หาดที่สวยที่สุดในบาหลีและหมู่เกาะนูซา: คู่มือทีละชายฝั่ง

บาหลีมีหาดที่มีชื่อมากกว่า 60 แห่ง กระจายอยู่บนเกาะที่มีขนาดราว ๆ ลักเซมเบิร์ก และการเลือกหาดผิดอาจทำให้ทริปทั้งสัปดาห์ของคุณเสียไปได้

ชายฝั่งตะวันตกเป็นทรายสีเทาจากภูเขาไฟ พร้อมพลาสติกที่ถูกซัดเข้าฝั่งในช่วงมรสุม ทางใต้ซ่อนอ่าวเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยทรายขาวอยู่เชิงหน้าผาหินปูนซึ่งต้องเดินลงบันไดหลายร้อยขั้น ทางตะวันออกมีน้ำสงบที่ได้รับการปกป้องด้วยแนวปะการัง สามารถดำน้ำตื้นได้จากชายฝั่งเลย ทางเหนือเหมือนบาหลีเมื่อยี่สิบปีก่อน ส่วนหมู่เกาะนูซาที่อยู่ห่างออกไป 30 นาทีโดยเรือนั้น เรียกได้ว่าเป็นการเดินทางที่แตกต่างไปเลยทีเดียว

นักท่องเที่ยวครั้งแรกส่วนใหญ่ลงจอดที่กูตา มองดูน้ำสีเทาน้ำตาลและแนวขยะบนหาดทราย แล้วสงสัยว่ามีอะไรผิดพลาด สิ่งที่ผิดพลาดคือหาด ไม่ใช่เกาะ คู่มือนี้จะลงรายละเอียดทีละชายฝั่ง ทีละหาด เพื่อให้คุณรู้แน่ชัดว่าผืนทรายไหนตรงกับสิ่งที่คุณคาดหวังจากการเดินทางจริง ๆ สำหรับภาพรวมของการจัดทริปบาหลีของคุณ ดูได้ที่คู่มือฉบับสมบูรณ์สำหรับการเที่ยวบาหลีของเรา

ชายฝั่งใต้ : กูตา เซมินยัก และเลเกียน

พูดกันตรง ๆ : หาดกูตานั้นไม่ดี มันเป็นหาดท่องเที่ยวแห่งแรก อยู่ติดกับสนามบินพอดี และการท่องเที่ยวแบบมวลชนหลายทศวรรษได้ทิ้งร่องรอยเอาไว้ ทรายเป็นกรวดภูเขาไฟสีเทา น้ำขุ่น พ่อค้าแม่ค้าเร่ตื๊อไม่ปล่อยคุณ และในช่วงฤดูฝน (เดือนธันวาคมถึงมีนาคม) พลาสติกจากมหาสมุทรถูกซัดเข้าฝั่งในปริมาณที่น่าหดหู่ ถ้าคุณเคยเห็นภาพปัญหาขยะของบาหลีในข่าว เกือบแน่นอนว่าถ่ายที่กูตา หากต้องการรู้ว่าควรพักที่ไหนใกล้หาดกูตา เราได้เขียนคู่มือเฉพาะเอาไว้แล้ว

เดินขึ้นเหนือไปตามหาดทราย 20 นาที คุณจะถึงเซมินยัก แล้วต่อด้วยเลเกียน ตัวหาดเองไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก (ทรายสีเทาเหมือนกัน หันหน้าไปทางตะวันตกเหมือนกัน) แต่บรรยากาศด้านหลังนั้นต่างกัน

เซมินยักมีร้านอาหารที่ดีกว่า โรงแรมระดับหรูกว่า และบรรยากาศที่วุ่นวายน้อยลงสักหน่อย หาดดับเบิลซิกซ์ (Double Six Beach) ที่อยู่บริเวณรอยต่อเซมินยัก-เลเกียน เป็นจุดเด่นจริง ๆ เพียงจุดเดียวของชายฝั่งช่วงนี้ทั้งหมด : เป็นบีชเบรกที่มีพื้นทราย น่าจะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในบาหลีสำหรับการลองเล่นเซิร์ฟครั้งแรก ไม่มีแนวปะการังด้านล่าง ไม่มีหิน มีแต่ทรายนุ่ม ๆ หากคุณล้ม คลื่นนุ่มพอที่มือใหม่หัดเล่นจะยืนขึ้นได้ตั้งแต่บทเรียนแรก

ควรพักที่นี่ไหม ? ก็ต่อเมื่อชีวิตยามค่ำคืน ร้านอาหาร และการเดินไปไหนมาไหนได้ทั้งหมดเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้น ๆ ของคุณ ตัวหาดเองนั้นแย่ที่สุดบนเกาะ ถ้าคุณอยากเล่นเซิร์ฟ มาที่นี่สำหรับบทเรียนแรกของคุณแล้วก็ไปต่อ ถ้าคุณอยากว่ายน้ำหรือพักผ่อนบนทรายสวย ๆ ให้นั่งแท็กซี่ไปทางใต้หรือตะวันออก

คาบสมุทรบูกิต : ทรายขาวและบันไดสูงชัน

ขับรถลงใต้ 30 นาทีจากแถบกูตา-เซมินยัก แล้วภูมิทัศน์จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พื้นที่ท่องเที่ยวที่ราบและเต็มไปด้วยคอนกรีตเปิดทางให้คาบสมุทรบูกิต ที่ราบสูงหินปูนซึ่งมีหน้าผาดิ่งลงสู่หาดทรายขาว ที่นี่เองที่บาหลีรักษาสัญญาตามภาพโปสการ์ด แต่มีข้อแม้ : เกือบทุกหาดต้องเดินลงบันไดยาว ๆ สูงชันที่ถูกเจาะเข้าไปในหน้าผา และคุณจะต้องมีสกู๊ตเตอร์หรือคนขับรถเพื่อย้ายจากหาดหนึ่งไปอีกหาด เพราะหาดเหล่านี้กระจายอยู่ทั่วคาบสมุทร

