Bali werkt volgens andere regels dan de meeste bestemmingen in Zuidoost-Azië, en die kennen voordat je landt bespaart je geld en echte hoofdpijn. Het visumsysteem heeft subtiliteiten die mensen verrassen. Het verkeer kan je een uur blokkeren voor een rit die tien minuten zou moeten duren. Politiecontroles richten zich op toeristen op scooters. En de wisselkantoren bij Kuta hebben goocheltrucs geperfectioneerd die een Las Vegas-illusionist zouden imponeren.
Deze gids behandelt de weinig glamoureuze maar noodzakelijke kant van een reis naar Bali: visa, budget, vervoer, oplichting, gezondheid, connectiviteit en timing. Als je een breder overzicht zoekt, behandelt onze complete gids voor een bezoek aan Bali bestemmingen en routes. Dit artikel is het praktische supplement.
Visum: wat je nodig hebt en hoe je het krijgt
Visa on Arrival (VOA)
De meeste nationaliteiten, waaronder Nederlanders en Belgen, kunnen een Visa on Arrival (VOA) krijgen op luchthaven Ngurah Rai. Het kost 500.000 IDR (ongeveer 30 EUR / 35 USD) en geeft recht op 30 dagen. Je kunt het eenmaal verlengen met 30 extra dagen bij een lokaal immigratiekantoor.
Het verlengingsproces is omslachtig: drie afzonderlijke bezoeken aan het immigratiekantoor (je paspoort inleveren, terugkomen voor biometrische gegevens, het ophalen). Gespecialiseerde bureaus zoals Bali Visas, Legal Legends of Komala Visa in de wijk Kuta/Legian regelen het hele proces voor je en brengen het terug tot één bezoek voor 25 tot 45 EUR aan extra servicekosten. Als je van tevoren weet dat je 60 dagen wilt blijven, is een bureau elke roepia waard.
De e-VOA: wachtrijen vermijden
Het beste advies vóór vertrek is om de e-VOA online aan te vragen via de officiële website (molina.imigrasi.go.id). De e-VOA stelt je in staat om de automatische poortjes bij de immigratie te gebruiken, wat betekent dat je de handmatige balie volledig overslaat. Zelfs als de poortjes uitvallen (dat gebeurt), sla je nog steeds de eerste van de twee wachtrijen over omdat je visumbetaling al is verwerkt.
Let op: frauduleuze websites die het officiële portaal nabootsen rekenen het dubbele tarief. Zorg ervoor dat de URL eindigt op .go.id. De betaling kan haperen met Nederlandse of Belgische bankkaarten, dus probeer verschillende browsers of kaarten als de eerste poging mislukt.
Budgetverdeling: wat Bali werkelijk kost
De reputatie van Bali als supergoedkope bestemming verdient een update. De prijzen in Canggu, Seminyak en Uluwatu zijn sinds 2019 bijna verdubbeld. Canggu in het bijzonder is het meest inflatoire gebied van het eiland geworden. Dat gezegd hebbende, biedt 45 EUR per dag je nog steeds een comfortabele ervaring, en 90 EUR per dag plaatst je in de villa-met-zwembad-categorie.
| Budgetniveau | Dagelijkse kosten (solo) | Accommodatie | Eten | Vervoer |
|---|---|---|---|---|
| Backpacker | 22-30 EUR | Slaapzaal in hostel (5-9 EUR/nacht) | Alleen lokale warungs (1-1,50 EUR/maaltijd) | Scooterhuur |
| Middensegment | 45-70 EUR | Privékamer of homestay (18-27 EUR/nacht) | Mix van lokale warungs en westerse cafés | Scooter + af en toe Grab |
| Comfortabel | 90-135+ EUR | Privévilla met zwembad (35-45 EUR/nacht) | Restaurants (27 EUR/dag) | Privéchauffeur |
Voor koppels is een goede richtlijn 1.800 EUR voor 12 dagen (exclusief vluchten). Dat komt neer op ongeveer 75 EUR per persoon per dag en dekt privéaccommodatie, een mix van lokale en restaurantmaaltijden, activiteiten en vervoer.
