Op Bali heb ik veel meer gegeten dan de smoothiebowls uit je Instagram-feed: speenvarken dat vanaf het ochtendgloren boven kokosnootschalen werd geroosterd, rijstschotels die ik al wijzend samenstelde in familie-warungs, gegrilde vis en zeevruchten aan het strand van Jimbaran. Een bord nasi campur van 25.000 IDR (ongeveer 1,50 EUR) kan er net zo memorabel zijn als een degustatiemenu van 500.000 IDR (30 EUR) in een gastronomisch restaurant midden tussen de rijstvelden.
Dit zijn de warungs waar ik op Bali heb gegeten, per wijk, met het gerecht dat je moet bestellen, de prijzen en de valkuilen die je wilt vermijden. Zoals ik uitleg in mijn complete reisgids voor Bali, bepaalt je wijkkeuze rechtstreeks wat je eet.
- Waar verblijf je op Bali om lekker te eten?
- Waar eet je babi guling?
- Wat eet je op Bali?
- Welke wijk kies je voor de warungs?
- Waar eet je streetfood?
- Waar eet je ’s avonds op Bali?
- Waar eet je vis en zeevruchten?
- Waar drink je koffie en kun je brunchen?
- Hoeveel kost het?
- Is eten in warungs veilig?
- Mijn andere gidsen voor Bali
Waar verblijf je op Bali om lekker te eten?
Mijn vuistregel draait om drie wijken: Seminyak voor het avondeten, Canggu voor de brunch, Ubud voor de meest traditionele Balinese keuken. Hier vind je een adres in Ubud, een tussen Kuta en Seminyak en een in Canggu.
De links naar de hotels zijn affiliatelinks: als je via deze links boekt, krijg ik een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou.
Alaya Resort
In Ubud, in de ideale prijsklasse van 50 tot 150 EUR per nacht, zet ik Alaya Resort bovenaan, aan Jalan Hanoman. Het heeft rijstvelden op het terrein en de restaurantstraat voor de deur.
Bekijk prijzen en beschikbaarheid
The Stones Hotel
In het noorden van Kuta is The Stones Hotel een modern hotel met een groot zwembad, met de prijzen van Kuta en een kwaliteit die dichter bij Seminyak ligt. In dit gebied zitten enkele van de meest trendy restaurants uit de omgeving. Seminyak, mijn wijk voor het avondeten, ligt verder naar het noorden.
Bekijk prijzen en beschikbaarheid
Tribal
Tribal, op de grens van Canggu en Pererenan, is een kruising tussen een coworkingruimte en een hostel. Voor babi guling zoals de locals die eten, raad ik je Warung Men Lari in Pererenan aan.
Bekijk prijzen en beschikbaarheid
Om de wijken te vergelijken, lees je mijn gids waar verblijven op Bali en mijn pagina’s over Kuta en Ubud.
Waar eet je babi guling?
Babi guling is het boegbeeld van de Balinese keuken. Een heel varken wordt gevuld met een pasta van kurkuma, koriander, citroengras en chilipeper en daarna urenlang langzaam boven een houtvuur geroosterd, tot de huid krokant is. Ik at het op rijst met lawar (een pittig mengsel van groenten en gehakt), bloedworst en een verraderlijk pittige sambal matah. Reken meestal op 35.000 tot 50.000 IDR (2 tot 3 EUR) per bord.

De regel die ik heb onthouden en die de meeste toeristen niet kennen: eet babi guling als lunch, liefst tussen 11:00 en de middag. De varkens worden ’s ochtends geroosterd en bij de beste warungs is het aan het begin van de middag op. Een zaak die het bij het avondeten serveert, biedt vrijwel zeker opgewarmde, uitgedroogde restjes aan. Als de huid niet kraakt tussen je tanden, ben je te laat.
Dan de toeristenval. Ibu Oka in Ubud teert al jaren op de roem die Anthony Bourdain de zaak bezorgde: de prijzen zijn gestegen, de porties zijn kleiner geworden en de kwaliteit wisselt. Hetzelfde geldt voor Pak Malen in Seminyak. Bij beide staan nog steeds lange rijen toeristen, maar de lokale bevolking en expats die er al lang wonen, eten elders.
Mijn favoriete babi guling op Bali at ik bij Babi Guling Pande Egi, vlak bij Gianyar: verscholen tussen de rijstvelden, zonder enige toeristentoeslag. Voor mij is dit momenteel de maatstaf. In Ubud vind ik Warung Babi Guling Gung Cung beter dan Ibu Oka, voor een fractie van de prijs. Voor Canggu raad ik je de adressen van de locals aan: Warung Babi Guling Swari en Warung Men Lari in Pererenan. Verder naar het zuiden, vlak bij Jimbaran, levert Babi Guling Karya Rebo prima werk. En voor een echt lokaal adres is er Warung Babi Guling Selingsing Cepaka, dat van laat in de avond tot in de vroege ochtend open is en waar je vrijwel geen buitenlandse gezichten ziet.

