Tempura hamuru tarifi

Tempura hamuru, neredeyse her şeyi kızartmak için kullanılan Japon usulü hafif bir kızartma hamurudur. Sebzeden ete, karidesten suşiye kadar: hiçbir şey tempuranın elinden kurtulmaz. Japon mutfağının en sevilen tarzlarından biridir.

Tempura hamurunun temelinde buğday unu, pirinç unu ya da ikisinin bir karışımı; ayrıca tuz, kabartma tozu ve su bulunur.

Batı usulü kızartma hamurlarından daha hafif, ancak diğer Asya tipi hamurlardan daha yoğundur ve istenen son dokuya göre soğuk suyla da hazırlanabilir. Genel olarak çok hızlı hazırlanır; tam tarifi yazının sonunda paylaşıyorum. karides kızartmaları bunun iki stil arasında kalan güzel bir örneğidir

Morina balıklı accralarım, daha “Batı tarzı” bir kızartma hamuruna iyi bir örnektir.

Tempuranın tarihi

Japonlar, yabancı yemekleri kendi damak zevklerine uyarlayıp onları bambaşka ve özgün bir şeye dönüştürme konusunda gerçekten eşsizdir. Tempura hamuru da bunun harika bir örneğidir.

Bu kızartma yöntemi, 1600’lerde Portekizli misyonerler tarafından Japonya’ya getirildi. Asıl yemek zamanla ortadan kayboldu; ancak söz konusu yemek, birçok Hristiyan mezhebinde et yemenin yasak olduğu Büyük Perhiz döneminde tüketiliyordu.

Tempura adının kökeni de aslında Latince ad tempora cuaresme ifadesine dayanır; anlamı da “perhiz zamanı”dır. Japonlar bunu yemeğin adı sanmış ve sonunda bu hamura tempura demişler. Küçük bir karışıklık yani.

Tempura, ilk olarak Nagasaki çevresinde görülmeye başladı. O dönemde Japonya, dünyanın geri kalanından büyük ölçüde yalıtılmıştı. Dış dünyayla tek teması da bu liman kentindeki Portekizli, Hollandalı ve Çinli tüccarlar ile misyonerler aracılığıyla kuruluyordu…

Tempura usulü kızartma, Japonya için tamamen yeni bir teknikti. Dünyanın pek çok yerinin aksine, burada yiyecek kızartma geleneği hiç gelişmemişti.

Komşu Çin’de kızartılmış yemekler her zaman vardı ve mutfak kültürünün büyük bir bölümü yüzyıllar önce Japonya’ya ulaşmıştı; buna rağmen kızartma tekniği burada bir türlü kök salamamıştı. 

Tempuradan ölüm

Tempura kızartmaları kısa sürede öğün aralarında yenilen popüler atıştırmalıklara dönüştü. Japonya’nın ilk şogunu Tokugawa Ieyasu’nun da buna bayıldığı söylenir.

Hatta efsaneye göre, fazla tempura yediği için ölmüştür. Elbette bu büyük ihtimalle sadece bir efsane; ama savaş meydanında ölmekten daha hoş bir son sayılmaz mı? 

İlk zamanlarda tempura daha çok kıyılmış et, balık ve sebzeyle hazırlanan köftemsi parçalar için kullanılıyordu; bu da Portekiz kökeninin güçlü etkisini gösteriyordu. 

Ancak 18. yüzyıla gelindiğinde Japon şefler, bütün balıkları ve sebzeleri kızartmayı denemeye başladılar.

İşte tempura hamurunun tam anlamıyla “Japonlaştığı” an da buydu. Çünkü Japon mutfağı, malzemelerin taze ve mümkün olduğunca doğal hâliyle korunmasına büyük önem verir. Şefler sebzeleri ve balıkları bütün hâlde, kendilerine özgü tatlarını ve karakterlerini koruyarak kızartmaya başlayınca, tempura gerçek anlamda bir Japon yemeğine dönüştü.

Bu dönemde tempura, öğün aralarında atıştırılan basit bir sokak lezzeti olmaktan çıkıp başlı başına bir öğün hâline de geldi. kaynak

Tempura hamuru tarifi

İlginizi çekebilecek bir diğer tarif de karides tempura tarifim.