Waar gaat het geld naartoe
Het huren van een scooter kost 70.000-100.000 IDR per dag (4-6 EUR). Een maaltijd in een lokale warung kost 15.000-25.000 IDR (1-1,50 EUR). Een maaltijd in een westers café met koffie overschrijdt de 100.000 IDR (6+ EUR). Een Balinese massage van een uur kost 100.000-150.000 IDR (6-9 EUR).
Een ligbed in een beachclub vereist een minimale besteding van 1 tot 3 miljoen IDR (60-180 EUR). Een privéchauffeur voor de hele dag (10 uur, auto en benzine inbegrepen) kost 600.000-800.000 IDR (35-50 EUR).
Bintang-bier is goedkoop. Geïmporteerde sterkedrank en wijn zijn zwaar belast en duur. Als je drinkt, blijf dan bij lokaal bier en bewaar de cocktails voor een af en toe bezoek aan een beachclub.
Budgettip: weg van het toeristische zuiden
Amed, Lovina en Sidemen werken nog steeds tegen prijzen die dicht bij die van vóór de pandemie liggen. Een bungalow in Amed met uitzicht op de rijstvelden kan slechts 14 EUR per nacht kosten. Als je budget krap is, breng dan je eerste of laatste dagen door in het zuiden voor de logistiek en ga naar het noorden of oosten voor het grootste deel van je verblijf.
Er komen: vluchten en aankomst op de luchthaven
Vanuit Amsterdam-Schiphol zijn er geen directe vluchten naar Bali. De meest voorkomende overstappen zijn Singapore, Kuala Lumpur, Bangkok en Doha. Singapore Airlines via Singapore, Qatar Airways via Doha en Emirates via Dubai zijn de meest gebruikte combinaties. Reken op 500 tot 900 EUR voor een retourvlucht, afhankelijk van het seizoen.
De twee segmenten apart boeken (Amsterdam-hub + hub-Bali) kan soms geld besparen, maar controleer het bagagetransferbeleid voordat je je vastlegt.
De internationale luchthaven Ngurah Rai (DPS) ligt aan de zuidpunt van het eiland, vlakbij Kuta (bekijk onze gids om te verblijven in Kuta vlakbij de luchthaven). Als je de e-VOA al hebt, duurt de immigratie 15 tot 30 minuten, afhankelijk van de wachttijd bij de poortjes. Zonder e-VOA moet je rekenen op een uur of meer.
Van de luchthaven naar je hotel
De aankomsthal van Ngurah Rai ontketent een muur van chauffeurs die “Taxi! Taxi!” roepen naar elke buitenlander die door de deuren komt. De eerste prijzen die worden voorgesteld zijn vaak absurd: 1 miljoen IDR voor een rit die 300.000 zou moeten kosten.
De beste optie is een vooraf geboekte transfer via Klook of Booking.com. Vaste prijs, geen onderhandeling, de chauffeur houdt een bordje met je naam vast. Een transfer naar Ubud kost ongeveer 300.000-400.000 IDR (18-25 EUR). Je kunt ook Grab gebruiken vanaf de luchthaven, maar je moet naar het ophaalput “Grab Lounge” in de parkeergarage lopen, en surge pricing tijdens piekuren kan de besparing tenietdoen.
Rondreizen op Bali
Scooterhuur
Een scooter kost 70.000-100.000 IDR per dag (4-6 EUR) en is de snelste manier om je te verplaatsen op Bali. Een rit van 45 minuten met de auto duurt 10 minuten op een scooter, vooral in de drukke corridors van Canggu en het centrum van Ubud.
Er zit echter een serieus addertje onder het gras. Je hebt twee documenten nodig: een motorrijbewijs (het Nederlandse rijbewijs A of A2 volstaat) en een Internationaal Rijbewijs (IRB) met motorvermelding. Vraag je IRB aan bij de ANWB of het gemeentehuis voordat je vertrekt; het kost een paar tientjes en duurt enkele weken. Je kunt er geen legitiem exemplaar op Bali krijgen, ondanks wat sommige winkels beweren.
