Glutenvrije cannelloni met spinazie en crème fraîche

Zoek je een pastaschotel uit de oven die tegelijk fris, romig en lichtzuur is? Deze cannelloni zitten precies in die hoek, met een vulling van gebakken spinazie, lactosevrije crème fraîche en pijnboompitten.

De bechamel zorgt voor de romige basis, de tomatensaus snijdt er met een zoetzure toets doorheen. Je vindt de rest van mijn glutenvrije hartige recepten in dezelfde categorie.

Wat zijn glutenvrije cannelloni?

Cannelloni zijn lange, buisvormige pasta’s die je vult voor je ze in de oven bakt. Hier is de glutenvrije variant gevuld met spinazie, pijnboompitten en lactosevrije crème fraîche, daarna bedekt met twee sauzen: een glutenvrije, lactosevrije bechamel en een eenvoudige tomatensaus.

Wat dit recept bijzonder maakt, is ook de keuze van de pasta. Droge glutenvrije buisjes vervangen de verse pasta zonder de bereiding ingewikkeld te maken. Het is een praktische oplossing als je cannelloni wilt maken zonder zelf deeg te maken.

Op sommige verpakkingen staat manicotti in plaats van cannelloni. Voor dit recept kun je ze op dezelfde manier gebruiken. Het verschil is simpel: manicotti is meestal machinaal gevormde droge pasta, terwijl cannelloni traditioneel van verse pasta wordt gemaakt.

Weeg de ingrediënten af voor het meest nauwkeurige resultaat. Moet je toch omrekenen, houd dan dezelfde verhoudingen aan.

De belangrijkste ingrediënten

Centraal in het gerecht staan de droge glutenvrije cannelloni, of droge glutenvrije manicotti als je die vindt. Ze zijn een praktisch alternatief voor verse pasta en blijven lang houdbaar in de voorraadkast. Zo’n pak is handig om op voorraad te hebben als je vaak glutenvrij kookt.

Verse spinazie is de meest voor de hand liggende basis voor de vulling, maar hele bevroren blaadjes werken ook goed. Laat ze in dat geval goed ontdooien en knijp daarna het overtollige vocht eruit voor je ze bakt. Anders laat de vulling tijdens het bakken te veel vocht los.

De plantaardige crème fraîche zorgt voor de binding. Neem bij voorkeur een variant op basis van haver, zoals Oatly of Oddly Good. Vind je die niet, dan kun je die vervangen door een plantaardige roomkaas.

De pijnboompitten zorgen vooral voor contrast. Ze voegen knapperigheid en een nootachtige smaak toe die mooi contrasteren met de romige textuur van de vulling. Juist dat contrast voorkomt dat het geheel te egaal wordt.

Voor de sauzen wordt de bechamel gemaakt met lactosevrije kookroom, groentebouillon en maïszetmeel. Kies een room die geschikt is voor hartige gerechten. Een volle plantaardige room kan ook, maar die is meestal wat zachter van smaak, dus stem de kruiding van de bechamel daar dan op af.

De tomatensaus is er niet zomaar bij. Hij brengt een frisse zuurgraad die de bechamel in balans houdt, met die zoetzure tomaatsmaak die het geheel lichter maakt. Nootmuskaat en zwarte peper geven de bechamel bovendien meer diepte.

Technische aandachtspunten en valkuilen

De vulling begint met een heel eenvoudige basis: bak ui, knoflook en spinazie tot de groenten zacht zijn. Breng vanaf het begin op smaak met zout en peper en bak door tot de spinazie goed geslonken is en het meeste vocht verdampt is.

Dit is echt belangrijk, want een te natte vulling maakt de pasta zompig. Gebruik je bevroren spinazie, dan geldt dat net zo hard, zo niet harder. Laat hem goed ontdooien en knijp het overtollige vocht eruit voor hij de pan in gaat.

Hak de spinazie na het bakken fijn voor je hem mengt met de plantaardige crème fraîche. Zo laat de vulling zich beter in de buisjes verdelen en wordt hij gelijkmatiger. Voeg daarna de pijnboompitten toe en zet apart.

Meng voor de bechamel eerst de kookroom, de groentebouillon en het maïszetmeel in de steelpan en voeg daarna de nootmuskaat en het zout toe. Laat op middelhoog vuur indikken terwijl je voortdurend klopt. Zodra de saus bindt, haal hem van het vuur en zet hem apart.

De tomatensaus maak je net zo eenvoudig. Fruit eerst de ui en de knoflook en voeg daarna de gehakte tomaten, de kruiden en de chilipeper toe. Laat 10 tot 15 minuten sudderen tot de saus is ingedikt en maak af met zwarte peper.

Verwarm voor het samenstellen de oven voor op 180°C. Verdeel een dunne laag tomatensaus over de bodem van de schaal, zo voorkom je dat de cannelloni aanbakken en leg je meteen een eerste vochtige basis. Een spuitzak is handig om de buisjes te vullen, maar een kleine lepel werkt ook.

Leg de gevulde cannelloni in een enkele laag en giet daarna de bechamel en de rest van de tomatensaus erover. Dek de schaal af met aluminiumfolie voor de eerste 30 minuten van de baktijd. Verwijder daarna de folie en bak nog 10 minuten, tot de bovenkant goudbruin is.

Je vindt meer glutenvrije vegan recepten in dezelfde categorie.

Recept ontwikkeld door chef Rommel Reyes. Je vindt zijn werk op Instagram, zijn nieuwsbrief op Substack en zijn YouTube-kanaal.