บาหลีมีชายหาดที่มีชื่อมากกว่า 60 แห่ง บนเกาะที่มีขนาดพอๆ กับลักเซมเบิร์ก และการเลือกหาดผิดอาจทำให้ทริปทั้งสัปดาห์ของคุณหมดสนุกได้ คนที่มาเที่ยวครั้งแรกส่วนใหญ่มักไปลงเอยที่กูตา เห็นน้ำสีเทาปนน้ำตาลกับแนวขยะบนทราย แล้วสงสัยว่ามันพลาดตรงไหนวะ
นี่คือ 15 ชายหาดที่ผมชอบที่สุด ไล่ไปทีละชายฝั่ง ตั้งแต่ทรายภูเขาไฟสีเทาทางตะวันตก ไปจนถึงหมู่เกาะนูซาที่นั่งเรือไป 30 นาที ส่วนแผนเที่ยวที่เหลือ เริ่มจากคู่มือเที่ยวบาหลีฉบับครบถ้วนของผมได้เลย
- 1. เรียนโต้คลื่นที่หาดดับเบิลซิกซ์ เซมินยัก
- 2. เดินลงไปหาดปาดังปาดัง คาบสมุทรบูกิต
- 3. กินนาซิโกเร็งชมคนโต้คลื่นที่บิงิน
- 4. จิบ Bintang ยามพระอาทิตย์ตกที่บาลางัน
- 5. ว่ายน้ำในทะเลสีเทอร์ควอยซ์ที่เมลัสตี
- 6. หนีฝูงชนไปเงียงเงียงและกรีนโบวล์
- 7. ชมคนโต้คลื่นที่อูลูวาตูจาก Single Fin
- 8. กินปลาย่างมื้อค่ำที่จิมบารัน
- 9. เล่นน้ำแบบสงบๆ ที่ซานูร์
- 10. ไปหาดเวอร์จินใกล้จันดีดาซา
- 11. ดำน้ำตื้นจากชายหาดที่อาเม็ด
- 12. ดูโลมาที่โลวีนาและดำน้ำที่เมนจังงัน
- 13. ชมเกอลิงกิงยามรุ่งสางที่นูซาเปอนีดา
- 14. พักตั้งหลักที่นูซาเล็มโบงัน
- 15. ข้ามสะพานเหลืองไปนูซาเจนิงัน
- ไปช่วงไหนดี?
- คู่มือบาหลีเรื่องอื่นๆ ของผม
1. เรียนโต้คลื่นที่หาดดับเบิลซิกซ์ เซมินยัก
ผมขอบอกตรงๆ เลยว่า หาดกูตาไม่ดีครับ หาดท่องเที่ยวแห่งแรกที่อยู่ข้างสนามบินแห่งนี้มีร่องรอยจากการท่องเที่ยวแบบมวลชนมาหลายสิบปี ทั้งกรวดภูเขาไฟสีเทา น้ำขุ่น และพ่อค้าแม่ค้าเร่ที่ตามตื๊อไม่เลิก ช่วงฤดูฝนตั้งแต่ธันวาคมถึงมีนาคม พลาสติกจากทะเลถูกซัดมาเกยหาดมากจนน่าหดหู่ ภาพขยะในบาหลีที่เห็นตามข่าวแทบจะแน่นอนว่าถ่ายที่นี่ ถ้าจะพักแถวนี้ ลองดูที่พักใกล้ชายหาดกูตา
ผมเดินเลียบหาดขึ้นเหนือ 20 นาทีไปจนถึงเซมินยัก แล้วต่อไปเลเกียน ทรายสีเทาเหมือนกัน หันหน้าไปทางตะวันตกเต็มๆ เหมือนกัน แต่ฝั่งเซมินยักมีร้านอาหารดีกว่า โรงแรมหรูกว่า และวุ่นวายน้อยกว่านิดหน่อย หาดดับเบิลซิกซ์ตรงรอยต่อเซมินยักกับเลเกียนเป็นข้อดีจริงๆ เพียงอย่างเดียวของแนวหาดนี้ เป็นจุดที่คลื่นแตกบนพื้นทราย ไม่มีแนวปะการังหรือโขดหิน สำหรับผม ที่นี่น่าจะเป็นจุดที่ปลอดภัยที่สุดในบาหลีสำหรับลองโต้คลื่น และเป็นจุดเดียวทางใต้ที่คลื่นเป็นมิตรกับมือใหม่จริงๆ ฟองคลื่นนุ่มนวล ทรายนุ่มเวลาล้ม และคนที่ไม่เคยเล่นมาก่อนก็อาจยืนบนบอร์ดได้ตั้งแต่บทเรียนแรก ถ้าคุณอยากโต้คลื่น มาเรียนครั้งแรกที่นี่แล้วค่อยไปทำอย่างอื่นต่อ