Zonder geldig IRB en motorrijbewijs zal je reisverzekering vrijwel zeker elke claim bij een ongeval afwijzen. De medische kosten bij een ernstig motorongeluk lopen op tot duizenden euro’s. Dit is de meest voorkomende financiële ramp onder toeristen op Bali.
Leer niet scooterrijden op Bali. Reddit-discussies over dit onderwerp staan vol met pijnlijke verhalen. Het verkeer is chaotisch, de wegen hebben zand, kuilen en zwerfhonden. Als je liever geen scooter rijdt, legt onze gids over activiteiten op Bali uit hoe je je excursies met een privéchauffeur kunt organiseren.
De “Bali-tatoeages” (uitlaatbrandwonden op je kuit, schaafwonden op je onderarmen) kenmerken een bepaald type toerist. Als je nog nooit motor hebt gereden, neem dan maanden voor je reis lessen in eigen land, of vergeet de scooter.
Als je wel rijdt, zijn betrouwbare verhuurders onder andere Bikago (verzekering inbegrepen, online boeking, duurder), Bali Bike House en Varuna in de regio Ubud. Controleer of de huur een telefoonhouder en een schone helm omvat.
Grab en Gojek
Installeer beide apps voordat je vertrekt. De prijzen schommelen tussen de twee, dus vergelijk telkens wanneer je een rit nodig hebt. Grab is beter geschikt voor buitenlanders om internationale bankkaarten te koppelen. Gojek is vaak goedkoper voor motortaxi’s (GoRide) en maaltijdbezorging (GoFood).
GoRide en GrabBike zijn de voordelige optie: je zit achterop een motor en de chauffeur weeft door het verkeer. Je profiteert van de snelheid van een scooter zonder het risico zelf te rijden. Een minimumrit kost ongeveer 20.000 IDR (1,20 EUR), meer tijdens piekuren.
Er is een complicatie. In Canggu, in het centrum van Ubud, in het tempelgebied van Uluwatu en bij de luchthavenaakomst verbieden lokale vervoersgroepen (soms de “taximaffia” genoemd) Grab- en Gojek-ophaalritten. Chauffeurs die deze zones betreden riskeren confrontatie.
De oplossing is simpel: loop 200-300 meter weg van het toeristische centrum en bestel je rit van daaruit. De chauffeur kan je vragen om voorin te zitten om minder op een VTC-passagier te lijken. MyBluebird, de officiële app van Bluebird-taxi’s, werkt in de meeste van deze beperkte zones omdat de lokale groepen traditionele taxi’s doorgaans respecteren.
Privéchauffeurs
Een privéchauffeur met auto en benzine kost 600.000-800.000 IDR (35-50 EUR) voor een volledige dag van 10 uur. Dit is de comfortabele en stressvrije optie voor tempelbezoeken en excursies. Langere ritten zoals Ubud-Lovina retour kunnen oplopen tot 1 miljoen IDR (60 EUR).
Een punt van aandacht: chauffeurs die minder dan 500.000 IDR in rekening brengen, vullen hun inkomen vaak aan door je naar toeristische valkuilen op commissiebasis te sturen (koffieplantages, zilversmidateliers, “traditionele kunstgalerijen”). Je brengt uiteindelijk meer tijd door in winkels dan op de plekken die je echt wilde zien.
700.000+ IDR betalen voor een chauffeur die je brengt waar je vraagt zonder omwegen is goed besteed geld. Boek via Klook voor geverifieerde chauffeurs met vaste prijzen en klantenservice. Bied je chauffeur de lunch aan of geef hem 50.000 IDR voor zijn maaltijd; geef een fooi aan het einde als de service goed was.
Kun je je verplaatsen zonder scooter?