Wat eet je op Bali?
Als babi guling de koning is, is nasi campur de dagelijkse kost, en het is mijn favoriete lunch op Bali: een bergje gestoomde rijst met daaromheen kleine porties van alles wat de warung die ochtend heeft klaargemaakt, geplukte kip, tempeh, tofu, een stukje vis, sambal, pinda’s, kerupuk (kroepoek), soms lawar of sate lilit. Ik vind de Balinese versie pittiger en rijker aan kurkuma dan de Javaanse variant die je elders in Indonesië vindt. Ik maak mijn sambal thuis, mijn recept voor sambal oelek vind je hier.
Ik bestelde de mijne op de manier van « tunjuk », de goedkoopste en meest authentieke manier: je loopt naar de vitrine, wijst aan wat je wilt en de medewerker stapelt alles op een bord rijst. Reken op 20.000 tot 40.000 IDR (1,20 tot 2,50 EUR), afhankelijk van de toegevoegde eiwitbronnen. Als een warung meer dan 50.000 IDR rekent voor een eenvoudige nasi campur, zit je waarschijnlijk in een toeristenzaak.
Bebek betutu is het ceremoniële gerecht van Bali: een hele eend, ingewreven met een dikke specerijenpasta die base genep heet, verpakt in bananenbladeren en vervolgens 12 tot 24 uur langzaam gegaard tot het vlees van het bot valt. Traditioneel was het voorbehouden aan tempelceremonies en bijzondere gelegenheden. De versie met kip, ayam betutu, komt vaker voor en is net zo lekker. Die van Men Tempeh in Gilimanuk (de westpunt van Bali, vlak bij de veerhaven naar Java) heeft een uitstekende reputatie en ik vond hem zo pittig dat het bijna pijn deed. Dichter bij de toeristische gebieden vind je op de avondmarkt van Gianyar goede versies.
Sate lilit is de Balinese versie van saté, heel anders dan de spiesjes met pindasaus die je overal in Zuidoost-Azië vindt (thuis maak ik de Thaise versie met kip, mijn recept voor satéspiesjes staat op de site). Fijngehakte vis, meestal makreel of tonijn, of varkensvlees wordt gemengd met kokos, kaffirlimoenblaadjes en citroengras, vervolgens om een stengel citroengras gewikkeld en gegrild. Ik vind het lekkerder als bijgerecht dan als hoofdgerecht en de beste versies die ik proefde, at ik op avondmarkten en op een bord nasi campur. Vis of varkensvlees, ik vond beide lekker. Warung Liku en Warung Ari in Denpasar zijn betrouwbare keuzes, en Gourmet Sate House in de wijk Kuta-Legian biedt proefplateaus aan als je afwisseling wilt.
Lawar is een fijngehakt mengsel van groenten, kokos en vlees (in de traditionele versie soms met rauw varkensbloed), op smaak gebracht met specerijen. Babi genyol, een pittige varkenssoep, heeft aroma’s die aan babi guling doen denken, maar wordt op een compleet andere manier bereid en duikt zelden op in het toeristische circuit: Warung Babi Genyol Arta Nadi is een van de weinige plekken waar je het kunt proeven, en daar heb ik het geproefd. Als dessert is er martabak manis (ook wel terang bulan genoemd), een dikke, dubbelgevouwen zoete pannenkoek gevuld met chocolade, kaas, pinda’s of een mengsel van dat alles, die ik ’s avonds bij een straatkarretje kocht.