กฎทั่วไปของบูกิตนั้นเรียบง่าย : ยิ่งหาดเข้าถึงยากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งสะอาดและเงียบสงบมากเท่านั้น

ปาดังปาดัง (Padang Padang)

ถ้าคุณเคยดู Eat Pray Love คุณก็เคยเห็นปาดังปาดัง มันเป็นหาดเล็ก ๆ ที่ถ่ายรูปสวย แทรกตัวอยู่ระหว่างหน้าผาพร้อมทางเข้าถ้ำแคบ ๆ ปัญหาคือทุกคนก็เคยดูหนังเรื่องนี้เหมือนกัน ในชั่วโมงเร่งด่วน คุณจะต้องแบ่งผืนทรายเล็ก ๆ กับผู้คนมากเกินไปสำหรับพื้นที่ที่มีอยู่

มีข้อแตกต่างสำคัญที่คู่มือส่วนใหญ่มองข้าม : Padang Padang Left เป็นคลื่นสำหรับมือโปรเท่านั้น (คนท้องถิ่นเรียกว่า “Pipeline แห่งบาหลี” เพราะท่อคลื่นที่กลวงและทรงพลังเหนือแนวปะการังที่คมกริบ) ในขณะที่ Baby Padang ฝั่งขวาเป็นที่ที่โรงเรียนสอนเซิร์ฟเปิดดำเนินการ แม้แต่ Baby Padang ก็ลงเล่นน้ำได้เฉพาะตอนน้ำขึ้นเท่านั้นเพราะแนวปะการังตื้นด้านล่าง ตรวจสอบตารางน้ำขึ้นน้ำลงก่อนไป

หาดบิงิน (Bingin Beach)

บิงินมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่หาดอื่น ๆ ในบูกิตไม่มี หน้าผาด้านบนเรียงรายด้วยเกสต์เฮาส์เล็ก ๆ และวารุง (ร้านอาหารท้องถิ่น) ที่สร้างคร่อมลงไปบนหินเลย และหาดด้านล่างให้ความรู้สึกราวกับอยู่บนเกาะที่เล็กกว่าและท่องเที่ยวน้อยกว่ามาก จุดเล่นเซิร์ฟอยู่ในระดับกลางขึ้นไป (พื้นแนวปะการัง กระแสน้ำแรง) ดังนั้นจึงไม่ใช่หาดสำหรับว่ายน้ำสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่ในฐานะที่ที่จะใช้เวลายามบ่ายกินนาซิโกเร็งพลางมองนักเซิร์ฟจากระเบียงของวารุง บิงินก็หาที่เทียบได้ยาก

หาดบาลังกัน (Balangan Beach)

เป็นทรายขาวรูปเสี้ยวจันทร์ยาว ๆ พร้อมแถวของวารุงอยู่บนยอดหน้าผา บาลังกันเป็นหนึ่งในจุดชมพระอาทิตย์ตกที่ดีที่สุดในย่านอูลูวาตู และคนน้อยกว่าปาดังปาดังหรือดรีมแลนด์ การเล่นเซิร์ฟที่นี่รวดเร็วเหนือแนวปะการังตื้น เหมาะเฉพาะตอนน้ำขึ้นอย่างเคร่งครัดสำหรับคนที่อยู่ต่ำกว่าระดับกลาง สำหรับคนที่ไม่เล่นเซิร์ฟ เสน่ห์อยู่ที่วิว เบียร์บินตัง (Bintang) เย็น ๆ ยามพระอาทิตย์ตก และความเงียบสงบ

หาดดรีมแลนด์ (Dreamland Beach)

เข้าถึงได้ง่ายกว่าหาดข้างเคียง (บันไดสั้นกว่า มีลานจอดรถจริง) จึงดึงดูดผู้คนมากกว่า ทรายเป็นสีขาวและน้ำใส แต่ดรีมแลนด์กลายเป็นเหยื่อของความสะดวกสบายของตัวเอง มาแต่เช้าตรู่หรือช่วงบ่ายแก่ ๆ ถ้าคุณอยากได้พื้นที่

หาดเมลาสติ (Melasti Beach)

นี่อาจเป็นหาดที่สวยที่สุดของบาหลีในเวลานี้ ถนนทางเข้าตัดผ่านผนังหินปูนสูงชันน่าหวาดเสียว และตัวหาดเองเป็นผืนทรายขาวสะอาดกว้างพร้อมน้ำสีเทอร์ควอยซ์ใสแจ๋ว นักเดินทางที่ผิดหวังกับหาดอื่น ๆ ในบาหลีมักจะมาจบที่นี่และจากไปด้วยความพอใจ

มันเข้าถึงได้ง่ายกว่าหาดส่วนใหญ่ในบูกิต (ขับรถลงไปได้) มีลานจอดรถที่จัดระเบียบและสิ่งอำนวยความสะดวกบางอย่าง และน้ำก็สงบพอที่จะลงเล่นได้ ข้อเสียคือการบอกต่อปากต่อปากได้ทำหน้าที่ของมัน ดังนั้นจึงไม่ใช่ความลับเหมือนเมื่อห้าปีก่อนอีกแล้ว

หาดเนียงเนียง (Nyang Nyang Beach)