ที่บาหลี ความต่างระหว่างจุดโต้คลื่นสำหรับมือใหม่กับผู้เชี่ยวชาญมากกว่าที่อื่น และจุดที่คลื่นแตกเหนือแนวปะการังคมๆ พร้อมกระแสน้ำแรงก็เป็นเรื่องปกติ บาตูโบลองในชางกู ซึ่งเป็นจุดยอดนิยมที่สุดสำหรับระดับเริ่มต้นถึงปานกลาง มีพื้นผสมระหว่างแนวปะการังกับทราย และคนแน่นจนเป็นอันตรายได้ ลองนึกภาพคน 100 คนอยู่ในแนวรอคลื่นเดียวกัน คำแนะนำของผมสำหรับที่นี่และทุกที่คือ ไปตอนพระอาทิตย์ขึ้นเวลา 6:00 ลมสงบและยังไม่มีฝูงชน หลังประมาณ 10:00 ลมที่พัดเข้าฝั่งจะทำให้คลื่นแตกยุ่งในจุดส่วนใหญ่ และนักเรียนจากโรงเรียนสอนโต้คลื่นจะเต็มแนวรอคลื่น เรื่องคอร์สเรียน เช่าอุปกรณ์ และเซิร์ฟแคมป์ ดูได้ในคู่มือกิจกรรมและการผจญภัยในบาหลีของผม
พักที่นี่ดีไหม? เฉพาะถ้าคุณให้ความสำคัญกับชีวิตกลางคืน ร้านอาหาร และการเดินไปทำทุกอย่างได้ เพราะชายหาดเหล่านี้แย่ที่สุดบนเกาะ ถ้าจะว่ายน้ำหรือนั่งพักบนทรายสวยๆ ให้นั่งแท็กซี่ไปทางใต้หรือตะวันออก บีชคลับในเซมินยักอย่าง Potato Head และ Ku De Ta เดินไปได้ เป็นที่ที่อยู่ได้ทั้งวัน มีสระว่ายน้ำ ดีเจ ค็อกเทล และเตียงริมหาดให้เช่ารายชั่วโมง ราคาแพงเมื่อเทียบกับมาตรฐานบาหลี แต่ถูกเมื่อเทียบกับอิบิซาหรือมิโคนอส
2. เดินลงไปหาดปาดังปาดัง คาบสมุทรบูกิต
ขับรถลงใต้จากแนวกูตาถึงเซมินยัก 30 นาที ทิวทัศน์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พื้นที่ราบที่เต็มไปด้วยคอนกรีตกลายเป็นที่ราบสูงหินปูนของคาบสมุทรบูกิต หน้าผาทอดดิ่งลงสู่หาดทรายขาวสวยเหมือนโปสการ์ด ข้อติดขัดคือ แทบทุกหาดต้องแลกด้วยการเดินลงบันไดยาวและชันที่สกัดไว้ในหน้าผา แถมหาดยังกระจายอยู่ทั่วคาบสมุทร คุณจึงต้องมีสกู๊ตเตอร์หรือจ้างคนขับ กฎของผมสำหรับบูกิตคือ ยิ่งหาดเข้าถึงยาก ก็ยิ่งสะอาดและสงบ
ถ้าคุณเคยดู กิน สวด รัก คุณก็เคยเห็นปาดังปาดังแล้ว หาดเล็กๆ ที่ถ่ายรูปสวยแห่งนี้แทรกอยู่ระหว่างหน้าผา มีทางเข้าผ่านช่องถ้ำแคบๆ ใครๆ ก็ดูหนังเรื่องนี้กัน ช่วงคนเยอะ ผมต้องแชร์พื้นที่ทรายเล็กจิ๋วกับคนที่มากเกินไปจริงๆ
ปาดังปาดังเลฟต์เป็นคลื่นสำหรับผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น คนท้องถิ่นเรียกที่นี่ว่า “ไปป์ไลน์แห่งบาหลี” เพราะคลื่นม้วนเป็นโพรงลึกและทรงพลังเหนือแนวปะการังคมๆ ส่วนเบบี้ปาดังทางขวาเป็นจุดที่โรงเรียนสอนโต้คลื่นใช้สอน แม้แต่เบบี้ปาดังก็ลงเล่นน้ำได้เฉพาะตอนน้ำขึ้น เพราะแนวปะการังอยู่ตื้น ควรเช็กตารางน้ำขึ้นน้ำลงก่อนมา
3. กินนาซิโกเร็งชมคนโต้คลื่นที่บิงิน
บิงินมีเสน่ห์ที่หาดอื่นๆ ในบูกิตไม่มี ตามแนวหน้าผามีเกสต์เฮาส์เล็กๆ และวารุง (ร้านอาหารท้องถิ่น) ที่สร้างแนบไปกับหิน ส่วนหาดด้านล่างก็ดูเหมือนอยู่บนเกาะที่เล็กกว่าและมีนักท่องเที่ยวน้อยกว่านี้มาก
การโต้คลื่นที่นี่เหมาะกับระดับปานกลางขึ้นไป พื้นเป็นแนวปะการังและกระแสน้ำแรง เหมาะถ้าคุณเล่นบนแนวปะการังได้คล่องแล้ว และสำหรับคนส่วนใหญ่ ที่นี่ไม่ใช่หาดสำหรับว่ายน้ำ ผมใช้เวลาช่วงบ่ายกินนาซิโกเร็งพร้อมดูคนโต้คลื่นจากระเบียงร้านวารุง และถ้าเป็นเรื่องนี้ บิงินก็หาคู่แข่งยาก
ผมทำนาซิโกเร็งและหมี่โกเร็งกินที่บ้าน สูตรนาซิโกเร็งของผมและสูตรหมี่โกเร็งอยู่บนเว็บไซต์ พร้อมกับสูตรอาหารอินโดนีเซียอื่นๆ ของผม