Als je de culinaire scene van Phuket al hebt verkend, zal Bali vertrouwd aanvoelen: een sterke streetfoodcultuur, diners met vis en zeevruchten aan het strand en een duidelijke scheiding tussen toeristenrestaurants en lokale adressen waar je beter eet. Voor mij zijn de warungs nog toegankelijker dan de Thaise straatkraampjes, liggen de prijzen over de hele linie lager en gaat de veganistische scene van Canggu en Ubud veel verder dan die van Phuket. Wat me het meest opviel, waren de specerijen: kurkuma, laos en citroengras op Bali, chilipeper, kaffirlimoen en vissaus in de Thaise keuken. Bangkok is de andere culinaire hoofdstad van Azië, en als je van streetfood houdt, vind je hier mijn adressen om te eten in Hanoi, van phở tot eierkoffie.
Welke wijk kies je voor warungs?
Warungs vormen de basis van het eten op Bali: kleine familiezaakjes die huisgemaakte Indonesische gerechten serveren tegen lokale prijzen, van een plastic tafel onder een golfplaten dak tot een echt restaurant met tuin. De keuken van een goede warung is vaak beter dan die van toeristische restaurants in het middensegment, voor een fractie van de prijs.
Mijn vuistregel: Seminyak voor het diner, Canggu voor de brunch en Ubud als je de meest traditionele Balinese keuken van het eiland wilt proeven. Ubud, de bakermat van de Balinese keuken en gezonde cafés, en de regio Gianyar, waar de markten gerechten serveren die de meeste toeristen nooit ontdekken, bieden de meest authentieke opties op loop- of scooterafstand. Sanur is rustiger, met minder keuze. Ik bespreek elke wijk uitgebreid in mijn gids over waar je kunt verblijven op Bali.
Canggu
Bij Warung Bu Mi, de bekendste warung onder bezoekers van Canggu, stond ik tijdens de lunchdrukte in de rij: een ruime keuze aan nasi campur, een schone, zichtbare keuken en genoeg doorloop om alles vers te houden. Warung Varuna, dichter bij het strand van Batu Bolong, kruidt de gerechten krachtiger en ik vind het eten er lekkerder dan bij Bu Mi. Beide zijn goede warungs om mee te beginnen. Warung Sika is de korte wandeling waard: ik heb er voor bijna niets gegeten met uitzicht op de rijstvelden, midden in Canggu. Dat uitzicht wordt steeds zeldzamer nu de bebouwing de percelen opslokt. Warung Jawa Bu Sri serveert Javaanse gerechten, zoeter en minder pittig, als tegenhanger van de Balinese smaken op de meeste menu’s.

Ubud
Warung Makan Bu Rus is mijn favoriete warung in Ubud: een omgeving vol bomen, befaamde nasi campur en een krokante eend waarvoor ik de stad ben doorkruist. Sun Sun Warung is kleiner, wordt door een familie gerund en serveert huisgemaakte Balinese gerechten die bijna niets kosten. Bij Warung Biah Biah kon ik dankzij de kleine porties in tapasstijl 5 of 6 gerechten proeven zonder me tot één bord te beperken.
Mijn praktische tip: loop 10 tot 15 minuten weg van het Koninklijk Paleis en de markt. De warungs worden goedkoper, minder druk en vaak beter zodra je buiten het toeristische gebied komt. Lees voor het kiezen van je uitvalsbasis mijn gids over verblijven in Ubud en genieten van het culinaire aanbod.

Seminyak
Goedkoop lokaal eten is in Seminyak lastiger te vinden dan elders in de toeristische gebieden, maar het bestaat wel. Warung Murah (de naam betekent letterlijk ‘goedkope warung’) is een betrouwbare keuze voor nasi campur tegen een lokale prijs. Bij Warung Nia nam ik de spareribs en saté waar de zaak bekend om staat, en ik vind de prijs-kwaliteitverhouding er beter dan bij het bekendere Naughty Nuri’s, iets verderop. Warung Kolega maakt nasi campur in Javaanse stijl, een fijne afwisseling.
Sanur
Warung Mak Beng heeft een enorme reputatie en geen menukaart. Ik ging zitten en kreeg gefrituurde vis, viskopsoep, rijst en een sambal die voor mij een openbaring was. Dat is alles, voor ongeveer 35.000 IDR (2 EUR). Warung Mak Beng werkt al decennialang zo en de formule verandert niet.
In dezelfde wijk is Warung Men Weti een begrip voor het ontbijt, maar kom vóór 8:00, want het eten is snel op. Warung Kecil is piepklein maar schoon, met een nasi campur die warunggerechten combineert met een iets verzorgdere presentatie.

Denpasar
Denpasar, de hoofdstad van Bali, wordt grotendeels overgeslagen door toeristen, maar daar vond ik het beste warungeten van het eiland. Warung Wardani was mijn eerste kennismaking: een iets verzorgdere versie van een nasi-campurwarung, met een samengesteld bord waarmee je de belangrijkste Balinese gerechten kunt proeven zonder het giswerk aan een tunjuk-toonbank. De markten van de stad, vooral Pasar Badung, serveren ook maaltijden die je in de toeristische gebieden niet vindt.

