Na dużej patelni uprażyć wcześniej trochę migdałów. Posłużą później do dekoracji.

Utłuc lub zmielić nasiona kopru włoskiego. Zazwyczaj używam do tego małego młynka do kawy.

Wymieszać zmielone nasiona kopru włoskiego z szałwią i mieloną papryką.

Doprawić kurczaka mieszanką przypraw i ziół.

Rozgrzać mniejszą patelnię i dodać olej lub masło. Obsmażyć kurczaka z obu stron. Następnie nieco zmniejszyć ogień i smażyć kurczaka przez nieco ponad kwadrans, aż będzie gotowy.

Jeśli filety mają skórę, lekko ją naciąć (wystarczą 2 nacięcia na filet). Najpierw smażyć od strony skóry. Wytopiony tłuszcz nada więcej smaku kurczakowi, a później także sosowi.

W międzyczasie umyć szparagi. Robić to delikatnie, aby ich nie połamać. Szczególnie w główkach może znajdować się dużo piasku.

Obrać obieraczką do warzyw (położyć płasko, podłożyć palec pod główkę, a następnie obierać długimi ruchami od główki w kierunku nasady). Odciąć około 1 cm u nasady.

Rozgrzać dużą patelnię i dodać olej. Obsmażać szparagi ze wszystkich stron przez około 2 minuty. Porcja szparagów dla dwóch osób prawdopodobnie zmieści się na największej dostępnej patelni. Przy większej liczbie porcji może zabraknąć miejsca. W takim przypadku pokroić szparagi na kawałki.

Wycisnąć pomarańcze i dodać do soku także miąższ. Usunąć błonki, w razie potrzeby używając małego sitka.

Dodać sok pomarańczowy do szparagów. Zmniejszyć ogień i przykryć patelnię pokrywką. Dusić szparagi jeszcze przez 10 minut.

Zdjąć kurczaka z patelni i owinąć folią aluminiową, aby nie wystygł.

Zeskrobać z dna patelni przyrumienione resztki po smażeniu kurczaka. Dodać masło migdałowe.

Wlać płyn z patelni ze szparagami i wymieszać.

Następnie wlać śmietankę. Nie dodawać całej naraz, lecz zostawić trochę na później. Pozwoli to dobrze ocenić potrzebną ilość. Zależy ona w pewnym stopniu od płynności masła migdałowego i ilości soku w pomarańczach.

Ułożyć szparagi i kurczaka na talerzach i polać sosem.

Udekorować prażonymi płatkami migdałowymi.