Een bijzonder hartige tonijnsaus, op smaak gebracht met doenjang, gochujang en cheongyang-pepers, heerlijk in slablaadjes met een rijke, lichtzoete saus
De stoom kringelt op uit een nog lauwwarme ssam, de sesam geeft zijn nootachtige aroma vrij en een glanzende, baksteenrode pasta met stukjes heerlijk malse tonijn belandt precies in de hap. Eerst prikkelt de chili, daarna zakt de scherpte meteen weg: hartig, diep van smaak en met precies genoeg zilte tonen.
Dit is chamchi ssamjang: een karaktervol condiment met een vleugje zee, waarin de gefermenteerde rijkdom van jang samenkomt met de uitgesproken smaak van tonijn.
Wat is Chamchi ssamjang?
Chamchi ssamjang (참치쌈장) betekent letterlijk “ ssamjang met tonijn ”. Chamchi (참치) betekent tonijn, ssam (쌈) is een ingepakte hap en jang (장) verwijst naar Koreaanse gefermenteerde sauzen en pasta’s ; ssamjang (쌈장) is dus een jang die speciaal bedoeld is voor ssam.
In de kom is dit echt een ssamjang, opgebouwd rond het duo doenjang en gochujang, in wisselende verhoudingen (vaak met meer doenjang dan gochujang). Hij wordt verrijkt met knoflook, ui, lente-ui (pa) of daepa (Koreaanse prei), plus sesam.

De tonijn, meestal uit blik, geeft de saus body, extra umami en een zachte, zilte zeesmaak.
Twee soorten textuur
Er zijn grofweg twee varianten. De eerste is de koude mengmethode: een snelle versie die je rechtstreeks aan tafel maakt, waarbij de tonijn er zonder verdere bereiding doorheen gaat. Zo krijg je een frisse, heldere pasta met duidelijk zichtbare stukjes en een uitgesproken zilt-hartig karakter.
De tweede is de gekookte versie: eerst laat je de aromaten zacht worden in olie, vaak gewoon de olie uit het blik. Daarna roer je de jang los met een scheutje water of bouillon en laat je alles inkoken, voordat de tonijn aan het einde van de bereiding wordt toegevoegd. Het resultaat: een dikkere textuur, ronder in de mond, waarbij de zoutigheid wordt verzacht door de warmte en het inkoken.
De smaakbasis blijft in beide gevallen dezelfde: de gefermenteerde diepte van doenjang ; de zoet-pittige smaak en baksteenrode kleur van gochujang ; een basis van knoflook, ui en lente-ui ; sesamolie en sesamzaadjes voor romigheid en een nootachtige toets ; instelbare pit dankzij verse pepers of gochugaru ; en een zoete toets om het zout in balans te brengen.
De oorsprong van Chamchi Ssamjang
Omdat chamchi ssamjang bijna altijd met tonijn uit blik wordt gemaakt, is de geschiedenis ervan vooral modern. Een economisch artikel uit 2003 vermeldt dat Dongwon in 1982 tonijn in blik in Korea introduceerde, wat een heel concreet tijdsanker geeft. Geen enkel manuscript uit de Joseon-periode vermeldt dit recept ; de logica van ssam en jang daarentegen is veel ouder.
Regionale bronnen helpen om de eigen accenten beter te begrijpen: volgens de lokale pers van Busan uit 2008 levert “vis in de ssamjang” (bijvoorbeeld makreel, tonijn of horsmakreel) langs de kust van Busan tot Gyeongsangnam-do een dikkere, eiwitrijkere pasta op.
In het midden en noorden, bijvoorbeeld in Seoel en Gyeonggi, is het dan weer vaak tofu die als eiwitrijke verdikker dient, voor een lichtere spread met een minder uitgesproken vissmaak. Beide benaderingen behouden dezelfde basis van jang en dezelfde aromaten ; wat verandert, is de eiwitbron, en daarmee ook de textuur en de algemene indruk. Om in de sfeer van de “Koreaanse tafel” te blijven, kunt u de vergelijking maken met kimbap (de logica van kleine hapjes) of met samgyeopsal, geserveerd in blaadjes.