Ja, maar het vergt geduld en de juiste uitvalsbasis. Sanur heeft een wandelpromenade langs het strand en vlakke straten. Het centrum van Ubud is te voet te doen voor restaurants en winkels. Beide werken uitstekend zonder enig voertuig. Canggu en Seminyak zijn te doen met een combinatie van Grab-auto’s en GoRide-motortaxi’s, maar je staat wel in de file. Uluwatu vereist hoe dan ook een voertuig.
Geld: geldautomaten, wisselkantoren en fooien
Contant geld blijft koning
Veel lokale warungs, marktkramen en kleine winkels accepteren geen kaarten. Heb altijd Indonesische roepia’s bij je. De biljetten zijn in grote coupures (biljetten van 50.000 en 100.000 IDR zijn gebruikelijk), en de hoeveelheid nullen vergt een paar dagen aanpassing.
Geldautomaten
Gebruik geldautomaten die zich in bankkantoren bevinden (BCA, BNI, Mandiri). Vermijd losstaande automaten op straat, vooral die willekeurig aan muren zijn bevestigd in toeristische gebieden. Kaartskimmers zijn een bekend probleem: schud voor het inbrengen van je kaart aan de lezer. Als die los of omvangrijk aanvoelt, ga dan verder.
Neem grotere bedragen minder vaak op om de kosten te minimaliseren die bij elke transactie oplopen. Denk eraan je bank te informeren over je reis om een kaartblokkering te voorkomen, en neem een tweede bankkaart mee als reserve.
Wisselkantoren: de grootste toeristenval van Bali
Dit onderwerp verdient een eigen sectie, want de wisselzwendel is de best georganiseerde oplichterij van Bali. De glazen wisselkantoren die de straten van Kuta, Legian en Seminyak omzomen, tonen wisselkoersen die ongelooflijk lijken. En terecht: deze koersen zijn letterlijk beter dan de marktkoers, wat je eerste alarmsignaal is. Een legitiem bedrijf kan geen valuta verkopen onder zijn inkoopprijs.
Het mechanisme werkt als volgt: de medewerker telt je roepia’s langzaam, biljet voor biljet, in een transparante demonstratie van eerlijkheid. Dan komt de truc. Bij het stapelen van de biljetten tikt of drukt hij ze tegen de toonbank, waardoor biljetten in een gleuf of verborgen la glijden. Of hij vouwt de stapel in een envelop en smokkelt meerdere biljetten weg.
Soms komt een tweede persoon naar je toe met een vraag, waardoor een fractie van een seconde afleiding ontstaat. Je vertrekt met 20 tot 30% minder geld dan je had geteld.
De gouden regel: jij moet de laatste persoon zijn die het geld aanraakt voordat het in je zak gaat. Als de medewerker de stapel opnieuw aanraakt nadat jij het hebt geteld, is de deal geannuleerd. Vertrek.
Beter nog, vermijd wisselkantoren helemaal en gebruik geldautomaten van banken. Als je absoluut contant geld moet wisselen, gebruik dan uitsluitend “erkende wisselkantoren” die het groene “PVA Berizin”-keurmerk tonen en in een echt gebouw opereren, niet in een glazen cabine op de stoep.
Fooien
Fooien zijn niet verplicht op Bali, maar worden gewaardeerd. De meeste restaurants in toeristische gebieden voegen servicekosten toe aan de rekening. In warungs is het achterlaten van wisselgeld (een paar duizend roepia) een aardig gebaar. Voor chauffeurs is 50.000-100.000 IDR (3-6 EUR) aan het einde van een volledige dag de norm. Voor masseurs is 20.000-50.000 IDR bovenop de prijs van de sessie gebruikelijk.
Gezondheid en veiligheid
Reisverzekering
Sluit een reisverzekering af voordat je het vliegtuig neemt. Dit is niet onderhandelbaar. De Europese Ziekteverzekeringskaart (EHIC) dekt niets in Indonesië, je hebt absoluut een particuliere verzekering nodig. Verzekeraars zoals Allianz Travel, World Nomads of de ANWB bieden formules aan die geschikt zijn voor verblijf in Azië.
