{"id":97514,"title":"Kip Nanban – Gefrituurde kip met tartaarsaus","modified":"2025-10-21T16:13:24+02:00","plain":"Een heerlijk Japans recept voor gefrituurde kip \u2018Nanban\u2019, uniek in zijn soort\n\n\n\nGefrituurde kip is zo\u2019n gerecht waar je nooit genoeg van krijgt. Als je eenmaal kip karaage hebt geproefd, is het lastig Nanban te weerstaan.\n\n\n\nKaraage is oorspronkelijk een typisch Japanse kooktechniek waarbij vlees \u2014 meestal kip \u2014 in olie wordt gefrituurd. Dit recept laat je (opnieuw) kennismaken met kip die tegelijk mals en krokant is, afgewerkt met Nanban-saus en een rijke tartaarsaus die je niet snel vergeet! \n\n\n\nWat is kip Nanban? \n\n\n\nEr bestaan talloze recepten voor gefrituurde kip. Ik noemde zojuist kip karaage, maar wereldwijd heb je ook Chinese gefrituurde kip, de Kantonese versie of de Koreaanse variant.\n\n\n\nDenk ook aan kip Soo Guy of kip katsu. Dat alles bewijst wel dat we dol zijn op gefrituurde kip: het sappige, malse binnenste en de toch knapperige korst blijven onweerstaanbaar.\n\n\n\nDe beroemde katsu curry is een combinatie die even heerlijk als intrigerend is\n\n\n\nMaar wat maakt kip Nanban (\u30c1\u30ad\u30f3\u5357\u86ee) dan zo anders? Het zit \u2019m in het paneerlaagje. Meestal wordt gezegd dat karaage aan de buitenkant krokanter is dan Nanban. Ik zou zelfs zeggen dat Nanban juist zachter en soepeler is.\n\n\n\nHet geheim is het mengsel van bloem en ei dat de kip bedekt. Daardoor is hij ook minder droog dan andere recepten voor gefrituurde kip met een klassieke paneerlaag. De korst is heel licht; het kippenvlees is goed op smaak met zout en peper\u2026 het is simpelweg verrukkelijk. En dan hebben we het nog niet eens over de \u2018tartaarsaus\u2019 die erbij hoort. \n\n\n\nEen ander belangrijk verschil: de bereidingsvolgorde is anders. Vergelijk je Nanban met karaage, dan zie je dat de stappen zijn omgedraaid.\n\n\n\nDe beroemde donburi miso katsu kun je ook met kip maken\n\n\n\nWaar karaage eerst marineert in een mengsel van sojasaus en sake en daarna wordt gefrituurd, wordt Nanban eerst gefrituurd en pas daarna omhuld met Nanban-saus en in tartaarsaus gedipt.\n\n\n\nVerrassend, dat geef ik toe. Niet voor niets duidt de term \u2018Nanban\u2019 in Japan \u2014 hoewel hij niet altijd dezelfde betekenis heeft gehad \u2014 in de eerste plaats iets buitenlands maar tegelijk aangenaams aan; in dit geval iets dat duidelijk het water in de mond doet lopen. Z\u00f3 geliefd zelfs, dat het in Japan vaak in bento\u2019s belandt. Kip Nanban is dus zo gek nog niet!\n\n\n\nWaar komt kip Nanban vandaan? \n\n\n\nKip Nanban is een specialiteit die rechtstreeks uit Miyazaki op het eiland Kyushu komt. Deze prefectuur wordt gezien als d\u00e9 thuisbasis van Nanban; volgens velen eet je het daar het best.\n\n\n\nZoals gezegd riep \u2018Nanban\u2019 aanvankelijk weinig positiefs op. Ter context: de term wordt rechtstreeks gelinkt aan de Nanban-handelsperiode, oftewel \u2018handel met de barbaren van het zuiden\u2019. Die benaming klinkt vandaag de dag inderdaad nogal hard.\n\n\n\nTot in de 16e eeuw verwees \u2018Nanban\u2019 vooral naar bevolkingsgroepen uit Zuid-Azi\u00eb, niet bepaald flatterend. Pas wanneer Europese reizigers in Japan aankomen, krijgt het woord een subtiel andere lading.\n\n\n\nHambagu is nog zo\u2019n gerecht met buitenlandse inspiratie\u2026 raad maar eens waarvan\n\n\n\nOmdat de vloten uit het zuiden kwamen en de gebruiken van de zeevaarders voor de Japanse bevolking onbekend waren (en lange tijd slecht werden bekeken), werd \u2018Nanban\u2019 gaandeweg een verzamelterm voor alles wat buitenlands maar toch opmerkelijk, zelfs aantrekkelijk was, in het licht van de eerste handels- en culturele uitwisselingen.\n\n\n\nIn dit geval gaat het om een historische band met Portugal, waar het vrij gebruikelijk is eten te dompelen in een zoetzure saus op basis van azijn. Tempura, een half-Portugees half-Japans gerecht, is trouwens ook een mooi voorbeeld van die erfenis! \n\n\n\nVolgens de overlevering ontstond het in de jaren vijftig in de stad Nabeoka (ook in de prefectuur Miyazaki). De tartaarsaus bestond nog niet in de vorm die we vandaag kennen, maar het gerecht is in wezen hetzelfde gebleven.