De sporen in de Koreaanse media tonen een gestage opmars: aan het einde van de jaren 2000 publiceren websites voor thuis koken recepten voor ssamjang met tonijn, van een snelle tafelversie tot huiselijkere, mildere en minder pittige varianten. Mayonaise duikt al op in Koreaanse bronnen uit 2008–2009: als optie, niet als standaard.
Een artikel uit 2010 over bento’s zet een minimalistische “ssamjang met tonijn” naast een klassiekere versie, sterker rond jang opgebouwd, met saira (sanma). Dat onderstreept hoe lokale variaties zelfs in de namen kunnen doorwerken. In 2017 maakte Baek Jong-won (Home Food Made Simple 3, 집밥 백선생3) een gekookte methode populair: olie uit het blik, zacht gefruite alliums, doenjang en gochujang met een scheutje water, een beetje suiker en tot slot de tonijn. Die aanpak heeft in de keukens van kijkers een blijvende stijl gevestigd die minder zout overkomt in de mond.
Authenticiteit is hier dus geen vaststaand canon, maar een verzameling herkenbare ijkpunten : een kern van jang, aromaten, sesam en een beheerste zoetheid, telkens aangepast aan de regio en de gewoonten van elk huishouden.
Hoofdingrediënten van Chamchi Ssamjang

- Tonijn uit blik (vaak in olie): de belangrijkste eiwitbron. Geeft umami die aan vlees doet denken, een lichte zilte zeesmaak en een makkelijk smeerbare textuur ; de olie dient als drager voor de aromaten
- Doenjang (sojabonenpasta): zorgt voor zoutigheid, diepe fermentatiesmaak en rondheid ; de ruggengraat die de identiteit van ssamjang bepaalt. Vergelijkbaar met een misosaus om de familie van gefermenteerde pasta’s te plaatsen.
- Gochujang (chilipasta): geeft zoete pit, kleur en binding ; meestal in een kleinere hoeveelheid dan doenjang, zodat de gefermenteerde smaak de hoofdrol blijft spelen (houdt u van echt pittige smaken, kijk dan ook eens naar chilipoeder).
- Verse groene peper (bijvoorbeeld cheongyang), optioneel: directe, heldere pit die de rijkere smaken opfrist (in een andere stijl laat jeyuk bokkeum die uitgesproken chilipittigheid mooi zien).
- Sesamolie en sesamzaadjes: zorgen voor een nootachtig aroma en een romige afwerking ; een klassieker, zowel voor geur als textuur (als u van sesam in saus houdt, is goma dare (sesamsaus) een goede referentie).
- Pijnboompitten of noten (optioneel): geven subtiele rijkdom en een licht korrelige textuur, zoals in jang-mengsels met een meer nootachtig karakter.
- Tofu (regionaal alternatief in het midden-noorden): eiwitrijke verdikker wanneer er geen vis wordt gebruikt, terwijl de logica van “eiwit in de ssamjang” behouden blijft (voor een andere kijk op tofu is mapo tofu een interessant aanknopingspunt).

Ingrediënten
- 400 g tonijn uit blik ongeveer 2 blikjes
- olie uit de blikjes tonijn opgevangen
- 1 ui ongeveer 200 g, fijngehakt
- 1 stengel lente-ui ongeveer 100 g, fijngehakt
- 4 eetlepels knoflook fijngehakt
- 6 verse shiitakes fijngehakt
- 6 eetlepels doenjang
- 6 eetlepels gochujang
- 6 eetlepels mirin
- 2 eetlepels gochugaru
- 8 cheongyangpepers fijngesneden
- 2 eetlepels sesamolie
- 10 eetlepels sesamzaad fijngemalen (gestampt in een vijzel en daarna door een passeerdoek gehaald, of kort gemixt)
- slabladeren om erbij te serveren
Instructies
Bereiding
- Laat de tonijn uitlekken in een vergiet en vang de olie op. Prak de tonijn daarna grof.400 g tonijn uit blik, olie uit de blikjes tonijn

- Verhit een koekenpan en voeg de opgevangen olie uit de blikjes tonijn toe.

- Voeg de fijngehakte ui toe en fruit hem aan.1 ui

- Voeg de fijngehakte lente-ui, knoflook en shiitakes toe.1 stengel lente-ui, 4 eetlepels knoflook, 6 verse shiitakes

- Voeg de tonijn toe en bak kort mee.

- Voeg de doenjang, gochujang, mirin, gochugaru en cheongyangpepers toe en bak alles al omscheppend mee.6 eetlepels doenjang, 6 eetlepels gochujang, 6 eetlepels mirin, 2 eetlepels gochugaru, 8 cheongyangpepers

- Voeg de sesamolie en het gemalen sesamzaad toe en roer tot een gelijkmatig mengsel.2 eetlepels sesamolie, 10 eetlepels sesamzaad

- Serveer met slabladeren en eet als kleine wrapjes.slabladeren

Notities
- Pas de pittigheid aan door minder gochugaru te gebruiken en/of het aantal cheongyangpepers te verminderen.
- Fijngemalen sesamzaad geeft een vollere textuur en een nootachtigere smaak: mix met korte pulsen, zodat het geen pasta wordt.
- Wordt de pan te droog, voeg dan naast de opgevangen tonijnolie een klein scheutje neutrale olie toe.