Waar eet je streetfood?
Avondmarkt van Gianyar
Als je maar één markt op Bali bezoekt, kies dan die van Gianyar, mijn favoriet. Hij ligt op ongeveer 30 minuten van Ubud met de scooter of auto, en hier gaan Balinese gezinnen echt naartoe om ’s avonds te eten. Toen ik er was, lagen er hele geroosterde varkens uitgestald bij de babi-gulingkramen, siste de sate lilit boven de houtskool en kwam de ayam betutu uit de bananenbladeren. Op de markt vind je ook kue (traditionele gebakjes) en jajanan pasar (marktsnacks) die je zelden op restaurantmenu’s ziet.
De prijzen zijn vast, zonder afdingen, en alles wordt vers voor je bereid. De sfeer is lokaal, lawaaierig en zonder opsmuk, ver weg van de strak georganiseerde foodtours, en ik denk dat het eten er juist daarom beter is.

Pasar Badung en Pasar Kumbasari, Denpasar
De grootste markt van Bali is overdag een versmarkt (groente en fruit, specerijen, bloemen, vlees) en verandert aan het einde van de middag in een streetfoodmarkt. Bereid je voor: de geuren zijn sterk, de vloer is nat, de gangpaden zijn smal en ik vond het er ronduit chaotisch. Ik stak de brug over naar Pasar Kumbasari en het streetfoodgedeelte daar. Zoek naar lumpia (loempia’s met een groenechilisaus), es daluman (een koud drankje met grasgelei, perfect tussen 2 pittige happen door) en nasi campur verpakt in bruin papier, die ik staand opat. De universele regel geldt hier: zoek de kraam met de langste rij locals en sluit aan.
Avondmarkt van Sanur (Pasar Sindhu)
Als Gianyar je te intens lijkt en Pasar Badung te overweldigend, is de avondmarkt van Sanur een goede kennismaking: schoner, kleiner, iets duurder en gewend aan buitenlandse klanten. De saté kambing (geitensaté) vond ik er een betrouwbare keuze, en de martabak-maniskramen maken een goede versie van de gevulde zoete pannenkoek. Dit is de eerste avondmarkt die ik je aanraad als je nog aan de lokale keuken moet wennen.

Waar eet je ’s avonds op Bali?
Voor het diner steekt Seminyak boven de rest van het eiland uit, met de grootste concentratie goede restaurants voor fine dining en internationale gerechten.
Dineren in Seminyak
Bambu is mijn vaste aanrader voor een romantisch diner: het restaurant is gebouwd op drijvende platforms boven het water, de verlichting is gedempt en het Indonesisch geïnspireerde menu is steevast goed. Bij Sardine, op een onverwachte plek tussen de bebouwing van Seminyak, met uitzicht op een nog bebouwd rijstveld dat niet is platgewalst, vond ik de vis en zeevruchten de prijs waard. La Lucciola is het ouderwetse Bali waar ik van hou: een Italiaans restaurant aan het strand, lange zonsondergangen en de ontspannen sfeer die de nieuwe plekken in Seminyak grotendeels hebben ingeruild voor een Instagram-uitstraling.