\n\n\n\nOverigens verwijst Nanban in Japan ook naar gerechten met chilipeper. Sommigen voegen inderdaad chili toe aan de Nanban-saus, maar dat doen we in dit recept niet.\n\n\n\nDe belangrijkste ingredi\u00ebnten voor kip Nanban\n\n\n\n\n\n\n\nDe kip: voor kip Nanban gebruikt men vaak ontbeende kippendijen. Dat zijn malse stukken die relatief eenvoudig te verwerken zijn.\n\n\n\nRijstazijn: omdat de kip vrij mild, mals en door zijn omhulsel rijk is, zorgt rijstazijn voor subtiele frisse zuren die alles oppeppen. Kortom, het brengt de zoetzure smaken van het gerecht in balans. \n\n\n\nLichte sojasaus: kip Nanban is dus een zoetzuur gerecht; sojasaus voegt een zoute nuance toe die de uitgesproken zoet-zure polarisatie doorbreekt. Bovendien, omdat de kip pas op het einde met Nanban-saus wordt omhuld, is lichte sojasaus ideaal voor dit gebruik. \n\n\n\nEieren: gebruik eieren voor de tartaarsaus, uiteraard, maar ook voor de paneerlaag van de kip. Zoals gezegd, daarin zit precies het verschil met andere recepten voor gefrituurde kip. Bedek de kip eerst met bloem en doop hem vlak voor het frituren in losgeklopt ei. Zo krijg je een dunne, lichte korst die de saus en marinade goed opneemt. \n\n\n\nTips voor een geslaagde kip Nanban\n\n\n\nVeel mensen vragen zich af welk deel van de kip je het best gebruikt voor kip Nanban. Dus: borst of dij?\n\n\n\nPersoonlijk kies ik liever voor kippendijen. Borst kan droger en minder smaakvol zijn, terwijl dijvlees vetter is en daardoor meer smaak geeft.\n\n\n\nEnige nadeel is dat borstfilet misschien wel makkelijker te platslaan is. In beide gevallen is het een voorbereidende stap om het vlees overal even dik te maken; de inspanning is ongeveer gelijk. \n\n\n\n \n\n\n\n\n\n\tNanban-kip \u2013 gefrituurde kip met tartaarsaus\n\t\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t2 kippendijen (ontbeend)1 snufje zout1 snufje peperPaneerlaag4 eetlepels bloem1 ei (losgeklopt)frituurolieNanban-saus2 eetlepels lichte sojasaus2 eetlepels suiker1 eetlepel rijstazijn0.5 theelepel geraspte gemberTartaarsaus1 hardgekookt ei50 gram ui60 gram mayonaise1 theelepel citroensapGarnering20 gram geraspte kool4 cherrytomatengedroogde peterselie\t\n\t\n\t\tTartaarsausHak de ui fijn.Doe het hardgekookte ei in een kom en prak het met een vork.Voeg de overige ingredi\u00ebnten voor de tartaarsaus toe en meng.Gefrituurde kipSla de kippendijen plat tot een gelijke dikte.Bestrooi overal met zout en peper.Bestrooi met bloem en haal door het losgeklopte ei.Giet ongeveer 3 cm frituurolie in de pan, verhit tot 180 \u00b0C, voeg de kip toe en frituur ongeveer 8 minuten in totaal (4 minuten per kant), tot goudbruin en gaar. Laat uitlekken.Nanban-sausMeng de ingredi\u00ebnten voor de Nanban-saus in een klein steelpannetje en verwarm op middelhoog vuur tot het zachtjes pruttelt.Haal van het vuur zodra de suiker is opgelost.Giet de saus in een kom of schaal en leg de gefrituurde kip erin. Keer meerdere keren tot hij overal met saus bedekt is.OpdienenLeg de kip op een bord met de kool en de cherrytomaten.Werk af met gedroogde peterselie en tartaarsaus.\t\n\t\n\t\t\nVeel mensen vragen zich nog steeds af welk deel van de kip je het best gebruikt voor Nanban-kip: borst of dij?\n \nIk ga zelf het liefst voor kippendijen. Kipfilet kan droger zijn en minder smaak hebben, terwijl dijvlees wat vetter is en daardoor juist meer smaak biedt.\n \nHet enige puntje is dat kipfilet misschien net iets makkelijker plat te slaan is. In beide gevallen is het echter een nuttige voorbereidende stap om het vlees overal even dik te maken; de inspanning blijft ongeveer gelijk.\n\n\t\n\t\n\t\tPlat principalJaponaise","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97514","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97514"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97514\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97582,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97514\/revisions\/97582"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17626"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97514"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97514"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97514"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}