4. จิบ Bintang ยามพระอาทิตย์ตกที่บาลางัน
บาลางันเป็นหาดทรายขาวแนวยาวรูปพระจันทร์เสี้ยว มีร้านวารุงเรียงรายอยู่บนหน้าผา สำหรับผม ที่นี่เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในย่านอูลูวาตู คนแน่นน้อยกว่าปาดังปาดังหรือดรีมแลนด์ ผมจิบ Bintang เย็นๆ ชมพระอาทิตย์ตกที่นี่ ถ้าไม่ได้เอาบอร์ดมา สิ่งที่ดึงดูดใจก็คือวิวและความสงบที่ยังพอมีอยู่
คลื่นที่นี่วิ่งเร็วเหนือแนวปะการังตื้น ใครที่ยังไม่ถึงระดับปานกลางต้องเล่นเฉพาะตอนน้ำขึ้นเท่านั้น สำหรับนักโต้คลื่นระดับปานกลาง อีกตัวเลือกคือเมเดวีบนชายฝั่งทางเหนือ คลื่นนุ่มนวลกว่าบนพื้นกรวดแม่น้ำ ได้ไถคลื่นยาวๆ โดยไม่มีฝูงชน
หาดดรีมแลนด์เข้าถึงง่ายกว่าหาดข้างๆ มีบันไดสั้นกว่าและลานจอดรถเป็นเรื่องเป็นราว จึงดึงดูดคนมากกว่า ทรายขาว น้ำใส แต่ดรีมแลนด์ก็เป็นเหยื่อของความสะดวกของตัวเอง ควรมาแต่เช้าหรือช่วงบ่ายแก่ๆ จะได้มีพื้นที่ให้พักผ่อน
5. ว่ายน้ำในทะเลสีเทอร์ควอยซ์ที่เมลาสตี
เมลาสตีอาจเป็นหาดที่สวยที่สุดของบาหลีในตอนนี้ ถนนทางเข้าตัดผ่านผาหินปูนสูงชันน่าหวาดเสียว ส่วนชายหาดเป็นผืนทรายขาวสะอาดกว้างใหญ่กับน้ำทะเลสีเทอร์ควอยซ์ใสแจ๋ว ถ้าหาดอื่นในบาหลีทำให้คุณผิดหวัง ลองมาที่นี่
หาดนี้เข้าถึงง่ายกว่าหาดส่วนใหญ่ในบูกิต ขับรถมาถึงได้เลยเหมือนที่ผมทำ มีที่จอดรถเป็นสัดส่วน สิ่งอำนวยความสะดวกอยู่บ้าง และทะเลสงบพอให้ลงว่ายน้ำได้ ข้อเสียคือคนบอกต่อกันจนได้เรื่อง ที่นี่เลยไม่ใช่หาดลับเหมือนเมื่อ 5 ปีก่อนอีกแล้ว
ปันดาวาเป็นหาดในบูกิตสำหรับคนที่อยากได้ทรายขาวโดยไม่ต้องผจญภัยลงบันไดริมผา มีสิ่งอำนวยความสะดวกจัดไว้เป็นระบบ ที่จอดรถ และรูปปั้นแกะสลักเรียงตามถนนทางเข้า ที่นี่จัดไว้รองรับคนมาเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ มีเก้าอี้อาบแดดให้เช่าและร้านขายอาหาร สำหรับผม บรรยากาศมีเสน่ห์น้อยกว่าส่วนอื่นของคาบสมุทร แต่สะดวกดี
6. หนีผู้คนไปที่ญังญังและกรีนโบวล์
ญังญังเป็นหาดทรายขาวกว้างใหญ่ที่จนถึงไม่นานมานี้ยังต้องเดินลงจากหน้าผาแบบโหดเอาเรื่อง ถนนที่สร้างขึ้นเพื่อให้เข้าถึงง่ายจะพาคนมาเพิ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไปตอนนี้เลย โดยเฉพาะวันธรรมดา คุณอาจยังได้ครองหาดยาวหลายร้อยเมตรแทบคนเดียว ผมสัมผัสได้ถึงความดิบและธรรมชาติที่ยังสมบูรณ์ ซึ่งแทบหาไม่ได้แล้วทางตอนใต้ของบาหลี
ที่กรีนโบวล์ มีบันไดหลายร้อยขั้นลงไปยังหาดเล็กที่มีถ้ำให้หลบร่ม จำนวนขั้นบันไดทำให้คนส่วนใหญ่ถอดใจ ผมไปแต่เช้าและได้อยู่แทบคนเดียว ถ้ำมีประโยชน์จริง ๆ ตอนแดดเที่ยงแรงเกินทน เอาน้ำไปด้วย ข้างล่างไม่มีอะไรให้ซื้อ
7. ดูนักโต้คลื่นอูลูวาตูจาก Single Fin
ปลายตะวันตกเฉียงใต้ของบูกิตคือเขตของอูลูวาตู วัดชื่อดังตั้งตระหง่านบนหน้าผาสูง 70 เมตรเหนือมหาสมุทรอินเดีย ฝูงลิงเดินตระเวนหาแว่นกันแดดให้ขโมย ส่วนข้างล่าง คลื่นที่ทรงพลังที่สุดบางส่วนของอินโดนีเซียซัดกระหน่ำแนวปะการัง