ผืนทรายขาวอันกว้างใหญ่ที่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ยังต้องเดินลงอย่างโหดร้ายจากหน้าผา มีการสร้างถนนเพื่อให้เข้าถึงได้ง่ายขึ้น ซึ่งย่อมจะนำผู้คนมามากขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าคุณไปตอนนี้ โดยเฉพาะวันธรรมดา คุณอาจยังได้ทรายเป็นร้อย ๆ เมตรไว้คนเดียวเกือบทั้งหมด ที่นี่ให้ความรู้สึกดิบและบริสุทธิ์ที่แทบจะหาไม่ได้แล้วในบาหลีตอนใต้

หาดกรีนโบวล์ (Green Bowl Beach)

บันไดหลายร้อยขั้นเพื่อลงไปยังหาดเล็ก ๆ ที่มีถ้ำให้ร่มเงา จำนวนขั้นบันไดทำให้คนส่วนใหญ่ท้อถอย ดังนั้นถ้าคุณไปแต่เช้าตรู่ คุณก็น่าจะได้มันไว้คนเดียว ถ้ำเป็นข้อดีจริง ๆ เมื่อแดดเที่ยงร้อนเกินไป นำน้ำติดตัวไปด้วยเพราะข้างล่างไม่มีอะไรให้ซื้อ

หาดปันดาวา (Pandawa Beach)

ทรายขาว สิ่งอำนวยความสะดวกที่จัดระเบียบ ลานจอดรถ และรูปปั้นแกะสลักตลอดสองข้างถนนทางเข้า ปันดาวาคือหาดของบูกิตสำหรับคนที่อยากได้ทรายขาวโดยไม่ต้องผจญภัยกับบันไดหน้าผา มันถูกจัดเตรียมไว้สำหรับนักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ มีเตียงผ้าใบให้เช่าและร้านขายอาหาร ไม่ใช่หาดที่มีบรรยากาศที่สุดของคาบสมุทร แต่สะดวกสบาย

ย่านอูลูวาตู : หน้าผา วัด และคลื่นสำหรับมือโปร

ปลายแหลมตะวันตกเฉียงใต้ของบูกิตคือดินแดนของอูลูวาตู วัดอันโด่งดังตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาสูง 70 เมตรเหนือมหาสมุทรอินเดีย ฝูงลิงตระเวนตามสถานที่เพื่อขโมยแว่นกันแดด และด้านล่างนั้น คลื่นบางลูกที่ทรงพลังที่สุดของอินโดนีเซียซัดกระหน่ำแนวปะการัง

หาดซูลูบัน (Blue Point)

ซูลูบันเป็นหาดที่อยู่ด้านล่างของบาร์และคาเฟ่ที่เกาะอยู่บนหน้าผาของอูลูวาตู เข้าถึงได้ผ่านทางแคบ ๆ ระหว่างหินปูนรูปทรงต่าง ๆ โดยลอดผ่านถ้ำน้ำขึ้นน้ำลงที่ผ่านได้เฉพาะตอนน้ำลงเท่านั้น ตัวหาดเองเล็กและเต็มไปด้วยหิน และจุดเล่นเซิร์ฟหลักนั้นสงวนไว้สำหรับมือโปรเท่านั้น

พูดกันให้ชัด : นักเซิร์ฟท้องถิ่นและกระทู้ Reddit จำนวนมากใช้สำนวน “คุณตายแน่จริง ๆ” เมื่อพูดถึงมือใหม่ที่ลงน้ำที่อูลูวาตู แนวปะการังคมเหมือนมีดโกน กระแสน้ำแรง และจุดลงน้ำต้องผ่านถ้ำ ถ้าคุณไม่ใช่นักเซิร์ฟที่ช่ำชอง มาดูจากบาร์บนยอดหน้าผา (Single Fin เป็นที่รู้จักมากที่สุด) แล้วเพลิดเพลินกับวิวพร้อมเครื่องดื่มในมือ

หาดโทมัส (Thomas Beach)

อยู่ทางเหนือของปาดังปาดังเล็กน้อย หาดโทมัสกว้างกว่าและคนน้อยกว่าหาดข้างเคียงที่โด่งดังกว่า ทรายเป็นสีขาว น้ำเหมาะกับการว่ายเล่นตอนน้ำขึ้น และมีวารุงอยู่ด้านบนให้กินและดื่ม นี่คือตัวเลือกแบบ “ฉันอยากได้หาดสวย ๆ ในย่านอูลูวาตูโดยไม่มีฝูงชน” ที่คนส่วนใหญ่มองข้ามเพราะมันไม่มีชื่อที่ดึงดูด

จิมบารัน (Jimbaran)

ในทางเทคนิคแล้วอยู่ฝั่งตะวันออกของคอคอดคาบสมุทร จิมบารันเป็นตัวเลือกสำหรับครอบครัวที่คาดไม่ถึง อ่าวทำให้เกิดคลื่นที่นุ่มนวล ทรายก็พอใช้ได้ และจุดเด่นจริง ๆ คือแถวของร้านอาหารทะเลริมหาดที่คุณกินปลาย่างเท้าจิกทรายยามพระอาทิตย์ตก ที่นี่ท่องเที่ยวในแบบ “ทัวร์อินโดนีเซียที่จัดระเบียบ” มากกว่า “ความวุ่นวายของแบกเป้” ครอบครัวที่มีเด็กเล็กซึ่งเห็นว่าหาดหน้าผาของบูกิตเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขา มักจะมาจบที่นี่อย่างมีความสุขที่สุด

ชายฝั่งตะวันออก : น้ำสงบและการดำน้ำตื้นของจริง

ชายฝั่งตะวันออกของบาหลีหันหน้าเข้าหาลอมบกอีกฟากของช่องแคบ และแนวปะการังนอกชายฝั่งช่วยปกป้องแนวชายฝั่งส่วนใหญ่จากคลื่นลูกใหญ่ ผลลัพธ์คือ : น้ำสงบ มักจะเรียบนิ่ง เหมาะกับการดำน้ำตื้นและพายเรือคายักมากกว่าเล่นเซิร์ฟ ฝูงนักท่องเที่ยวลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมุ่งไปทางตะวันออกและทางเหนือ

