VND per transactie, hoge kosten, dus duurder per opgenomen euro) en de geldautomaten van Euronet.
Als de geldautomaat op het scherm aanbiedt om je opname om te rekenen naar je eigen valuta, kies dan altijd « Nee ». Dit heet Dynamic Currency Conversion (DCC): de Vietnamese bank past een rampzalige wisselkoers toe en steekt het verschil in eigen zak, wat je 3 tot 5 % kost. Laat dus je Franse bank de omrekening doen.
Om euro’s te wisselen, vind je de beste koersen bij goudwinkels en juweliers, vooral in de straat Hà Trung in de oude wijk, waar ik mijn euro’s bij Quoc Trinh Gold Shop heb gewisseld. Neem nieuwe biljetten van € 50 of € 100 in goede staat mee. Voor kleinere biljetten krijg je minder gunstige koersen, en gescheurde of sterk gekreukte biljetten kunnen worden geweigerd.
Bij wisselkantoren van banken krijg je de officiële koers op vertoon van je paspoort en met onberispelijke biljetten. Op de luchthaven krijg je de slechtste koersen. Kom je laat aan, wissel daar dan slechts € 20-30 voor de bus en wissel de rest in de stad. Fooi geven is niet gebruikelijk in Vietnam. De rekening afronden wordt gewaardeerd, maar is niet verplicht. Alleen reisgidsen (50.000 tot 100.000 VND) en bagagedragers in hotels (20.000 tot 50.000 VND) verwachten een fooi.
Neem een kaart mee waarmee je zonder kosten geld kunt opnemen in het buitenland (Boursorama Ultim, Fortuneo Fosfo of Revolut). Dat scheelt echt als je een paar keer per week dongs pint. Loop niet rond met contant geld voor weken, want in het centrum zijn overal geldautomaten. Bewaar een noodvoorraad apart van je portemonnee, onderin je bagage.
Gezondheid, veiligheid, oplichting: is het veilig?
De EHIC (Europese ziekteverzekeringskaart) geldt alleen in de EU en de EER en is dus nutteloos in Vietnam. Sluit een aparte reisverzekering af met medische repatriëring: zorg ter plaatse is goedkoop, maar een medische evacuatie naar Frankrijk kan meer dan € 50.000 kosten. Chapka Cap Aventure, ACS Globe Traveller en AXA Assistance dekken Zuidoost-Azië en zijn geschikt als je vanuit Frankrijk vertrekt.
Als je motor rijdt, controleer dan of je polis tweewielers expliciet dekt. Die zijn vaak standaard uitgesloten. Een Visa Premier of Mastercard Gold bevat vaak een reisverzekering voor verblijven van minder dan 90 dagen als je het vliegticket met de kaart hebt betaald: een goede aanvulling, maar op zichzelf zelden voldoende.
Er zijn wettelijk geen vaccinaties verplicht om vanuit Frankrijk Vietnam binnen te komen. Het Institut Pasteur raadt aan je vaccinaties tegen hepatitis A en B, buiktyfus en tetanus op peil te hebben. Voor landelijke gebieden (Hà Giang, Sapa) kunnen daar Japanse encefalitis en rabiës bij komen. Raadpleeg minstens 6 weken voor vertrek een reizigersvaccinatiecentrum of je huisarts.
Drink geen kraanwater en poets je tanden met flessenwater (5.000 tot 10.000 VND, oftewel € 0,20 tot € 0,40, bij elke buurtwinkel). De ijsblokjes in restaurants en cafés worden industrieel gemaakt van gefilterd water en zijn over het algemeen veilig. Vermijd ze voor de zekerheid de eerste dagen, zodat je maag kan wennen.
Voor streetfood eet ik waar de locals eten: een lange rij Vietnamezen wijst op vers eten en een hoge omloopsnelheid. Een leeg restaurant met een menu in 5 talen is een alarmsignaal, en gerechten die voor je neus op hoge temperatuur worden bereid (phở, bún chả, roerbakgerechten) zijn het veiligst.
Hanoi heeft een van de slechtste luchtkwaliteiten van Zuidoost-Azië, vooral van november tot maart. Als je gevoelig bent voor luchtvervuiling of ademhalingsproblemen hebt, neem dan N95- of KN95-maskers mee en controleer elke ochtend de luchtkwaliteitsindex (AQI) op de app of website van IQAir; beperk bij een waarde boven 150 je tijd buiten en blijf liever binnen.
Apotheken vind je overal en ze zijn erg goedkoop. Ze verkopen de meeste medicijnen zonder recept, ook antibiotica, voor maagklachten, hoofdpijn of insectenbeten. Neem je voorgeschreven medicijnen mee met een kopie van het recept.