หาดซูลูบัน (บลูพอยต์) อยู่ด้านล่างบาร์และคาเฟ่ที่ตั้งอยู่บนหน้าผาเหล่านี้ ผมเดินลงไปตามทางแคบระหว่างโขดหินปูน แล้วผ่านถ้ำริมทะเลที่เดินผ่านได้เฉพาะตอนน้ำลง เป็นหาดเล็กที่มีหินมาก และจุดโต้คลื่นหลักก็เหมาะเฉพาะคนระดับเชี่ยวชาญ
ผมจำคำพูดของนักโต้คลื่นท้องถิ่นที่ฝากถึงมือใหม่คิดจะลงน้ำที่อูลูวาตูได้ดีว่า “คุณจะตายจริง ๆ” แนวปะการังตื้นและคมเหมือนมีดโกน กระแสน้ำแรง ต้องลงน้ำผ่านถ้ำ พายไกล และคนท้องถิ่นหวงพื้นที่ อูลูวาตู ปาดังปาดังเลฟต์ และอิมพอสซิเบิลส์มีคลื่นแรงที่ไม่ใช่เล่น ๆ ถ้าคุณยังต้องถามว่าตัวเองพร้อมสำหรับจุดเหล่านี้หรือยัง ก็แปลว่ายังไม่พร้อม
ผมนั่งดูนักโต้คลื่นพร้อมเครื่องดื่มในมือจาก Single Fin บาร์บนหน้าผาที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด ถ้าคุณไม่ใช่นักโต้คลื่นที่ชำนาญ ตรงนี้แหละคือที่ของคุณ บนหน้าผาเหล่านี้ บีชคลับ Sundays และ Ulu Cliffhouse แลกความสะดวกแบบเซมินยักกับวิวมหาสมุทรจากมุมสูง
ถัดจากปาดังปาดังไปทางเหนือเล็กน้อย หาดโทมัสกว้างกว่าและคนแน่นน้อยกว่าหาดดังข้าง ๆ มีทรายขาว ว่ายน้ำได้ตอนน้ำขึ้น และมีวารุงด้านบนให้หาอะไรกินและดื่ม นี่คือตัวเลือก “หาดสวยแถวอูลูวาตูที่ไม่ต้องเจอฝูงชน” ของผม ซึ่งคนส่วนใหญ่มองข้ามเพราะชื่อไม่สะดุดหู
8. กินปลาย่างมื้อเย็นที่จิมบารัน
ถ้าว่ากันตามตำแหน่ง จิมบารันอยู่ทางฝั่งตะวันออกของคอคอดคาบสมุทร และเป็นตัวเลือกสำหรับครอบครัวที่คาดไม่ถึง มีอ่าวที่คลื่นอ่อนโยน ทรายพอใช้ได้ และที่สำคัญคือร้านอาหารทะเลริมหาดที่เรียงราย ผมกินปลาย่างที่นี่ตอนพระอาทิตย์ตก โดยวางเท้าอยู่บนผืนทราย
การท่องเที่ยวที่นี่เป็นแนว “ทัวร์อินโดนีเซียที่จัดเป็นระบบ” ห่างไกลจาก “ความวุ่นวายแบบแบ็กแพ็กเกอร์” ครอบครัวที่มีเด็กเล็กและรู้สึกว่าหาดใต้หน้าผาของบูกิตไปลำบาก มักกลายเป็นกลุ่มที่มีความสุขที่สุดเมื่อมาที่นี่
9. ว่ายน้ำอย่างสงบที่ซานูร์
ชายฝั่งตะวันออกของบาหลีที่หันหน้าไปทางลอมบอกอีกฟากของช่องแคบ ส่วนใหญ่มีแนวปะการังนอกฝั่งช่วยกันคลื่นใหญ่ น้ำจึงสงบและมักเรียบ เหมาะกับการดำน้ำตื้นและพายคายักมากกว่าโต้คลื่น นักท่องเที่ยวบางตาลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อไปทางตะวันออกและเหนือ
ถ้าคุณเที่ยวกับเด็กอายุต่ำกว่า 10 ปี ให้ใส่ซานูร์ไว้ต้น ๆ ของลิสต์ แนวปะการังใกล้ฝั่งทำให้น้ำกลายเป็นเหมือนทะเลสาบตื้น เด็ก ๆ เดินออกไปได้ 50 เมตรโดยน้ำยังอยู่แค่ระดับเอว ส่วนการดำน้ำตื้น ที่นี่มีแนวปะการัง แต่ทัศนวิสัยใต้น้ำน้อยกว่าและปะการังสวยน้อยกว่า