ซานูร์ (Sanur)

ถ้าคุณเดินทางพร้อมเด็กอายุต่ำกว่า 10 ขวบ ซานูร์ควรอยู่ในอันดับต้น ๆ ของลิสต์คุณ แนวปะการังนอกชายฝั่งเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นเหมือนทะเลสาบตื้น ๆ เด็ก ๆ สามารถเดินออกไป 50 เมตรและน้ำก็ยังแค่ระดับเอว

มีทางเดินปูพื้นริมทะเลที่คุณสามารถเข็นรถเข็นเด็กได้โดยไม่ต้องสู้กับทราย ขนาบด้วยคาเฟ่และร้านอาหารท้องถิ่น ทรายเป็นสีทอง-เทา (ไม่ใช่สีขาวแบบบูกิต แต่ก็ไม่ใช่สีเทาเข้มแบบกูตาเช่นกัน) และบรรยากาศก็สงบจริง ๆ นักเดินทางวัยสูงขึ้น ครอบครัว และทุกคนที่เหนื่อยล้ากับเซมินยักมักจะมาที่นี่ พระอาทิตย์ขึ้นเหนือผืนน้ำชดเชยพระอาทิตย์ตกของชายฝั่งตะวันตกที่เราพลาดไป

เวอร์จินบีช (Pasir Putih)

ห่างไปทางตะวันออกของย่านท่องเที่ยวภาคใต้ราวสองชั่วโมง ใกล้กับจันดิดาซา (Candidasa) เวอร์จินบีชเป็นคำแนะนำมาตรฐานสำหรับนักเดินทางที่ลองชายฝั่งตะวันตกมาแล้วและรู้สึกถูกหลอก ทรายขาว น้ำใส วารุงท้องถิ่นเสิร์ฟปลาสด และนักท่องเที่ยวต่างชาติน้อยมาก เส้นทางเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ (ถนนคดเคี้ยวผ่านนาข้าวและหมู่บ้านดั้งเดิม) และความห่างไกลพอสมควรช่วยกันฝูงชนเอาไว้ ถ้าคุณมีคนขับรถสำหรับทั้งวันและอยากได้หาดที่สวยจริง ๆ โดยไม่มีการโหมโฆษณา ก็เป็นหาดนี้แหละ

อาเมด (Amed)

ห่างจากสนามบินสามชั่วโมง บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของบาหลีที่เชิงเขาอากุง (Agung) อาเมดเป็นที่ตั้งของจุดดำน้ำตื้นที่ดีที่สุดที่เข้าถึงได้จากชายฝั่งของเกาะ หาดเป็นทรายภูเขาไฟสีดำและกรวด (ไม่ค่อยสวยเวลามอง) แต่น้ำเรียบนิ่ง ใสแจ๋ว และเต็มไปด้วยปะการังตั้งแต่ห่างจากฝั่งเพียงไม่กี่เมตร

อ่าวเจอเมลุก (Jemeluk Bay) เป็นจุดดำน้ำตื้นที่ได้รับความนิยมมากที่สุด มีโครงสร้างวัดใต้น้ำและสวนปะการังที่สวยงาม มันอาจจะคนแน่นไปด้วยกลุ่มนักท่องเที่ยวตั้งแต่ช่วงสาย ๆ

ซากเรืออัปปางญี่ปุ่น (Epave Japonaise) ที่บันยูนิง (Banyuning) เป็นซากเรือตื้นที่คุณสามารถดำน้ำตื้นว่ายข้ามได้โดยไม่ต้องมีอุปกรณ์ดำน้ำใด ๆ ; ไปตอน 7 โมงเช้าก่อนที่กลุ่มทัวร์จะมาถึง หาดลิปาห์ (Lipah Beach) เป็นทางเลือกที่มีพื้นทรายพร้อมปะการังชั้นเยี่ยมอยู่นอกฝั่งไม่ไกล และถ้าคุณอยากไปที่ที่แทบไม่มีนักท่องเที่ยวไป หาดเซลัง (Selang Beach) และหาดอีบุส (Ibus Beach) ที่ปลายสุดทางตะวันออกของชายฝั่งอาเมดมีแนวปะการังที่บริสุทธิ์โดยแทบไม่มีใครอยู่รอบ ๆ

เส้นทางไปอาเมดนั้นยาวไกลแต่ก็คุ้มค่าที่จะรวมไว้ในแผนการเดินทางบาหลีตะวันออกที่กว้างขึ้น คนส่วนใหญ่ค้างที่นั่นสองหรือสามคืน ดำน้ำตื้นตอนเช้าและไม่ได้ทำอะไรมากนักช่วงบ่าย ซึ่งนั่นคือเป้าหมายอย่างแท้จริง

เบียสตูเกล (Secret Beach, Padang Bai)

ใกล้กับเมืองท่าปาดังไบ (Padang Bai) การเดินสั้น ๆ ไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยหินจะนำคุณไปยังอ่าวซ่อนเร้นทรายขาวแห่งนี้ การเดินคัดกรองผู้มาเยือนที่อาจจะมาออกไปราว 90% เหลือไว้แต่หาดเล็ก ๆ ที่สวยงามพร้อมการดำน้ำตื้นที่พอใช้ได้ ระวังกระแสน้ำบริเวณขอบด้านนอก คุ้มค่าที่จะแวะถ้าคุณผ่านปาดังไบเพื่อขึ้นเรือไปยังหมู่เกาะนูซา