Hanoi is erg veilig voor toeristen: geweldsmisdrijven tegen buitenlanders komen vrijwel niet voor en het grootste fysieke gevaar is het verkeer. Om de incidentele diefstal te voorkomen (een telefoon die vanaf een motor wordt weggegrist, zakkenrollers op drukke markten), houd je je telefoon langs drukke wegen in een voorzak of gesloten tas. Kies in de drukte van de oude wijk liever een schoudertas dan een rugzak. Noodnummers: politie 113, ambulance 115, brandweer 114 en de Franse ambassade in Hanoi op +84 24 3944 5700 voor consulaire noodgevallen.
De oplichtingstrucs in Hanoi zijn goed gedocumenteerd, eerder vervelend dan gevaarlijk en makkelijk te vermijden. Een schoenpoetser wijst naar je schoenen en begint ze ongevraagd te poetsen, om vervolgens 200.000 tot 500.000 VND te eisen. Draag sandalen of wijs hem resoluut af en loop door.
Vrouwen zetten hun fruitmand op je schouder voor een ‘leuke foto’ of bieden je een gratis proevertje aan, om vervolgens 200.000 tot 500.000 VND te vragen voor iets dat 20.000 VND kost. Neem nooit iets aan dat een onbekende in je handen of op je schouder legt. Ook bij de cyclo, de 3-wielige fietsriksja die typisch is voor Hanoi, komt oplichting voor: de bestuurder gaat akkoord met 50.000 VND voor een rondje om het Hoàn Kiếmmeer, maar beweert bij aankomst dat dit per persoon of per kilometer was. Zo eindigt de rit in een ruzie over 300.000 VND. Ik heb de mijne via het hotel geboekt: regel het via je hotel of een betrouwbare touroperator in plaats van via bestuurders die je aanspreken.
Op Tinder stelt een ‘match’ een specifieke bar voor die buitensporige prijzen rekent voor drankjes en ‘flessenarrangementen’, en verdwijnt vervolgens als de rekening komt. Kies altijd zelf de plek: als een match op een bepaalde bar aandringt, is het oplichting.
Bij Train Street trekken agressieve ronselaars je naar hun café, soms aan je arm: ik ben ze voorbijgelopen en heb zelf mijn café gekozen. Sommige restaurants serveren zonder prijzen te laten zien en komen daarna met een opgeblazen rekening: controleer altijd of er prijzen op de menukaart staan voordat je bestelt.
Mijn algemene regel: weiger waar je niet om hebt gevraagd, zeg resoluut maar zonder agressie ‘không’ (nee), blijf kalm en loop door.
Welke simkaart en welke apps?
Bij Free Mobile (abonnement van € 19,99/maand) behoort Vietnam tot de 110 roamingbestemmingen: 25 GB data per maand zonder extra kosten, genoeg voor Grab, Google Maps en WhatsApp, als je vóór vertrek roaming activeert in je klantaccount. Bij een andere provider is een lokale simkaart of een eSIM veel goedkoper dan gewone roaming.
Viettel heeft de beste dekking in Vietnam, vooral rond Sapa, Hà Giang en Ninh Bình, en Vinaphone werkt goed in de stad. Ik heb mijn simkaart in de aankomsthal gekocht: reken op ongeveer 200.000 tot 300.000 VND (€ 7 tot € 11, 30 dagen data). Iets duurder dan in de stad, maar je hebt meteen internet voor Grab en Google Maps.
Je kunt ook met je paspoort naar een officiële Viettel-winkel gaan, want registratie van je simkaart is wettelijk verplicht. Vermijd simkaarten van straatverkopers: die staan soms niet op jouw naam geregistreerd en worden zonder waarschuwing gedeactiveerd. Toeristenbundels kosten ongeveer 5-10 USD voor 30 dagen, maar pas op voor ‘onbeperkte data’ met een verborgen daglimiet (4 GB op volle snelheid, daarna een lagere snelheid). Een eSIM van Airalo of MobiMatter kun je meteen na de landing activeren, zonder in de rij te staan bij de simkaartbalie op de luchthaven. Wifi is vrijwel overal beschikbaar in hotels, cafés en restaurants.
Mijn apps voor vertrek: Grab (ook om naar excursies en activiteiten te gaan), Google Maps met de offline kaart van Hanoi als back-up, XE Currency om VND en EUR om te rekenen en prijzen in realtime te controleren, IQAir voor de luchtkwaliteit op dagen met veel vervuiling en Google Translate, waarvan de camera de Vietnamese tekst op borden en menukaarten vertaalt.
Wanneer ga je en wat neem je mee?
Voor mij is de herfst, van oktober tot november, de beste periode: 20 tot 28 graden, lage luchtvochtigheid, nauwelijks regen, een heldere hemel en aangename wandelingen langs de meren en door de parken. Het seizoen trekt steeds meer toeristen: boek je accommodatie van tevoren.
De lente (maart tot april) komt op de tweede plaats: 18 tot 25 graden na de winterkou, af en toe lichte motregen die je plannen niet verstoort en bloemen rond het Hoàn Kiếmmeer en de botanische tuin, zonder de drukte van het hoogseizoen.
