Włożyć 2 duże udka kurczaka z częścią żeberek do 1–1,5 litra wody. Moim zdaniem udka kurczaka są najlepsze, a z kości można dodatkowo uzyskać dobry bulion. Bardzo lubię skórkę na udkach kurczaka. W zupie daje jednak nieprzyjemną warstwę tłuszczu. Dlatego należy ją usunąć.

Dodać 2–3 łyżki bulionu w proszku.

Dodać cebulę, czosnek, imbir, galangal, trawę cytrynową i ziarna ziela angielskiego. Według uznania można dodać wszystko w dużych kawałkach (cebulę i czosnek należy jednak obrać). Trawę cytrynową naciąć wzdłuż lub przełamać i rozgnieść.

Gotować bulion przez około godzinę.

Wyjąć kurczaka z garnka. Oddzielić mięso od kości i na chwilę odłożyć. W zależności od tego, ile czasu pozostało do podania zupy, przechowywać mięso pod przykryciem w temperaturze pokojowej lub w lodówce.

Włożyć kości z powrotem do garnka i gotować na bardzo małym ogniu tak długo, jak się chce, najlepiej nawet przez całą noc. Użycie udek kurczaka z częścią żeberek pozwala wydobyć jeszcze więcej dobroczynnych substancji z kości i podrobów.

Utrzeć w moździerzu lub zmiksować papryczkę Madame Jeanette.

Dodać czosnek, imbir i galangal do smaku i utrzeć je razem z papryczką. Najpierw jednak przecisnąć czosnek przez praskę, a imbir i galangal zetrzeć na tarce.

Krótko podsmażyć na odrobinie łagodnej oliwy z oliwek lub oleju kokosowego.

Dodać ketjap. Jeśli nie ma domowego ketjapu, użyć sosu sojowego i syropu ze słodzikiem.

Ugotować 4 jajka (8 min) i obrać ze skorupek.

Opłukać kiełki fasoli mung pod gorącą wodą lub na krótko zanurzyć je w misce z gorącą wodą. Odcedzić.

Rozdrobnić skwarki wieprzowe w robocie kuchennym. Pokroić seler nożem lub nożyczkami. Rozłożyć wszystko do osobnych miseczek, podobnie jak wcześniej oddzielone od kości mięso kurczaka.