เส้นอูดงแบบเข้าใจง่าย

เคียงข้างญาติร่วมตระกูลอย่างยากิโซบะและราเม็ง เส้นอูดงคือหนึ่งในเส้นยอดนิยมที่สุดของญี่ปุ่น อูดงเป็นวัตถุดิบพื้นฐานสำคัญในครัวญี่ปุ่น เพราะนำไปปรุงได้สารพัด ทั้งเสิร์ฟเย็น เสิร์ฟร้อน กินกับน้ำซุปหรือแบบแห้งก็ได้ นอกจากนี้ ความกว้างและความหนาของเส้นยังให้สัมผัสนุ่มหนึบเป็นเอกลักษณ์ จนเป็นประสบการณ์ที่คนรักเส้นไม่ควรพลาด

ถ้าคุณยังไม่คุ้นกับเส้นชนิดนี้มากนัก บทความนี้จะพาคุณไปรู้ทุกเรื่องที่ควรรู้ เพื่อให้เข้าใจอูดง ไอคอนสำคัญของอาหารญี่ปุ่นอย่างแท้จริง

เส้นอูดงคืออะไรกันแน่?

จุดเด่นที่สุดของเส้นชนิดนี้คือความหนา อูดงมีสีขาว เส้นอวบ และมีเนื้อสัมผัสหนึบยืดหยุ่น ทำจากน้ำเกลือและแป้งสาลี ที่น่าสนใจไม่แพ้กันคือวิธีทำซึ่งค่อนข้างพิเศษ เพราะขั้นตอนนวดแป้งแบบดั้งเดิมต้องใช้เท้า! แต่ไม่ต้องกังวล เพราะแป้งจะถูกคลุมด้วยแผ่นพลาสติกไว้

ในญี่ปุ่น อูดงมีอยู่ 2 สไตล์หลัก คือคันโตจากแถบโตเกียว และคันไซจากโอซาก้า เกียวโต และโกเบ อูดงจากฝั่งโอซาก้าจะแตกต่างจากแบบเมืองหลวงทั้งสีและเนื้อสัมผัส โดยมักขาวกว่าและนุ่มกว่า อย่างไรก็ตาม นอกจากความต่างตามภูมิภาคแล้ว อูดงยังมีหลายรูปแบบตามเมนู อูดง ที่นำไปทำด้วย เช่น คิชิเม็ง ซึ่งเป็นอูดงชนิดหนึ่งที่มีรูปทรงแบนกว่าแบบดั้งเดิม หรืออินานิวะที่มีเส้นเล็กกว่ามาก

หลายคนบอกว่า อูดง คือเส้นสารพัดเมนู เพราะดัดแปลงได้อเนกประสงค์ จะหยิบมาปรุงหรือพลิกแพลงเป็นเวอร์ชันใหม่ ๆ ก็ได้ไม่รู้จบ ในแบบเสิร์ฟร้อน ยากิอูดงน่าจะเป็นหนึ่งในเมนูที่คนรู้จักกันมากที่สุดนอกญี่ปุ่น โดยนำเส้นไปผัดกับซีอิ๊วญี่ปุ่นจนซอสเคลือบเส้นและเกิดกลิ่นหอมคาราเมลแบบเดียวกับยากิโซบะ แล้วเติมเนื้อสัตว์และผักลงไป นี่คือสูตรยากิอูดงจานเด็ดของผม

ถ้าชอบเนื้อวัวเหมือนกัน ฝั่งเกาหลีก็นำเส้นชนิดนี้ไปดัดแปลงเป็น บูลโกกิอูดง

ในแบบเสิร์ฟเย็น อูดงมักนำไปทำสลัด โดยจับคู่กับวัตถุดิบอย่างไข่ต้ม หัวไชเท้า หรือแตงกวา ไม่ว่าจะฤดูไหน คุณก็หาของอร่อยอย่างอูดงกินในญี่ปุ่นได้เสมอ นี่แหละคือเสน่ห์ของเส้นชนิดนี้

หาซื้อได้ที่ไหน?

โดยทั่วไป ร้านขายของเอเชียส่วนใหญ่มีขาย และแพ็กเกจมักหน้าตาแบบนี้:

บรรจุภัณฑ์มีอยู่หลายแบบ แต่ลักษณะนี้ถือว่าพบได้บ่อยที่สุด ถ้าแถวบ้านไม่มีร้านเอเชีย คุณก็สามารถ หาซื้อได้ที่ Amazon ที่นี่

ต้นกำเนิดของอูดง

จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่มีข้อสรุปชัดเจนว่าอูดงเข้ามาในญี่ปุ่นตั้งแต่เมื่อไร แต่เรื่องเล่าส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่าเส้นชนิดนี้มีต้นกำเนิดจากพื้นที่ชินจิในจังหวัดคางาวะ

ในช่วงทศวรรษ 1980 อูดงเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น เพราะเมืองนี้ใช้มันเป็นจุดขายเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว นับจากนั้นมาจนถึงปัจจุบัน คางาวะก็กลายเป็นหมุดหมายของสายกินและผู้แสวงบุญด้านอาหารไปโดยปริยาย ถ้ามีบริษัททัวร์ผ่านมาเห็น ก็ฝากสปอนเซอร์ผมด้วยนะ

อย่างไรก็ดี ในช่วงแรก อูดงเป็นเส้นที่พระสงฆ์ในวัดพุทธบริโภคกันเป็นหลัก จนกระทั่งถึงสมัยเอโดะ (1603-1868) อูดงจึงเริ่มแพร่หลายออกมานอกวัดและกลายเป็นอาหารที่ผู้คนกินกันเป็นประจำ

เช่นเดียวกับราเม็ง อูดงเป็นอาหารที่กินได้รวดเร็ว จึงกลายเป็นตัวเลือกยอดนิยมเวลาผู้คนอยากหาอะไรรองท้องแบบง่าย ๆ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมทุกวันนี้ญี่ปุ่นถึงเต็มไปด้วยร้านเฉพาะทางที่ขายทั้งอูดงและราเม็ง จนแทบเจอได้ทุกหัวมุมถนน และเชื่อผมเถอะ นั่นคือสวรรค์ของคนรักเส้นชัด ๆ