ปอเปี๊ยะทอดสไตล์อินโดนีเซียแสนอร่อย สอดไส้ไก่ กุ้ง และหน่อไม้รสกลมกล่อม เสิร์ฟคู่ซอสเผ็ดโฮมเมด

5/5 (29)

สิ่งแรกที่สัมผัสได้ในตรอกแคบ ๆ ของ Gang Lombok ที่เซมารังคือเสียงน้ำมันเดือดปะทุดังแหลมเมื่อกระทบหลังคาสังกะสี จากนั้นจึงตามมาด้วยกลิ่นของ น้ำตาลปาล์ม และกระเทียมสับ ตอนแรกหวานนุ่ม แล้วค่อย ๆ ฉุนขึ้น ก่อนจะกลับมาละมุนอีกครั้งเมื่อไอจากหน่อไม้ลอยฟุ้งออกมา ชาวบ้านพิงเบาะมอเตอร์ไซค์ รอคอยปอเปี๊ยะม้วนโตที่อัดแน่นด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์

ปอเปี๊ยะทอดไส้กุ้งวางบนใบกะหล่ำและจานสีขาว — ถ้าคุณชอบ ปอเปี๊ยะทอดเวียดนาม คุณก็น่าจะหลงรักลุมเปีย

ต้นกำเนิดจากจีน

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ XIX^e เมื่อพ่อค้าเร่จากฝูเจี้ยนชื่อ Tjoa Thay Joe ตั้งรถเข็นอยู่ใกล้ท่าเรือเซมารัง “ lun pia ” ของเขา ซึ่งแปลตรงตัวว่า “ ขนมนุ่ม ” สอดไส้หมูและหน่อไม้ซอย เป็นรสชาติชวนหวนถึงบ้านเกิดของเขา

ผมส่งสูตรอาหารเอเชียที่ดีที่สุดให้คุณ 🍜

ทุกสัปดาห์ มีหนึ่งเมนูที่ทดลองทำและการันตีความอร่อย คืนนี้ไม่ต้องคิดนานว่าจะทำอะไร ยกเลิกได้ในคลิกเดียว

ถัดไปอีกไม่กี่แผง แม่ครัวชวาชื่อ Mbak Wasih เสิร์ฟปอเปี๊ยะม้วนที่เบากว่า อัดแน่นด้วยกุ้ง มันฝรั่ง และน้ำตาลปาล์มเล็กน้อย ซึ่งเป็นรสแบบที่ชาวชวากลางโปรดปราน

ซาโมซาไก่ — แป้งชนิดเดียวกันใช้ทำได้ทั้งลุมเปียและ ซาโมซา

ทั้งสองพบกัน แต่งงานกัน แล้วค่อย ๆ ปรับสูตรอาหารเข้าหากัน: หมูถูกแทนที่ด้วยไก่ฮาลาล; กุ้งยังคงอยู่; หน่อไม้ยังคงเป็นหัวใจสำคัญที่ขาดไม่ได้ ปอเปี๊ยะลูกผสมนี้จึงแพร่หลายไปตามตรอกซอกซอยของไชน่าทาวน์ท้องถิ่นและชุมชน kampung โดยแต่ละครอบครัวต่างก็หวงแหนส่วนผสมลับของตนเอง

เมื่อต้นศตวรรษที่ XX^e นักท่องเที่ยวที่ Pasar Malam Olympia Park (งานราตรีในยุคอาณานิคมของเซมารัง) มักซื้อปอเปี๊ยะมากินเล่นระหว่างขึ้นชิงช้าสวรรค์ จนข่าวลือเรื่องลุมเปียกรอบไส้หน่อไม้แพร่ไปถึงบาตาเวียและไกลกว่านั้น

ในปี 2014 รัฐบาล อินโดนีเซีย ได้ขึ้นทะเบียนลุมเปียเซมารังเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ตอกย้ำสถานะของมันในฐานะของกินเล่นประจำเมืองและของฝากขึ้นชื่อ

สิ่งที่ทำให้ลุมเปียเซมารังเป็นของแท้

วัตถุดิบหลากหลายบนโต๊ะไม้ ได้แก่ แผ่นแป้ง กุ้ง เนื้อสัตว์ ไข่ ผัก ซอส และเครื่องเทศ