Het punt om absoluut te controleren: dekt je polis motorongevallen, en onder welke voorwaarden? De meeste contracten eisen een geldig motorrijbewijs en een Internationaal Rijbewijs. Als je een ongeval hebt zonder deze documenten, zal je verzekeraar de dekking weigeren, en betaal je zelf ziekenhuiskosten die gemakkelijk 5.000-10.000 EUR of meer kunnen bedragen voor breuken die een operatie vereisen.
Bali belly
De “Bali belly” (reizigersdiarree) treft veel bezoekers, meestal in de eerste dagen. Het gebruikelijke advies geldt: drink water uit flessen, vermijd ijsblokjes bij kleine straatkramen (ijsblokjes in restaurants en gevestigde warungs zijn over het algemeen veilig omdat ze uit fabrieken komen), eet in drukke warungs met een hoge doorloop (vers eten = minder risico), en was je handen regelmatig.
Als het je toch overkomt, blijf dan gehydrateerd met orale rehydratiezouten (verkrijgbaar in elke apotheek op Bali voor een paar cent) en wacht tot het overgaat. De meeste gevallen lossen zich op in 24 tot 48 uur.
Vaccinaties
Raadpleeg een vaccinatiecentrum of je huisarts 4 tot 6 weken vóór vertrek. Vaccinaties tegen hepatitis A en tyfus worden algemeen aanbevolen voor Bali. Het rabiësvaccin is het overwegen waard gezien het aantal zwerfhonden op het eiland.
Als een niet-gevaccineerde hond je bijt en je niet bent voorgevaccineerd tegen rabiës, heb je onmiddellijk een postexpositiebehandeling nodig, wat inhoudt dat je snel een ziekenhuis moet vinden. In Nederland kun je terecht bij de GGD of het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) voor dit type vaccinatie.
Zwerfhonden
Bali heeft een grote populatie zwerfhonden, vooral in landelijke gebieden en rond tempels. De meeste zijn overdag mak maar kunnen ’s nachts territoriaal zijn. Raak zwerfhonden niet aan, voer ze niet en benader ze niet.
Als je op een scooter zit en een hond op je af stormt, maak dan geen uitwijkmanoeuvre (zo crashen veel toeristen). Behoud je snelheid en je koers; de hond stopt over het algemeen. Als je wordt gebeten, reinig de wond onmiddellijk met zeep en water gedurende minstens 15 minuten en ga naar het ziekenhuis voor een postexpositie-rabiësbehandeling.
Oplichting om te vermijden
Bali is een veilige bestemming, maar het heeft een goed georganiseerd ecosysteem van oplichterij gericht op toeristen. Geen van deze oplichtingen brengt je fysiek in gevaar. Ze legen echter wel je portemonnee als je er niet van op de hoogte bent.
Goocheltrucs bij het wisselkantoor
Behandeld in de geldsectie hierboven. De glazen wisselkantoren met koersen die de marktprijs overtreffen bestelen je. Gebruik in plaats daarvan geldautomaten van banken.
Taxi’s met “kapotte meter” en nep-Bluebird-taxi’s
Chauffeurs beweren dat hun meter kapot is en bieden een vast tarief aan, meestal 3 tot 5 keer de meterprijs. Het betrouwbare bedrijf om op te letten is Bluebird: hun auto’s hebben een vogellogo, chauffeurs in uniform en werkende meters. Er bestaan nep-Bluebird-taxi’s, met vergelijkbare lakkleuren en logo’s die in kleine details afwijken. Gebruik de MyBluebird-app om er zeker van te zijn dat je in een echte stapt, of blijf bij Grab en Gojek waar de prijs wordt vastgelegd vóór het instappen.
De oplichting met de “verplichte gids” bij tempels
Bij de Besakih-tempel (de grootste en belangrijkste van Bali) zullen agressieve ronselaars bij de ingang erop aandringen dat je niet zonder gids naar binnen kunt. Dit is niet waar. Loop langs hen heen, koop je kaartje bij het officiële loket en ga zelf naar binnen. Hetzelfde scenario herhaalt zich bij kleinere tempels, maar met minder aandrang. Het officiële loket is altijd de autoriteit over wat vereist is.