ชายฝั่งเหนือ : บาหลีในวันวาน

ชายฝั่งเหนืออยู่ห่างจากสนามบินสามหรือสี่ชั่วโมงโดยรถ ซึ่งช่วยกันนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เอาไว้ หาดเป็นทรายภูเขาไฟสีดำ น้ำสงบ และจังหวะชีวิตใกล้เคียงกับสิ่งที่นักท่องเที่ยวขาประจำบรรยายว่า “บาหลีในแบบที่มันเป็นเมื่อ 20 ปีก่อน”

โลวินา (Lovina)

โลวินาเป็นย่านท่องเที่ยวหลักของภาคเหนือ แม้ว่าคำว่า “ย่านท่องเที่ยว” จะเป็นคำที่ใจกว้างเกินไป มันเป็นแถบหาดทรายดำเงียบ ๆ ที่มีเกสต์เฮาส์และศูนย์ดำน้ำอยู่บ้าง น้ำตื้นและสงบ ได้รับการปกป้องด้วยแนวปะการังใกล้ฝั่ง จึงปลอดภัยสำหรับเด็กเล็ก

จุดดึงดูดหลักคือทริปชมโลมายามเช้าตรู่ : คุณจ้างคนพายเรือท้องถิ่นในราคาถูก ออกเดินทางก่อนพระอาทิตย์ขึ้น และเฝ้าดูฝูงโลมาปากยาว นี่ไม่ใช่ซีเวิลด์ (SeaWorld) เรือเป็นเรือพายจูกุง (jukung) แบบเรียบง่าย โลมาเป็นสัตว์ป่าและบางครั้งก็ไม่โผล่มา และคุณจะกลับถึงฝั่งตอน 8 โมงเช้า ขากลับ คนพายเรือบางคนจะแวะเหนือแนวปะการังเพื่อดำน้ำตื้น

เปอมูเตรัน (Pemuteran)

เงียบสงบยิ่งกว่าโลวินา เปอมูเตรันเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีรีสอร์ตดำน้ำอยู่บ้างและมีโครงการฟื้นฟูปะการัง Bio-Rock ที่นำโครงสร้างเทียมมาเพาะปะการังเพื่อสร้างแนวปะการังขึ้นใหม่ คุณสามารถดำน้ำตื้นเหนือมันได้โดยตรงจากชายฝั่ง หมู่บ้านนี้เป็นจุดเริ่มต้นหลักสำหรับเกาะเมินจางัน (Menjangan) ในอุทยานแห่งชาติบาหลีตะวันตก

เกาะเมินจางัน (Menjangan Island)

ถ้าการดำน้ำตื้นหรือการดำน้ำลึกสำคัญกว่ากิจกรรมอื่นใดในบาหลีสำหรับคุณ เมินจางันควรเป็นอันดับหนึ่ง นักดำน้ำและนักดำน้ำตื้นที่มีประสบการณ์จำนวนมากจัดอันดับให้ที่นี่มีปะการังที่สวยที่สุดและน้ำที่ใสที่สุดในบาหลีทั้งหมด เกาะนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติ ซึ่งช่วยกันการพัฒนาและความเสื่อมโทรมเอาไว้

ใต้น้ำ คุณจะพบกับผนังหินดิ่งแนวตั้ง กัลปังหาขนาดใหญ่ และความหลากหลายของปลาที่ทำให้จุดดำน้ำของชายฝั่งใต้ดูเหมือนตู้ปลาระดับเริ่มต้น มันสงบ ผู้คนน้อย และต่างจากทริปดำน้ำตื้นที่นักท่องเที่ยวล้นหลามรอบ ๆ หมู่เกาะนูซาอย่างสิ้นเชิง พักที่เปอมูเตรันแล้วนั่งเรือไปเกาะในตอนเช้า

หมู่เกาะนูซา : เปนีดา เลิมโบงัน และเจอนิงัน

เกาะนูซาทั้งสามตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของบาหลี มองเห็นได้จากซานูร์ในวันฟ้าใส เรือเร็วพาคุณไปนูซาเลิมโบงันหรือนูซาเปนีดาในเวลาราว 30 นาที แต่ละเกาะในสามเกาะนี้มีลักษณะเฉพาะของตัวเอง และการเหมารวมพวกมันเข้าด้วยกัน (อย่างที่ผู้จัดทัวร์ส่วนใหญ่ทำ) คือความผิดพลาด

นูซาเปนีดา (Nusa Penida)

นูซาเปนีดาคือเกาะใหญ่ ทั้งในแง่ขนาดและความโด่งดังบนอินสตาแกรม หาดเกอลิงกิง (Kelingking Beach) ที่มีหน้าผารูปทรงเหมือนทีเร็กซ์ (T-Rex) ดิ่งลงสู่น้ำสีเทอร์ควอยซ์ น่าจะเป็นจุดที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในบาหลีทั้งหมด วิวจากด้านบนนั้นบ้าระห่ำมาก ส่วนทุกอย่างที่เกี่ยวกับการเข้าถึงและการจัดการฝูงชนนั้น บ้าระห่ำน้อยกว่ามาก

ถนนของนูซาเปนีดานั้นย่ำแย่ ไม่ใช่ย่ำแย่แบบ “ขรุขระนิดหน่อย” แต่อันตรายอย่างแท้จริง : ไม่ลาดยาง เต็มไปด้วยหลุมบ่อ ฝุ่นคลุ้ง พร้อมหน้าผาดิ่งน่าหวาดเสียวและไม่มีราวกั้นใด ๆ นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับจากบาหลีส่วนใหญ่มาถึงในสภาพเหนื่อยล้าจากเรือ ใช้เวลาสี่ชั่วโมงกระเด้งไปมาระหว่างจุดชมวิวในรถมินิบัส ถ่ายรูปทุกจุดที่จอดท่ามกลางคนอีก 50 คนที่ทำสิ่งเดียวกันเป๊ะ ๆ และจากไปด้วยความรู้สึกว่าทั้งหมดเป็นกิจกรรมที่เร่งรีบสุก ๆ ดิบ ๆ และน่าเหนื่อยหน่าย ชาว Reddit ที่เคยทำทริปแบบไปเช้าเย็นกลับพูดเป็นเสียงเดียวกันเกือบทั้งหมดว่า “อย่าทำเลย”