ทางเดินปูพื้นริมทะเลมีคาเฟ่และร้านอาหารท้องถิ่นเรียงราย เข็นรถเด็กได้โดยไม่ต้องสู้กับทราย ทรายสีทองปนเทาอยู่กึ่งกลางระหว่างสีขาวของบูกิตกับสีเทาเข้มของกูตา บรรยากาศเงียบสงบจริง ๆ คนที่มาเป็นกลุ่มอายุมากหน่อย ครอบครัว และทุกคนที่เหนื่อยกับเซมินยัก ผมได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นเหนือผืนน้ำที่นี่ ชดเชยการไม่ได้ดูพระอาทิตย์ตกทางฝั่งตะวันตก
10. มุ่งหน้าไปหาดเวอร์จินใกล้จันดีดาซา
หาดเวอร์จิน (ปาซีร์ปูติห์) อยู่ใกล้จันดีดาซา ห่างจากย่านท่องเที่ยวทางใต้ไปทางตะวันออกราว 2 ชั่วโมง เป็นหาดที่ผมแนะนำถ้าชายฝั่งตะวันตกทำให้คุณรู้สึกเหมือนโดนหลอก ผมเจอทรายขาว น้ำใส วารุงท้องถิ่นที่เสิร์ฟปลาสด และนักท่องเที่ยวต่างชาติน้อยมาก เส้นทางเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ด้วย ถนนคดเคี้ยวผ่านนาข้าวและหมู่บ้านดั้งเดิม ความห่างไกลพอสมควรช่วยกันฝูงชนไว้ ถ้าจ้างคนขับรถทั้งวันแล้วอยากได้หาดสวยจริงแบบไม่ต้องมีเสียงโฆษณาเกินจริง ก็ต้องที่นี่
ใกล้เมืองท่าปาดังไบ เดินไปไม่ไกลตามทางหินก็จะถึงเบียสตูกัล (ซีเคร็ตบีช) อ่าวเล็กที่ซ่อนหาดทรายขาวไว้ การต้องเดินช่วยกรองคนที่อาจมาเที่ยวออกไปประมาณ 90 % เหลือหาดเล็กสวยที่ดำน้ำตื้นได้ดีพอใช้ และต้องระวังกระแสน้ำบริเวณขอบนอก คุ้มที่จะแวะถ้าคุณผ่านปาดังไบเพื่อขึ้นเรือไปหมู่เกาะนูซา
11. ดำน้ำตื้นจากชายหาดที่อาเหม็ด
อาเหม็ดอยู่ห่างสนามบิน 3 ชั่วโมง บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือบริเวณเชิงภูเขาไฟอากุง สำหรับผม ที่นี่มีจุดดำน้ำตื้นจากฝั่งดีที่สุดบนเกาะ แบบไม่มีที่ไหนสู้ได้ หาดทรายภูเขาไฟสีดำกับก้อนกรวดไม่ได้สวยนัก แต่น้ำเรียบ ใสราวกระจก และเต็มไปด้วยปะการัง ที่อ่าวเจเมลุก หาดลิปาห์ และซากเรือญี่ปุ่น คุณลงน้ำไปไม่ถึง 10 เมตรก็อยู่เหนือปะการังแล้ว
อ่าวเจเมลุกเป็นจุดยอดนิยมที่สุด มีโครงสร้างวัดใต้น้ำและสวนปะการังสวย ๆ ซึ่งอาจแน่นไปด้วยกรุ๊ปนักท่องเที่ยวตั้งแต่ช่วงสาย ผมดำน้ำตื้นเหนือซากเรือญี่ปุ่นที่บันยูนิงตอน 7:00 ก่อนกรุ๊ปทัวร์มาถึง เป็นซากเรือในน้ำตื้นที่เข้าถึงได้ด้วยการดำน้ำตื้นโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ดำน้ำลึกเลย
หาดลิปาห์เป็นอีกตัวเลือกที่มีพื้นทะเลเป็นทรายและมีปะการังสวยมากอยู่ใกล้ฝั่ง หาดเซลังและหาดอีบุสที่ปลายตะวันออกของชายฝั่งอาเหม็ดมีแนวปะการังสมบูรณ์ ในจุดที่แทบไม่มีนักท่องเที่ยวไป เส้นทางไกล แต่ก็ควรใส่ไว้ในแผนเที่ยวบาหลีตะวันออกที่ครอบคลุมหลายจุด คนส่วนใหญ่พักที่นี่ 2 หรือ 3 คืน ดำน้ำตื้นตอนเช้า ช่วงบ่ายไม่ค่อยทำอะไร และนั่นแหละคือจุดประสงค์ของการมาที่นี่
12. ดูโลมาที่โลวินาและดำน้ำที่เมนจังกัน
ชายฝั่งทางเหนืออยู่ห่างจากสนามบิน 3 หรือ 4 ชั่วโมงทางรถยนต์ และเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่ได้มา ที่นี่มีทรายภูเขาไฟสีดำ น้ำสงบ และจังหวะชีวิตที่เหมือนบาหลีเมื่อ 20 ปีก่อน โลวินาซึ่งเป็น “ย่านท่องเที่ยว” หลักของแถบนี้ (เรียกแบบนี้ก็อาจดูใหญ่โตไปหน่อย) เป็นแนวหาดทรายดำเงียบสงบ มีเกสต์เฮาส์และศูนย์ดำน้ำอยู่ไม่กี่แห่ง น้ำตื้นและสงบเพราะมีแนวปะการังใกล้ฝั่งช่วยกำบัง จึงปลอดภัยสำหรับเด็กเล็ก