Lempuyang “Gates of Heaven”
De beroemde foto met de tempelpoorten die de berg Agung omlijsten vereist 2 tot 3 uur wachten voor wat neerkomt op een foto van 2 seconden. De “weerspiegeling” in het water die de foto zo perfect maakt op Instagram is eigenlijk een spiegel die onder de camera wordt gehouden door de fotograaf. Weet dit voordat je gaat, om te beslissen of de wachttijd het waard is.
“Tol” bij de rijstvelden en “donaties” bij tempels
Sommige paden door de rijstvelden hebben geïmproviseerde tolpunten waar iemand een “donatie” vraagt om te lopen op wat eigenlijk een openbaar pad is. Bij sommige tempels zullen ronselaars buiten (niet het officiële loket) je onder druk zetten om een “donatie” te doen in ruil voor een sarong of een zegening. De officiële toegangsprijs is wat je betaalt bij de officiële balie. Al het andere is optioneel, ongeacht hoe aandringend de persoon is die erom vraagt.
Panoramarestaurants van Kintamani
Chauffeurs van rondritten brengen toeristen graag naar de bufgetrestaurants met uitzicht op de berg Batur bij Kintamani. Het eten is duur en middelmatig (koude buffetgerechten die al uren onder warmtelampen staan). Het uitzicht daarentegen is echt. Voor hetzelfde vulkaanpanorama met beter eten en lagere prijzen ga je naar een van de kleine cafés langs de bergkamweg van Kintamani. Je chauffeur ontvangt daar geen commissie, daarom stelt hij ze nooit voor.
Politiecontroles
Deze verrast veel toeristen. De politie zet controles op (“operasi” genoemd) op de hoofdwegen van Kuta, Seminyak, Canggu en langs Sunset Road, waarbij elke buitenlander op een scooter wordt gestopt. Als je papieren in orde zijn (geldig rijbewijs, IRB, helm op het hoofd, T-shirt aan), zwaaien ze je over het algemeen zonder een woord door.
Als er iets ontbreekt, zal de agent een “boete” noemen. De echte boete impliceert een blauw formulier en een zittingsdatum. Als de agent voorstelt het ter plaatse te regelen met een contante betaling, is het een smeergeld. Het typische bedrag is 50.000-200.000 IDR (3-12 EUR) als je kalm onderhandelt, maar kan oplopen tot 500.000-1.000.000 IDR als je er in paniek of welgesteld uitziet.
Een strategie die veel reizigers gebruiken: een aparte portemonnee bij je hebben met slechts 50.000-100.000 IDR erin, en de agent laten zien dat dit alles is wat je hebt. Dit is geen aanbeveling om smeergeld te betalen, maar een beschrijving van wat er daadwerkelijk op straat gebeurt.
Connectiviteit: simkaarten en wifi
Fysieke simkaarten
Telkomsel heeft de beste dekking op Bali, inclusief op Nusa Penida en de Gili-eilanden waar andere providers wegvallen. Je kunt een simkaart kopen op de luchthaven bij aankomst (direct data, maar ongeveer het dubbele van de prijs) of in elke kleine telefoonwinkel in de stad (halve prijs, maar de verkoper heeft je paspoort nodig voor de registratie). Wacht op het bevestigings-sms voordat je de winkel verlaat om er zeker van te zijn dat de simkaart correct is geactiveerd.
Let op: roaming van je Nederlandse provider (KPN, T-Mobile, Vodafone, Tele2) is duur in Indonesië en de meeste abonnementen dekken Zuidoost-Azië niet. Een lokale simkaart of een eSIM is veel goedkoper.
eSIM
Als je telefoon eSIM-compatibel en ontgrendeld is, zijn Airalo en Nomad de twee meest aanbevolen aanbieders. Stel het in voordat je het vliegtuig neemt en je hebt data zodra je landt. eSIM’s kosten iets meer dan lokale fysieke simkaarten, maar het gemak van het vermijden van het registratieproces en het hebben van connectiviteit vanaf de eerste minuut is het supplement waard voor de meeste reizigers.