ทางแก้คือค้างบนเกาะอย่างน้อยหนึ่งหรือสองคืน นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับมาถึงกันราว 10 โมงและกลับตอน 4 โมงเย็น ไปโผล่ที่เกอลิงกิงตอนพระอาทิตย์ขึ้น แล้วคุณอาจจะแบ่งจุดชมวิวกับคนเพียงสี่คนแทนที่จะเป็นสี่ร้อยคน การเดินลงไปยังตัวหาดนั้นสูงชัน เปิดโล่ง และอันตราย (มีคนเสียชีวิตจากการนี้) แต่ตอนพระอาทิตย์ตก อาจจะมีคนอยู่บนทรายเพียงหยิบมือเดียว

นอกจากเกอลิงกิงแล้ว หาดไดมอนด์ (Diamond Beach) และหาดอาตุห์ (Atuh Beach) ทางฝั่งตะวันออกก็มีวิวที่น่าทึ่งโอบล้อมด้วยหน้าผา แม้ว่าการว่ายน้ำที่ทั้งสองหาดจะยากและอันตรายเพราะคลื่นและกระแสน้ำ เอนเจิลส์บิลลาบอง (Angel’s Billabong) และโบรเคนบีช (Broken Beach) เป็นจุดแวะคลาสสิกอื่น ๆ ของทริปไปเช้าเย็นกลับ ; นักเดินทางส่วนใหญ่พบว่าน่าผิดหวังเมื่อเทียบกับเกอลิงกิง

กิจกรรมที่ทำให้การพักค้างที่เปนีดาคุ้มค่าสำหรับหลาย ๆ คนคือทริปดำน้ำตื้นกับปลากระเบนราหู (manta ray) ที่พาคุณออกไปกลางทะเลในจุดที่กระเบนราหูแวะเวียนมายังสถานีทำความสะอาด ต้องเป็นนักว่ายน้ำที่มั่นใจสำหรับทริปนี้เพราะน้ำลึกและกระแสน้ำอาจแรง

จ้างคนขับรถส่วนตัวแทนที่จะไปกับทัวร์กลุ่ม มันแพงกว่าแต่ให้คุณควบคุมจังหวะเวลาเอง (คู่มือเคล็ดลับการเดินทางบาหลีของเราลงรายละเอียดเรื่องตัวเลือกการเดินทาง) และนั่นคือสิ่งเดียวที่สำคัญบนเกาะนี้

นูซาเลิมโบงัน (Nusa Lembongan)

ถ้านูซาเปนีดาเป็นเกาะพี่น้องที่ดราม่าและเข้าถึงยาก เลิมโบงันก็เป็นเกาะที่ชิล ๆ ถนนใช้การได้ เกาะเล็กพอที่จะสำรวจได้ในหนึ่งวันด้วยสกู๊ตเตอร์ และบรรยากาศโดยรวมก็ผ่อนคลายโดยไม่ถึงกับเงียบเหงา นักเดินทางหลายคนบรรยายการดำน้ำตื้นนอกฝั่งเลิมโบงันว่าเป็นประสบการณ์ดำน้ำตื้นที่ดีที่สุดในชีวิตของพวกเขา ด้วยสภาพและทัศนวิสัยที่ดีกว่าคริสตัลเบย์ (Crystal Bay) ที่โด่งดังกว่าที่เปนีดา

กลยุทธ์ที่นิยมกันคือใช้เลิมโบงันเป็นฐานแล้วนั่งเรือ 15 นาทีไปเปนีดาเพื่อชมจุดเฉพาะเจาะจง คุณได้ที่พักที่สะดวกสบายและค่ำคืนที่เงียบสงบของเลิมโบงัน พร้อมเข้าถึงจุดชมวิวของเปนีดาแบบไปเช้าเย็นกลับ The Deck เป็นบาร์ที่คุ้มค่าที่จะแวะสำหรับวิวพระอาทิตย์ตกเหนือช่องแคบ

นูซาเจอนิงัน (Nusa Ceningan)

เชื่อมต่อกับเลิมโบงันด้วยสะพานเหลือง (Yellow Bridge) (สะพานแขวนแคบ ๆ ที่น่ากลัวเล็กน้อยซึ่งสกู๊ตเตอร์และคนเดินเท้าใช้ร่วมกัน) เจอนิงันเป็นเกาะที่เล็กที่สุดและเงียบสงบที่สุดในสามเกาะนูซา การดำน้ำตื้นในน่านน้ำโดยรอบนั้นดี จุดกระโดดหน้าผาที่บลูลากูน (Blue Lagoon) ดึงดูดผู้มาเยือนอยู่บ้าง และส่วนที่เหลือของเกาะเป็นฟาร์มสาหร่ายและถนนที่เปลี่ยวร้าง ถ้าเลิมโบงันรู้สึกคึกคักเกินไปสำหรับคุณ (ซึ่งคงไม่ใช่ แต่เผื่อไว้) เจอนิงันก็คือการหลบหนีจากที่หลบหนี