Merah Putih serveert moderne Indonesische gerechten in een architectonisch spectaculaire ruimte, Mama San bestrijkt een breder terrein van Aziatische fusion, en Naughty Nuri’s, waar niets traditioneel Balinees aan is, serveert al sinds voordat Seminyak hip werd spareribs van de barbecue en stevige martini’s. Het is een instituut. Zijn de ribs de beste van het eiland? Daar valt wat mij betreft over te twisten: ik vind die van Warung Nia meer waar voor je geld bieden, maar de sfeer laat mensen terugkomen.
De restaurants van Ubud
Hujan Locale neemt traditionele Indonesische recepten en verfijnt ze zonder de smaken weg te poetsen die ze interessant maken: voor mij is dit de beste kennismaking met de moderne Indonesische keuken in Ubud. Bij Pica South American Kitchen vond ik de steak en ceviche van uitstekend niveau, zonder enige link met Bali; reserveer van tevoren, vooral voor het diner. Moksa is een plantaardig restaurant dat zelfs overtuigde vleeseters verleidt: ik vind de keuken inventief zonder gekunsteld te zijn, en ‘van boer tot bord’ is er een bewuste keuze.
Waar eet je vis en zeevruchten?
De baai van Jimbaran is dé plek op Bali voor een diner met vis en zeevruchten met je voeten in het zand. Het concept is eenvoudig en hetzelfde bij het tiental restaurants langs het strand: je kiest je vis, garnalen, inktvis, krab of kreeft uit een uitstalling op ijs, die wordt gewogen en boven kokosnootschalen gegrild, en je eet aan een tafel op het zand terwijl de zon ondergaat.
Een diner voor twee met gegrilde vis, garnalen, rijst, groenten en een paar drankjes kost meestal tussen 400 000 en 700 000 IDR (24 tot 42 EUR), duur vergeleken met warungs maar redelijk gezien de hoeveelheid eten en de omgeving. De kwaliteit van de vis is over het algemeen goed bij alle restaurants op het strand, dus het verschil zit in de sambal en de versheid van wat er ligt uitgestald.
Ga rond zonsondergang: ik kwam rond 17:30 aan en kreeg zonder reservering een goede tafel. Rond 18:30 wordt het druk op het strand en beginnen sommige restaurants mensen te weigeren. Ga bij voorkeur doordeweeks, wanneer het rustiger is. De grotere restaurants, Menega bijvoorbeeld, kunnen in het hoogseizoen op toeristenfabrieken lijken, terwijl de kleinere adresjes in het zuiden van de baai rustiger zijn en betere service bieden.

Waar kun je koffie drinken en brunchen?
In Ubud is naast de warungs een cultuur van cafés met gezonde gerechten en internationale invloeden ontstaan, rond de yoga- en wellnessgemeenschap. Canggu, inmiddels de hoofdstad van de brunch en de plantaardige keuken, heeft meer veganistische restaurants per vierkante kilometer dan waar ook in Zuidoost-Azië, en een brunchcultuur die niet onderdoet voor die van welke Australische stad dan ook.
Als je vegetarisch of veganistisch eet, is Bali waarschijnlijk het makkelijkste eiland van Indonesië. De traditionele keuken bevat al veel tempeh, tofu, groenten en kokos, dus zelfs in een gewone warung kun je een nasi campur zonder vlees samenstellen: wijs de groentegerechten, tempeh, tofu en sambal aan. Specifiek veganistische en vegetarische restaurants vind je vooral in Canggu en Ubud, genoeg om wekenlang volledig plantaardig te eten zonder een adres twee keer te bezoeken.
Een aandachtspunt: veel Balinese gerechten bevatten garnalenpasta (terasi) of kippenbouillon die je niet ziet. Als je strikt veganistisch eet, geef dat dan aan wanneer je in een warung bestelt. Veganistische restaurants zijn open over hun ingrediënten, maar in een traditionele warung kan de sambal garnalenpasta bevatten en is de soepbasis niet altijd plantaardig.
De cafés van Ubud
Wat mij betreft zet Suka Espresso de beste koffie van Ubud, en ik heb er een Australische brunch gegeten die ook in Melbourne prima zou scoren. Pison strijdt mee om de titel van beste koffie in de buurt, in een wat meer ontspannen sfeer. Watercress is het adres voor een echt full English breakfast, eieren, bacon, toast en goede koffie, als je even iets anders wilt tussen de rijstmaaltijden door. Yellow Flower Cafe, verscholen in de heuvels van Penestanan boven het centrum van Ubud, is zo’n plek die je zonder tip nooit vindt: de klim is steil, het uitzicht is de moeite waard, en ik vond het eten eenvoudig maar goed bereid.