ไฮไลต์หลักคือทริปดูโลมาในช่วงเช้าตรู่ ผมจ้างคนขับเรือท้องถิ่นในราคาไม่แพง แล้วออกเดินทางก่อนพระอาทิตย์ขึ้นไปดูฝูงโลมาปากยาว เรือที่ใช้เป็นเรือจูกุงแบบเรียบง่าย โลมาเป็นสัตว์ป่าและบางครั้งก็ไม่โผล่มาให้เห็น (ต่างจาก SeaWorld มาก) และคุณจะกลับถึงฝั่งตอน 8:00 ขากลับ คนขับเรือบางคนจะแวะเหนือแนวปะการังให้ดำน้ำตื้น
เปมูเตรันเงียบกว่าโลวินาเสียอีก เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีรีสอร์ตดำน้ำอยู่ไม่กี่แห่ง ผมดำน้ำตื้นจากชายฝั่งที่นี่ ตรงเหนือโครงการ Bio-Rock ของเปมูเตรันพอดี เป็นโครงการฟื้นฟูปะการังที่นำปะการังไปปลูกบนโครงสร้างประดิษฐ์เพื่อสร้างแนวปะการังขึ้นใหม่ หมู่บ้านนี้เป็นจุดออกเรือหลักไปยังเกาะเมนจังกันในอุทยานแห่งชาติบาหลีตะวันตก
ถ้าการดำน้ำตื้นหรือดำน้ำลึกสำคัญกับคุณมากกว่าสิ่งอื่น ให้เมนจังกันเป็นจุดหมายอันดับแรก สำหรับผม ที่นี่มีปะการังสวยที่สุดและน้ำใสที่สุดในบาหลี อยู่บนเกาะที่อุทยานแห่งชาติปกป้องจากการพัฒนาและความเสื่อมโทรม ใต้น้ำ ผมเจอแนวผาปะการังตั้งชัน กัลปังหาขนาดใหญ่ และปลาหลากหลายชนิดจนทำให้จุดดำน้ำชายฝั่งทางใต้ดูเหมือนตู้ปลาระดับเริ่มต้น ทุกอย่างสงบและคนไม่เยอะ ต่างจากทริปดำน้ำตื้นที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวบนหมู่เกาะนูซา พักที่เปมูเตรันแล้วนั่งเรือไปเกาะตอนเช้า
อันดับจุดดำน้ำตื้นของผมคือ เกาะเมนจังกันมาอันดับแรก ตามด้วยชายฝั่งอาเม็ด แล้วก็นูซาเล็มโบงัน ส่วนอ่าวคริสตัลบนเกาะนูซาเปอนีดาตามมาห่าง ๆ ในอันดับ 4 ชายฝั่งตะวันตกและใต้แทบไม่มีอะไรให้ดูเลย คอร์สเรียนดำน้ำและทริปดำน้ำตื้นพร้อมไกด์อยู่ในกิจกรรมทางน้ำในบาหลีที่ผมแนะนำ
13. ชมเกอลิงกิงตอนรุ่งสางที่นูซาเปอนีดา
หมู่เกาะนูซาทั้ง 3 เกาะอยู่ห่างออกไปจากชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของบาหลี ในวันที่ฟ้าใสจะมองเห็นได้จากซานูร์ และเรือสปีดโบ๊ตจะพาคุณไปถึงนูซาเล็มโบงันหรือนูซาเปอนีดาในเวลาประมาณ 30 นาที แต่ละเกาะมีบุคลิกของตัวเอง การเหมารวมว่าเหมือนกันอย่างที่บริษัททัวร์ส่วนใหญ่ทำถือเป็นความผิดพลาด
นูซาเปอนีดาเป็นเกาะใหญ่ ทั้งในแง่ขนาดและความโด่งดังบน Instagram หาดเกอลิงกิงมีหน้าผารูปทรงทีเร็กซ์ที่ทอดลงสู่น้ำสีเทอร์ควอยซ์ น่าจะเป็นจุดที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในบาหลี ผมว่าวิวจากด้านบนสวยเหลือเชื่อจริง ๆ แต่ทางเข้าและการจัดการฝูงชนไม่น่าประทับใจเท่าไร