จุดเล่นเซิร์ฟที่ดีที่สุด : คู่มือฉบับรวบรัด

ชื่อเสียงของบาหลีในฐานะจุดหมายปลายทางของการเล่นเซิร์ฟนั้นสมควรแล้ว แต่ช่องว่างระหว่างจุดสำหรับมือใหม่และมือโปรที่นี่นั้นกว้างกว่าที่อื่น ๆ ส่วนใหญ่ รีฟเบรกที่มีปะการังคมและกระแสน้ำแรงเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ข้อยกเว้น สำหรับการวิเคราะห์ที่ละเอียดกว่าเรื่องคอร์ส การเช่าอุปกรณ์ และเซิร์ฟแคมป์ ดูได้ที่คู่มือกิจกรรมและการผจญภัยในบาหลีของเรา

ถ้าคุณเป็นมือใหม่อย่างสมบูรณ์ ให้เริ่มที่หาดดับเบิลซิกซ์ที่เซมินยัก พื้นทราย โฟมคลื่นนุ่ม และไม่มีแนวปะการังให้กลัว มันเป็นคลื่นเดียวที่ใจดีกับมือใหม่อย่างแท้จริงในภาคใต้

บาตูโบลอง (Batu Bolong) ที่จังกู (Canggu) เป็นจุดสำหรับมือใหม่-ระดับกลางที่นิยมที่สุด แต่มันเริ่มคนแน่นจนอันตราย (ลองนึกภาพคน 100 คนในไลน์อัพเดียวกัน) และมีพื้นแบบผสมปะการัง-ทราย ไปตอน 6 โมงเช้าถ้าคุณอยากได้พื้นที่สักนิด

นักเซิร์ฟระดับกลางควรมองไปที่บาลังกัน (รีฟเบรกที่รวดเร็ว เฉพาะน้ำขึ้นเท่านั้น) และเมเดวี (Medewi) บนชายฝั่งเหนือ คลื่นที่นุ่มนวลกว่าบนกรวดแม่น้ำซึ่งให้การโต้คลื่นที่ยาวนานโดยไม่มีฝูงชน บิงินเป็นอีกตัวเลือกหนึ่งถ้าคุณสบายใจกับแนวปะการัง

นักเซิร์ฟขั้นสูงและมือโปรรู้จักอูลูวาตู Padang Padang Left และ Impossibles อยู่แล้ว นี่คือคลื่นจริงจังและทรงพลังเหนือแนวปะการังที่ตื้นและคมพร้อมกระแสน้ำแรง การลงน้ำผ่านถ้ำ การพายระยะยาว และความหวงพื้นที่ของคนท้องถิ่นเป็นส่วนหนึ่งของเรื่อง ถ้าคุณยังต้องถามว่าคุณพร้อมสำหรับจุดเหล่านี้หรือไม่ แสดงว่าคุณยังไม่พร้อม

คำแนะนำหนึ่งที่ใช้ได้ทุกที่ : ไปตอนพระอาทิตย์ขึ้น ตอน 6 โมง ลมสงบ ฝูงชนยังไม่มา และแสงบนผืนน้ำก็คุ้มค่ากับการตื่นเช้า หลังจากราว 10 โมง ลมจากฝั่ง (onshore) จะตีคลื่นจุดส่วนใหญ่ให้แตกซ่าน และไลน์อัพก็เต็มไปด้วยนักเรียนของโรงเรียนสอนเซิร์ฟ

จุดดำน้ำตื้นและดำน้ำลึกที่ดีที่สุด

ชีวิตใต้น้ำของบาหลีแตกต่างกันอย่างมากขึ้นอยู่กับสถานที่ การจัดอันดับโดยทั่วไป โดยอ้างอิงจากความเห็นของนักเดินทาง ให้เกาะเมินจางันเป็นที่หนึ่ง ตามด้วยชายฝั่งอาเมด แล้วต่อด้วยนูซาเลิมโบงัน โดยมีคริสตัลเบย์ที่นูซาเปนีดาตามอยู่ห่าง ๆ ในอันดับสี่ หาดของชายฝั่งตะวันตกและภาคใต้แทบไม่มีอะไรให้ดำน้ำตื้นเลย

สำหรับการดำน้ำตื้นจากชายฝั่ง (ไม่ต้องใช้เรือ) อาเมดนั้นหาที่เทียบไม่ได้ ที่อ่าวเจอเมลุก หาดลิปาห์ และซากเรืออัปปางญี่ปุ่น คุณลงน้ำไปแล้วก็อยู่บนปะการังภายในระยะไม่ถึง 10 เมตร โครงการ Bio-Rock ของเปอมูเตรันเป็นอีกตัวเลือกที่เข้าถึงได้โดยตรง ส่วนที่ซานูร์ แนวปะการังมีอยู่แต่ทัศนวิสัยด้อยกว่าและปะการังก็สวยน้อยกว่า

สำหรับการดำน้ำตื้นแบบนั่งเรือ การดำน้ำผนังหินและน้ำใสของเมินจางันนั้นอยู่ในอีกระดับหนึ่งโดยสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับทริปของชายฝั่งใต้ การดำน้ำตื้นกับปลากระเบนราหูนอกฝั่งนูซาเปนีดาเป็นประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใครแต่ต้องการความคล่องตัวในทะเลเปิด ถ้าคุณอยากได้การดำน้ำตื้นแบบนั่งเรือที่ง่ายที่สุดและดีอย่างสม่ำเสมอที่สุดโดยไม่ต้องเดินทางไกล ทริปที่ออกจากนูซาเลิมโบงันคือตัวเลือกที่ดีที่สุดของคุณ

หากต้องการรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับกิจกรรมทางน้ำ รวมถึงคอร์สดำน้ำลึกและทริปดำน้ำตื้นแบบมีไกด์ ดูได้ที่คู่มือกิจกรรมและการผจญภัยในบาหลีของเรา