Brunchen in Canggu
The Shady Shack is de oorspronkelijke vegan klassieker: bowls met halloumi, jackfruitburgers en smoothiebowls in een ontspannen, boomrijke omgeving, waar zelfs mensen zonder enige interesse in veganisme met plezier zitten te eten. I Am Vegan Babe kiest voor de tegenovergestelde aanpak van Moksa: ongegeneerde vegan junkfood, burgers, rijk belegde pancakes, burrito’s en friet. Crate Cafe was een van de eerste brunchplekken van Canggu en biedt nog altijd de beste prijs-kwaliteitverhouding voor westerse gerechten, met grote porties en vaste klanten; in het weekend kan de rij lang zijn. Milk and Madu is geschikt voor gezinnen. Mason is beter voor het diner dan voor de brunch, met een meer uitgewerkte avondkaart, en Secret Spot is gespecialiseerd in vegan wafels en desserts.
Hoeveel kost het?
Bali blijft een van de goedkoopste plekken in Zuidoost-Azië om goed te eten, zolang je eet waar de locals eten. Reken in een doorsnee warung op 20 000 tot 40 000 IDR (1,20 tot 2,50 EUR) voor een nasi campur, 35 000 tot 50 000 IDR (2 tot 3 EUR) voor een bord babi guling met rijst en bijgerechten, en 35 000 IDR voor een complete maaltijd bij Warung Mak Beng in Sanur. Een martabak manis van een straatkarretje kost 10 000 tot 25 000 IDR (0,60 tot 1,50 EUR). Toen ik er was, at ik drie complete maaltijden per dag voor minder dan 100 000 IDR (6 EUR) door het bij warungs en streetfood te houden. Mijn gids met budgetadvies en praktische tips gaat uitgebreid in op de dagelijkse kosten.
Het verschil met toeristische restaurants is enorm. Vergelijk dat met een westerse brunch in een café in Canggu (80 000 tot 150 000 IDR, oftewel 5 tot 9 EUR), een maaltijd in een toeristisch middenklasserestaurant (150 000 tot 300 000 IDR, oftewel 9 tot 18 EUR) of een gastronomisch diner in Seminyak (500 000 IDR en meer, oftewel 30 EUR en meer).
Mijn tips om goedkoop te eten: zoek naar vitrines waar je met « tunjuk » je gerechten aanwijst. Ik volgde de bezorgers van GoJek naar hun lunchplekken, doe hetzelfde. Loop minstens 10 minuten weg van de toeristische hoofdstraten. Eet je hoofdmaaltijd tijdens de lunch, wanneer het eten het verst en het goedkoopst is. En wees op je hoede bij elke warung waar de Engelse menukaart groter is dan de Indonesische.
In Ubud volgde ik een ochtend een kookles, een van de beste manieren om de Balinese keuken te begrijpen en een van de populairste activiteiten op het eiland. In de regio beginnen veel lessen op de lokale markt om ingrediënten te kopen. Ik leerde er base genep maken (de basis-kruidenpasta), een paar gerechten zoals sate lilit en lawar, en een dessert. Reken op 4 tot 5 uur, inclusief marktbezoek en een volledige maaltijd met alles wat je hebt bereid, voor 300 000 tot 500 000 IDR (18 tot 30 EUR). Ik bespreek de beste opties in mijn gids met activiteiten en dingen om te doen op Bali.
Is het veilig om in warungs te eten?
Ziek worden van eten op Bali komt zo vaak voor dat het een eigen naam heeft, « Bali belly », maar met een paar eenvoudige gewoontes kun je het risico beperken. Mijn betrouwbaarste regel: eet in drukbezochte warungs. Veel klanten betekent dat het eten pas is bereid. Een lege warung betekent dat de nasi campur al uren in de vitrine staat, en juist daar vermenigvuldigen bacteriën zich.
Alles wat voor je ogen wordt gekookt, gefrituurd of gegrild, is veilig. Voorgesneden fruit van straatverkopers is riskanter, omdat het met kraanwater kan zijn gewassen en al een tijdje open en bloot kan liggen. Vermijd de garnering van rauwe geraspte kool die bij sommige gerechten wordt geserveerd, en als de nasi campur in de vitrine er droog uitziet of een korstje heeft, ga dan naar de volgende warung.
Voor ijs (dat bespreek ik ook in mijn gids met gezondheidsadvies en praktische tips) is het antwoord simpel: industrieel gemaakte buisvormige ijsblokjes met een gat in het midden zijn veilig. IJs dat in onregelmatige stukken van een blok is gehakt, is minder betrouwbaar. In elke gevestigde warung of elk gevestigd restaurant is het ijs veilig.
Voor de hygiëne: ontsmet je handen nadat je geld hebt aangeraakt en voordat je gaat eten. Indonesische bankbiljetten zijn niet schoon. In heel eenvoudige warungs bestelde ik « bungkus » (om mee te nemen, verpakt in papier of een zak) om me geen zorgen te hoeven maken over het servies, en je kunt ook je eigen bestek meenemen.
Mijn andere gidsen voor Bali
Om de rest van je verblijf te plannen, schreef ik wat te doen op Bali, de mooiste stranden van Bali, waar overnachten op Bali en een reis naar Bali voorbereiden, met informatie over het budget, het visum en het seizoen. Als Ubud je uitvalsbasis wordt, lees dan ook waar overnachten in Ubud. Alles staat bij elkaar in mijn complete gids voor Bali.