In de zomer (mei tot september) loopt de temperatuur op tot 30-35+ graden met een hoge luchtvochtigheid. De moesson brengt ’s middags hevige buien, die meestal na 1 tot 2 uur weer verdwijnen; de ochtenden zijn doorgaans droog en juli en augustus zijn de natste maanden. Daar staat tegenover dat hotels hun prijzen verlagen en het minder druk is. De regen verpest zelden een hele dag als je ’s middags binnenactiviteiten plant en een goede regenjas en een waterdichte tas voor je elektronica meeneemt.
De winter (december tot februari) verrast de meeste bezoekers: koud, vochtig en grijs, tussen 10 en 15 graden, soms lager, met aanhoudende motregen die dagen kan duren. Doordat de meeste gebouwen geen verwarming hebben, voelt het veel kouder aan dan de thermometer aangeeft. Tết brengt feestelijkheden, maar veel winkels en restaurants sluiten meerdere dagen.
Een slecht ingepakte koffer kan een hele week verpesten, want Hanoi heeft 4 duidelijk verschillende seizoenen. Neem van november tot februari (10-15 graden, vochtige lucht, geen centrale verwarming in de meeste gebouwen, ook in sommige hotels) een lichte donsjas of warme fleece mee, laagjes met lange mouwen en minstens een lange broek, net als voor een zachte winter of frisse herfst in Parijs.
Het hele jaar door: comfortabele wandelschoenen met grip op de ongelijke stoepen, een compacte paraplu of lichte waterdichte windjas, sandalen of slippers voor de warmte en de tempels (ik moest er steeds mijn schoenen uittrekken), bedekkende kleding voor de tempels, zonnebrandcrème uit Frankrijk (aanzienlijk duurder in Vietnam), muggenwerend middel en een kopie van je paspoort die je apart van het origineel bewaart. De stopcontacten zijn van type A, C en G. De meeste Europese stekkers met 2 pinnen (type C) werken zonder adapter, maar ik heb een universele reisadapter meegenomen, omdat sommige oudere hotels alleen Amerikaanse stopcontacten hebben.
Welke woorden en omgangsvormen moet je ter plaatse kennen?
In hotels en toeristische restaurants wordt Engels gesproken, maar daarbuiten houdt dat al snel op. Vietnamees is een toontaal, dus de uitspraak telt, maar de lokale bevolking waardeert elke poging.
Mijn basiswoorden: Xin chào (sin tsjao), hallo; Cảm ơn (kahm eun), bedankt; Không (kohm), nee; Bao nhiêu ? (bao njew), hoeveel?; Một, hai, ba (moht, haj, bah), 1, 2, 3; Ngon quá (ngon kwa), heerlijk, wat bij kraampjes altijd een glimlach oplevert; Xin lỗi (sin loj), sorry of excuseer me; Tính tiền (tin tjen), de rekening. Op de rekenmachine of telefoon van een verkoper worden de vele nullen in de bedragen vaak weggelaten: « 50 » betekent 50.000 VND (ongeveer € 1,85).
Trek bij tempels en pagodes je schoenen uit voordat je een gebouw binnengaat, bedek je schouders en knieën, praat zachtjes, richt je voeten niet naar altaren of Boeddhabeelden en vraag toestemming voordat je biddende mensen fotografeert. Deze regels gelden in elke tempel, van de Tempel van de Literatuur tot de Trấn Quốc-pagode, en mijn gids over het erfgoed beschrijft de kledingvoorschriften voor elke bezienswaardigheid.
De meeste inwoners van Hanoi vinden het prima om gefotografeerd te worden, maar vraag het altijd eerst, met een gebaar of een glimlach, en fotografeer geen militaire installaties. Houd je bij het Mausoleum van Ho Chi Minh strikt aan de aangegeven regels: geen korte broeken, geen hoeden, geen foto’s in het gebouw.
Een korte claxonstoot van een motor betekent « ik ben hier, ik kom eraan ». Zodra ik dat begreep, werd het constante lawaai gewoon achtergrondgeluid.
Bij het eten zijn piepkleine plastic krukjes op de stoep de norm. Zo eet Hanoi, en zo heb ik er ook gegeten. Neem zakdoekjes mee, want straatkraampjes hebben die niet altijd. Je noedels luid slurpen is niet onbeleefd, een beetje op je bord laten liggen geeft aan dat je genoeg hebt gegeten, en om een vork vragen in plaats van eetstokjes is helemaal prima. Niemand zal je erop aankijken.
Mijn andere gidsen voor Hanoi
Als Bangkok je volgende stop is, legt mijn gids om een reis naar Bangkok voor te bereiden uit wat er verandert voor je visum, budget en vervoer, en behandelen mijn gidsen over Phuket en Bali deze strandbestemmingen. Al het andere, wat je kunt zien, eten en beleven, vind je in mijn complete gids voor Hanoi.