Wifi
De wifikwaliteit varieert enorm. Cafés en co-werkruimtes in Canggu en Ubud hebben doorgaans betrouwbare en snelle verbindingen (Canggu en Ubud zijn populaire bestemmingen voor digitale nomaden). Goedkope accommodaties en gasthuizen op het platteland kunnen trage of intermitterende wifi hebben. Als je op afstand werkt, reken dan niet op de wifi van je accommodatie als enige optie; een lokale simkaart of een eSIM met een goed databundel is je plan B.
Wat in je koffer te stoppen
Tempelbezoeken
Elke tempel op Bali vereist dat bezoekers hun knieën en schouders bedekken. Je hebt een sarong nodig (of op zijn minst een lange sjaal die als sarong dient). Veel tempels lenen sarongs uit bij de ingang, maar die zijn vaak vochtig van de vorige bezoeker. Je eigen meenemen is hygiënischer en stelt je in staat nog een wachtrij te vermijden. Een lange, lichte sarong vouwt op tot bijna niets in je tas.
Regenseizoenuitrusting
Als je tussen november en maart bezoekt (het natte seizoen), neem dan een compacte regenponcho of een waterdichte jas mee. Regen op Bali komt in de vorm van intense buien in de namiddag die 1 tot 2 uur duren en dan verdwijnen. Een poncho kost bijna niets, weegt niets en redt je van een douche op de scooter of tijdens het wandelen tussen tempels. Waterdichte telefoonhoesjes of ziplock-zakken voor elektronica zijn ook de kleine ruimte waard die ze innemen.
Andere onmisbaren
Rifvriendelijke zonnebrand (SPF 50), herbruikbare drinkfles (bijvulstations zijn gebruikelijk in toeristische gebieden), muggenspray met DEET, en een kleine EHBO-kit met ontsmettingsmiddel voor kleine schaafwonden. Slippers voor dagelijks gebruik, maar ook een paar gesloten schoenen of waterschoenen met goede grip voor tempeltrappen en glibberige paden in de rijstvelden. Een hoofdlamp of zaklamp voor vroege ochtendtempelbezoeken en stroomuitval op het platteland.
Beste periode om te bezoeken: maand per maand
Bali heeft twee seizoenen: droog (april tot oktober) en nat (november tot maart). Het onderscheid doet ertoe, maar geen van beide seizoenen is een dealbreaker.
Droog seizoen (april tot oktober)
April en mei zijn het ideale moment. De regens zijn gestopt, de toeristische drukte is nog gematigd en de prijzen hebben het hoogseizoen nog niet bereikt. Van juni tot augustus is het hoogseizoen: het weer is op zijn best (zonnig, lage luchtvochtigheid, koele avonden in Ubud), maar de drukte en prijzen schieten omhoog. Hoteltarieven in Seminyak en Uluwatu stijgen 30 tot 50% boven de tussenseizoensprijzen.
September en oktober zijn vergelijkbaar met april en mei: uitstekend weer, afnemende drukte, lagere prijzen.
Nat seizoen (november tot maart)
November begint rustig met af en toe een bui. December brengt zwaardere regenbuien maar ook de kerst- en nieuwjaarsdrukte, wat betekent dat de prijzen op hoogseizoensniveau liggen ondanks het weer. Januari en februari zijn de natste maanden: verwacht dagelijkse buien in de namiddag, hogere luchtvochtigheid en enige verstoring van buitenactiviteiten.
Dat gezegd hebbende, zijn de ochtenden vaak helder en duurt de regen zelden de hele dag. Maart begint droger te worden. Het grote voordeel van reizen in het natte seizoen is de prijs: accommodatietarieven dalen 30 tot 50% overal, en je deelt de tempels en rijstterrassen met veel minder mensen.