ถนนบนนูซาเปอนีดาแย่และอันตรายมาก ไม่ได้ลาดยาง เต็มไปด้วยหลุมบ่อ ฝุ่นคลุ้ง มีเหวลึกชวนเวียนหัว และไม่มีราวกั้น นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับส่วนใหญ่ลงเรือมาอย่างหมดแรง นั่งรถมินิบัสกระเด้งกระดอนไป 4 ชั่วโมงระหว่างจุดชมวิวที่มีอีก 50 คนถ่ายรูปมุมเดียวกัน แล้วกลับไปพร้อมความรู้สึกว่าเป็นทริปที่รีบลวก ๆ และเหนื่อยหนัก ข้อสรุปของผมสำหรับทริปไปเช้าเย็นกลับคือ อย่าทำแบบนั้น
พักบนเกาะอย่างน้อย 1 หรือ 2 คืน นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับจะมากันประมาณ 10:00 และกลับตอน 16:00 ผมค้างคืนที่นี่เพื่อไปถึงเกอลิงกิงตอนพระอาทิตย์ขึ้น ช่วงที่คุณอาจแชร์จุดชมวิวกับคนแค่ 4 คนแทนที่จะเป็น 400 คน ทางลงหาดชัน ไม่มีอะไรป้องกัน และอันตราย (เคยมีคนเสียชีวิต) แต่ตอนพระอาทิตย์ตก บนหาดทรายอาจมีคนอยู่แค่หยิบมือเดียว
ทางฝั่งตะวันออก หาดไดมอนด์และหาดอาตูห์มีวิวสวยน่าทึ่งที่โอบล้อมด้วยหน้าผา แต่การลงเล่นน้ำที่นี่ลำบากและอันตรายเพราะคลื่นและกระแสน้ำ แองเจิลส์บิลลาบองและโบรเคนบีชเป็นจุดแวะยอดนิยมอื่น ๆ ของทริปไปเช้าเย็นกลับ ซึ่งผมว่าค่อนข้างน่าผิดหวังเมื่อเทียบกับเกอลิงกิง
สิ่งที่ทำให้ผมเห็นว่าคุ้มที่จะพักบนเปอนีดานานขึ้นคือทริปดำน้ำตื้นกับกระเบนราหูกลางทะเล ในบริเวณที่พวกมันแวะเวียนมารับการทำความสะอาด คุณต้องว่ายน้ำได้อย่างมั่นใจ เพราะน้ำลึกและกระแสน้ำอาจแรง จ้างคนขับรถส่วนตัวแทนการไปกับทัวร์กลุ่ม แพงกว่าแต่คุณกำหนดเวลาเองได้ และนั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดบนเกาะนี้ (ตัวเลือกการเดินทางอยู่ในคำแนะนำที่ใช้ได้จริงสำหรับเที่ยวบาหลีของผม)
14. ใช้นูซาเล็มโบงันเป็นฐานที่พัก
ถ้านูซาเปอนีดาเป็นเกาะพี่น้องที่มีภูมิทัศน์หวือหวาและเที่ยวลำบาก เล็มโบงันก็คือเกาะที่สบาย ๆ ถนนขับขี่ได้สะดวก บรรยากาศผ่อนคลายแต่ไม่เงียบเหงา เกาะเล็กพอที่จะขี่สกู๊ตเตอร์เที่ยวทั่วได้ใน 1 วัน และผมก็ทำแบบนั้น
นอกชายฝั่งเล็มโบงัน ผมพบว่าสภาพสำหรับดำน้ำตื้นดีกว่าและมองเห็นใต้น้ำได้ชัดกว่าอ่าวคริสตัลที่โด่งดังกว่าบนเปอนีดา ถ้าอยากนั่งเรือไปดำน้ำตื้นแบบง่ายที่สุด สภาพดีสม่ำเสมอที่สุด และไม่ต้องเดินทางไกล ให้ออกเรือจากนูซาเล็มโบงัน
แผนที่ผมแนะนำคือ ใช้เล็มโบงันเป็นฐานที่พัก เพราะมีที่พักสะดวกสบายและช่วงค่ำที่เงียบสงบ แล้วนั่งเรือ 15 นาทีไปชมจุดชมวิวบนเปอนีดาที่คุณสนใจ ตอนพระอาทิตย์ตก ผมไปนั่งดื่มที่ The Deck บาร์ที่ผมแนะนำเพราะวิวช่องแคบ
15. ข้ามสะพานเหลืองไปนูซาเจนิงัน
เจนิงันเชื่อมกับเล็มโบงันด้วยสะพานเหลือง สะพานแขวนแคบ ๆ ที่ดูน่าหวั่นใจนิดหน่อยและมีทั้งสกู๊ตเตอร์กับคนเดินเท้าใช้ร่วมกัน ที่นี่เป็นเกาะเล็กที่สุดและเงียบที่สุดในหมู่เกาะนูซาทั้ง 3 เกาะ ผมเจอจุดดำน้ำตื้นดี ๆ ในน้ำรอบเกาะ จุดกระโดดหน้าผาที่บลูลากูนดึงดูดนักท่องเที่ยวอยู่บ้าง ส่วนที่เหลือของเกาะเป็นฟาร์มสาหร่ายและถนนเงียบ ๆ ถ้าคุณรู้สึกว่าเล็มโบงันคึกคักเกินไป (ไม่น่าเป็นไปได้ แต่เผื่อไว้) เจนิงันก็คือที่หลบไปพักจากที่พักผ่อนอีกที
ควรไปช่วงไหน?
