{"id":40721,"title":"Authentieke kip katsu","modified":"2025-06-28T11:21:27+02:00","plain":"Kip katsu, ook wel tori katsu, is een Japans gerecht van gepaneerde en gefrituurde kip. Tori betekent 'kip' en katsu is een afkorting van het Engelse 'cutlet', dat weer komt van het Franse 'c\u00f4telette'. Het is een van de populairste gerechten in Japan: het is makkelijk om te maken en onweerstaanbaar lekker. Wie het proeft, is verkocht.\n\n\n\nHet is de ster van de beroemde katsu curry\n\n\n\nZoals bij veel andere populaire gerechten in Japan (denk aan ramen, tempura, soba, enzovoort) zijn er torikatsu-restaurants die zich uitsluitend toeleggen op deze sappige kipschnitzel. Geen enkel bord torikatsu is compleet zonder een berg versgeraspte kool en een royale scheut huisgemaakte Bulldog-saus.\n\n\n\nEen mooi bord varkens-tonkatsu, de neef van tori katsu\n\n\n\nEen beetje geschiedenis...\n\n\n\nVoordat tori katsu aan het begin van de 20e eeuw populair werd met kip, werd het vooral met rundvlees bereid.\n\n\n\nToen het recept rond 1870 voor het eerst verscheen, werd het al gezien als een Yoshoku-gerecht (een Japans gerecht dat is ge\u00efnspireerd op de westerse keuken). Pas een paar decennia later verving men het rundvlees door kip of varkensvlees, en zo ontstond de geliefde lekkernij die we vandaag kennen.\n\n\n\nRundvleeskatsu in Japan\n\n\n\nMen zegt dat tori katsu is ge\u00efnspireerd op het Franse gerecht 'c\u00f4telette de veau', in wezen een gepaneerde kalfsschnitzel die in boter wordt gebakken. Een restaurant in Tokio, Rengatei (nog steeds open!), nam dit concept over, paste het aan de Japanse smaak aan en introduceerde katsu in 1899.\n\n\n\nGebruik het in een heerlijke katsudon.\n\n\n\nTips om kip katsu perfect te maken\n\n\n\nHet is niet verplicht, maar je krijgt er wel een beter resultaat door: besproei het panko paneermeel ongeveer 10 minuten van tevoren lichtjes met een plantenspuit. Na het bakken is het panko paneermeel dan compacter en prachtig goudbruin.\n\n\n\nServeer het natuurlijk met de klassieke saus voor kip katsu; in Aziatische winkels vind je kant-en-klare flessen, maar ik deel hier ook een recept dat heel eenvoudig te maken is.\n\n\n\nMijn yaki udon met rundvlees, een ander iconisch Japans gerecht \n\n\n\nHeb je een vleeshamer? Sla er dan gerust op los. Zo wordt het vlees heerlijk mals en behoudt het beter zijn vorm.\n\n\n\n\n\n\tAuthentieke Kip Katsu\n\t\t\n\t\tEen eenvoudig, superkrokant recept voor Japanse gepaneerde kip.\t\n\t\n\t\tFriteuse asiatique\t\n\t\n\t\t2 kippendijen (ontbeend)ZoutPeperNeutrale olie (om te frituren)gesneden lente-uitjes (ter garnering)PANEERLAAG1 ei (losgeklopt in een kom)2 eetlepels tarwebloem (in een diep bord)1 diep bord panko paneermeelTONKATSU SAUS1 eetlepel ketchup2 eetlepels Worcestershiresaus1 theelepels suiker\t\n\t\n\t\tLeg de kippendijen tussen twee velletjes bakpapier en sla ze gelijkmatig plat. Kruid met zout en peper en snijd eventueel overtollig vet weg.Wentel de kip in de bloem, druk licht aan en klop het teveel eraf.Haal de kip vervolgens door het losgeklopte ei.Druk de kip daarna stevig in de panko en schud losse kruimels af.Frituur 1 minuut per kant in olie van 180 \u00b0C.Laat de kip 5 minuten rusten.Frituur vervolgens nog eens 30 seconden per kant.Laat opnieuw 2 minuten rusten.Roer voor de saus alle ingredi\u00ebnten door elkaar in een klein kommetje.Snijd de kip in mooie, gelijkmatige plakken.Werk de saus af met wat lente-ui voor een frisse finishing touch.\t\n\t\n\t\tOptioneel maar sterk aanbevolen: besproei de panko ongeveer 10 minuten van tevoren licht met een plantenspuit. Zo vormt de panko na het frituren een compactere, goudbruine korst.\n\t\n\t\n\t\tPlat principalJaponaisePoulet","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40721","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40721"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40721\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15170"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40721"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40721"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40721"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}