บีชคลับและที่พักใกล้หาด

วงการบีชคลับในบาหลีกระจุกตัวอยู่ในสองย่าน : เซมินยัก (Potato Head, Ku De Ta) และหน้าผาของอูลูวาตู (Sundays, Ulu Cliffhouse) นี่คือสถานที่สำหรับใช้เวลาทั้งวันพร้อมสระว่ายน้ำ ดีเจ ค็อกเทล และเตียงริมหาดที่เช่าเป็นรายชั่วโมง

มันแพงตามมาตรฐานของบาหลีแต่ถูกเมื่อเทียบกับที่เทียบเท่าในอิบิซา (Ibiza) หรือมิโคนอส (Mykonos) ถ้าประสบการณ์บีชคลับเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมบาหลีของคุณ เซมินยักให้คุณเดินเข้าถึงหลายตัวเลือก ในขณะที่คลับของอูลูวาตูแลกความสะดวกสบายกับวิวมหาสมุทรจากยอดหน้าผา

การเลือกที่พักขึ้นอยู่กับชายฝั่งที่เหมาะกับคุณทั้งหมด โดยสรุปคร่าว ๆ : เซมินยักและจังกูสำหรับชีวิตยามค่ำคืนและร้านอาหาร ย่านอูลูวาตูสำหรับหาดทรายขาวและการเล่นเซิร์ฟ ซานูร์สำหรับครอบครัว อาเมดสำหรับการดำน้ำตื้น นูซาเลิมโบงันสำหรับชีวิตบนเกาะ คู่มือที่พักในบาหลีของเราลงรายละเอียดทีละย่าน

เคล็ดลับใช้ได้จริง : ไปตอนไหนและพกอะไรไป

ฤดูแล้งอยู่ระหว่างเดือนเมษายนถึงตุลาคม โดยมีเดือนมิถุนายนถึงกันยายนเป็นช่วงพีก นี่คือช่วงที่หาดของชายฝั่งตะวันตกอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด ด้วยน้ำที่สะอาดกว่า เศษขยะน้อยกว่า และคลื่นที่สม่ำเสมอ ฤดูฝน (เดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม) นำมาซึ่งฝน กระแสน้ำที่แรงขึ้น และปัญหาพลาสติกบนชายฝั่งตะวันตก ถ้าคุณมาเที่ยวในช่วงฤดูฝน ให้เลือกชายฝั่งตะวันออกและคาบสมุทรบูกิตซึ่งได้รับผลกระทบน้อยกว่า

รองเท้าลุยแนวปะการัง (reef shoes) เป็นสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ถ้าคุณตั้งใจจะไปหาดบนคาบสมุทรบูกิตหรือดำน้ำตื้นจากชายฝั่งที่อาเมด แนวปะการังคมพอที่จะบาดทะลุรองเท้าแตะได้ นำมาจากบ้านเพราะที่ขายในร้านท่องเที่ยวของกูตานั้นเปราะบาง

ครีมกันแดดสำคัญกว่าที่คุณคิด คุณอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ดัชนี UV เกิน 10 อยู่เป็นประจำ และคุณจะผิวไหม้เร็วกว่าที่คาดแม้ในวันที่ฟ้าครึ้ม

ครีมกันแดดสูตรซิงค์ (zinc) ดีกว่าสำหรับแนวปะการังและดีกว่าสำหรับผิวของคุณ ทาก่อนออกจากโรงแรม ทาซ้ำหลังว่ายน้ำทุกครั้ง และสวมเสื้อกันยูวี (lycra) ถ้าคุณดำน้ำตื้นหรือเล่นเซิร์ฟนานกว่าหนึ่งชั่วโมง

ตารางน้ำขึ้นน้ำลงสำคัญที่หาดของบูกิต ปาดังปาดัง บาลังกัน และหาดอื่น ๆ อีกหลายแห่งในภาคใต้เปลี่ยนจากว่ายได้เป็นแนวปะการังโผล่พ้นน้ำตอนน้ำลง ตรวจสอบน้ำขึ้นน้ำลงก่อนจะเดินลงบันได 200 ขั้นเพื่อพบกับหาดที่คุณใช้ไม่ได้

เงินสดยังคงเป็นใหญ่ในวารุงริมหาดส่วนใหญ่ บาร์บนยอดหน้าผาและบีชคลับรับบัตร แต่ร้านอาหารท้องถิ่นเล็ก ๆ ระดับชายหาดมักไม่รับ พกเงินสดรูเปียอินโดนีเซียแบบเศษ ๆ ติดตัวไว้

การเดินทางระหว่างชายฝั่งใช้เวลา การจราจรในบาหลีแย่มากจริง ๆ โดยเฉพาะรอบ ๆ ทางเดินรถกูตา-เซมินยัก-จังกู การเดินทางจากเซมินยักไปอูลูวาตูที่ควรใช้เวลา 30 นาทีอาจใช้เวลาถึง 90 นาทีในชั่วโมงเร่งด่วน เผื่อเวลาไว้สำหรับวันใดก็ตามที่คุณตั้งเป้าหลายหาด หรือดีกว่านั้น ก็ปักหลักใกล้กับชายฝั่งที่คุณสนใจมากที่สุด

ถ้าคุณเที่ยวหาดของบาหลีครบหมดแล้วและอยากเปรียบเทียบกับจุดหมายปลายทางทะเลอีกแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คู่มือหาดที่สวยที่สุดในภูเก็ตของเรานำเสนอการวิเคราะห์ทีละชายฝั่งในลักษณะเดียวกันสำหรับเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย

สำหรับความแตกต่างทางวัฒนธรรมอย่างสุดขั้ว ค้นพบกิจกรรมในเมืองของกรุงเทพฯ หรือกิจกรรมในฮานอยกับย่านเมืองเก่าและอ่าวฮาลอง