ฤดูแล้งอยู่ระหว่างเดือนเมษายนถึงตุลาคม โดยมีช่วงมิถุนายนถึงกันยายนเป็นช่วงท่องเที่ยวสูงสุด ตอนนั้นชายหาดฝั่งตะวันตกจะอยู่ในสภาพดีที่สุด (น้ำสะอาดกว่า เศษขยะน้อยกว่า คลื่นสำหรับโต้คลื่นสม่ำเสมอ) ฤดูฝน (พฤศจิกายนถึงมีนาคม) นำทั้งฝน กระแสน้ำที่แรงขึ้น และขยะพลาสติกมาสู่ชายฝั่งตะวันตก ช่วงนั้นให้เลือกชายฝั่งตะวันออกและคาบสมุทรบูกิตที่ได้รับผลกระทบน้อยกว่า
รองเท้าลุยน้ำสำหรับเดินบนแนวปะการังเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้บนชายหาดของบูกิต หรือเมื่อดำน้ำตื้นจากชายฝั่งที่อาเม็ด แนวปะการังคมพอที่จะบาดทะลุรองเท้าแตะได้ เอามาจากบ้านเลย ของที่ขายตามร้านนักท่องเที่ยวในกูตาไม่ทน
ครีมกันแดดสำคัญกว่าที่คุณคิด ใกล้เส้นศูนย์สูตร ดัชนี UV เกิน 10 อยู่บ่อย ๆ และผิวคุณจะไหม้ได้เร็วแม้ในวันที่ฟ้าครึ้ม เลือกสูตรที่มีซิงก์เป็นส่วนผสมหลัก ซึ่งดีกว่าต่อแนวปะการังและผิวของคุณ ทาก่อนออกจากโรงแรม ทาซ้ำทุกครั้งหลังลงน้ำ และใส่เสื้อไลคราถ้าจะดำน้ำตื้นหรือโต้คลื่นนานกว่า 1 ชั่วโมง
ตารางน้ำขึ้นน้ำลงสำคัญมากที่บูกิต ปาดังปาดัง บาลางัน และชายหาดอื่น ๆ ทางใต้เปลี่ยนจากหาดที่เล่นน้ำได้เป็นแนวปะการังโผล่พ้นน้ำเมื่อน้ำลง เช็กระดับน้ำก่อนเดินลงบันได 200 ขั้นไปยังหาดที่คุณจะใช้เล่นน้ำไม่ได้
เงินสดยังจำเป็นที่สุดสำหรับวารุงริมหาดส่วนใหญ่ บาร์บนหน้าผาและบีชคลับรับบัตร แต่ร้านอาหารท้องถิ่นเล็ก ๆ ที่อยู่ริมชายหาดมักไม่รับ เตรียมเงินรูเปียห์อินโดนีเซียใบย่อยและเหรียญไว้ด้วย
รถติดหนัก โดยเฉพาะเส้นทางกูตา-เซมินยัก-ชางกู การเดินทางจากเซมินยักไปอูลูวาตูที่ควรใช้เวลา 30 นาทีอาจกลายเป็น 90 นาทีในชั่วโมงเร่งด่วน เผื่อเวลาไว้ถ้าจะเที่ยวหลายหาดในวันเดียว หรือทางที่ดีกว่าคือพักใกล้ชายฝั่งที่คุณอยากเที่ยว เลือกเซมินยักและชางกูสำหรับชีวิตกลางคืนและร้านอาหาร อูลูวาตูสำหรับทรายขาวและโต้คลื่น ซานูร์สำหรับครอบครัว อาเม็ดสำหรับดำน้ำตื้น และนูซาเล็มโบงันสำหรับชีวิตบนเกาะ (คู่มือเลือกย่านที่พักในบาหลีของผมมีรายละเอียดแยกแต่ละย่าน)
คู่มือเที่ยวบาหลีอื่น ๆ ของผม
ถ้าอยากเทียบกับจุดหมายเที่ยวทะเลอีกแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คู่มือชายหาดที่สวยที่สุดในภูเก็ตของผมก็พาไล่เที่ยวทีละชายฝั่งของเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยแบบเดียวกัน ถ้าอยากเปลี่ยนบรรยากาศทางวัฒนธรรมแบบสิ้นเชิง ลองดูกิจกรรมเที่ยวในเมืองกรุงเทพฯ หรือกิจกรรมเที่ยวฮานอยของผม รวมย่านเมืองเก่าและอ่าวฮาลอง ส่วนเรื่องอื่น ๆ ของทริป กลับไปดูคู่มือเที่ยวบาหลีฉบับครบถ้วนของผมได้เลย