แก่นคลาสสิก: หน่อไม้ กุ้ง และบางครั้งก็มีไก่

หัวใจของปอเปี๊ยะม้วนนี้คือ rebung เสมอ: หน่อไม้อ่อนที่หั่นเป็นเส้นคล้ายไม้ขีด แล้วนำไปต้มกับเกลือและน้ำตาลเล็กน้อยจนกลิ่น pesing อันเป็นเอกลักษณ์จางหายไป หน่อไม้กรุบกรอบนี้ขาดไม่ได้ และเป็นตัวกำหนดจังหวะรสชาติของทุกอย่างที่เหลือ

กุ้งสดซึ่งแทบจะเป็นส่วนผสมหลักช่วยเติมกลิ่นอายทะเลเบา ๆ; ส่วนไก่นั้นพบได้เฉพาะบางร้านเพื่อทำให้รสชาติกลมกล่อมขึ้น; ไข่คนช่วยประสานทุกอย่างเข้าด้วยกัน พ่อครัวแม่ครัวจำนวนมากยังใส่ ebi บด (กุ้งแห้ง) ลงไปหนึ่งช้อนเพื่อเพิ่มรสอูมามิให้ชัดขึ้น

คืนนี้จะทำอะไรดี?

ทุกสัปดาห์ผมส่งสูตรอาหารเอเชียที่ดีที่สุดให้คุณ ทดลองทำแล้ว การันตีความอร่อย และส่วนใหญ่เสร็จใน 30 นาที

การปรุงรสสะท้อนการผสานกันของอิทธิพลจีนและชวา: กระเทียมกับหอมแดงผัดในน้ำมัน, พริกไทยขาวเพื่อเพิ่มความเผ็ดอุ่น, ซอสหอยนางรม และซีอิ๊วขาวเพื่อเพิ่มมิติ, จากนั้นปิดท้ายด้วย เกอจัปมานิส หรือ น้ำตาลปาล์มละลายเล็กน้อย เพื่อให้รสปลายออกหวานเค็มแทนที่จะเค็มอย่างเดียว เป้าหมายคือความตัดกันที่ลงตัว: หน่อไม้กรอบ โปรตีนนุ่มฉ่ำ และไม่มีความชื้นส่วนเกินมาทำให้แผ่นแป้งแฉะ

มาร์ตาบักเตอลูร์ - ขั้นตอนสุดท้าย: เสิร์ฟขณะร้อน — มาร์ตาบักเนื้อวัวแสนอร่อยเป็นอีกหนึ่งเมนูอินโดนีเซียที่ควรลอง

การทอด การม้วน และซอสกระเทียมหวานที่ขาดไม่ได้

บรรดาคนขายจะเกลี่ยไส้ที่พักจนเย็นลงแล้วบนแผ่นแป้งสาลีบางเกือบโปร่งแสง จากนั้นม้วน พับขอบเข้า และปิดผนึกด้วยแป้งเปียกเล็กน้อย ลูกค้าบางคนชอบลุมเปียแบบ basah : ไม่ทอด เนื้อนุ่ม และคงกลิ่นหอมไว้อย่างครบถ้วน ส่วนอีกหลายคนก็เข้าคิวรอเวอร์ชัน goreng, ที่ทอดด้วยอุณหภูมิพอเหมาะ: ร้อนพอให้ผิวพองกรอบ แต่ไม่แรงเกินไปจนหน่อไม้เสียความนุ่ม

ไม่ว่าคุณจะอยู่ฝั่งไหน เครื่องเคียงก็มักแทบไม่ต่างกัน: ซอสสีน้ำตาลข้นหนืดที่ทำจากน้ำตาลปาล์มและกระเทียมสับ ข้นเล็กน้อยด้วยแป้ง; แตงกวากับหอมแดงดองสำหรับเพิ่มความสดชื่น; และพริกขี้หนูเขียวหรือหัว lokio ดองในน้ำส้มสายชูข้าว ไว้เคี้ยวสลับระหว่างคำ