Het Nyepi-festival (Balinees nieuwjaar, meestal in maart) legt het hele eiland 24 uur stil: geen vluchten, geen verkeer, geen elektriciteit, verbod om je hotel te verlaten. Het is een bijzondere ervaring als je je erop voorbereidt, maar als het midden in je reis valt, zorg er dan voor dat je eten en vermaak in je accommodatie hebt, want niets anders zal open zijn.
Eten met een klein budget
Goed eten voor bijna niets is een van de echte genoegens van Bali. Een nasi goreng of mie goreng in een warung kost 1-1,50 EUR en is vaak beter dan de versie van 7 EUR in een westers café. De sleutel is warungs vinden met een hoge doorloop, wat verse ingrediënten en eten dat niet lang heeft staan betekent.
Zoek plekken die vol zitten met locals tijdens de lunch. Als het menu alleen in bahasa indonesia is en de plastic stoelen niet bij elkaar passen, heb je de juiste plek gevonden.
Voor meer informatie over waar en hoe je op Bali kunt eten zonder je blauw te betalen, raadpleeg onze gids over het beste eten op Bali met een klein budget.
Waar je koffers neerzetten
De keuze van je uitvalsbasis beïnvloedt je hele reis. Canggu is de hub van digitale nomaden en surfers met de hoogste prijzen. Ubud ligt landinwaarts, omringd door rijstterrassen, en is beter geschikt voor cultuur en tempels. Seminyak is een stap boven Canggu in verfijning en prijs, met betere restaurants.
Sanur is rustig, te voet te verkennen en populair bij gezinnen en oudere reizigers. Uluwatu heeft het uitzicht op de kliffen en de beachclubs maar vereist een scooter of chauffeur om ergens te komen.
Elk deel verdient zijn eigen analyse, en we hebben er een geschreven: raadpleeg onze gids om te kiezen waar je op Bali verblijft voor een wijk-per-wijk vergelijking.
Wat te downloaden vóór vertrek
Zes apps dekken de meeste van je behoeften. Grab en Gojek voor vervoer en maaltijdbezorging. MyBluebird voor traditionele taxi’s in zones waar VTC-apps beperkt zijn.
Google Maps voor navigatie (download de offlinekaart van Bali vóór je vlucht). WhatsApp om te communiceren met chauffeurs, hotels en touroperators. En de app van je reisverzekering, zodat je polisnummer en noodcontacten toegankelijk zijn zonder in je mails te hoeven zoeken.
Als je vergelijkt met Phuket, behandelen onze praktische tips om een reis naar Phuket te plannen vergelijkbaar terrein voor het grootste eiland van Thailand. Veel van dezelfde principes zijn van toepassing (scooterveiligheid, VTC-apps, waakzaamheid voor oplichting), hoewel de details verschillen.
Snelle boten naar de eilanden
Nusa Penida, Nusa Lembongan en de Gili-eilanden zijn veelvoorkomende toevoegingen als dagtrip of meerdaags uitstapje aan een reis naar Bali. De boten vertrekken vanuit Padang Bai (kortere oversteek, ongeveer 1,5 uur) of vanuit Sanur (langere oversteek, 3+ uur, maar dichter bij de hotels in het zuiden van Bali).
Operators zoals Blue Water Express en Eka Jaya rekenen 600.000-700.000 IDR (35-42 EUR) per oversteek. Kraampjes bij de havens verkopen kaartjes voor ongeveer 250.000 IDR (15 EUR) op naamloze boten. De goedkopere boten zijn kleiner, ouder en minder goed onderhouden. Bij ruwe zee is het verschil tussen een serieuze operator en een goedkope boot een echte veiligheidskwestie.
Neem tabletten tegen zeeziekte 30 minuten voordat je aan boord gaat, ongeacht hoe sterk je maag normaal is. De oversteek kan ruw zijn, vooral tussen oktober en april.
Als je Bali combineert met Thailand, raadpleeg dan onze tips voor het voorbereiden van een reis naar Bangkok.
Als je doorreist naar Vietnam, raadpleeg dan onze gids voor het voorbereiden van een reis naar Hanoi.
