{"id":40626,"title":"Authentieke mango sticky rice","modified":"2025-06-28T11:19:19+02:00","plain":"Het klassieke Thaise dessert khao niaow ma muang (kleefrijst met mango) is simpelweg hemels.\n\n\n\nBeroemd als streetfood in Thailand en geserveerd in Thaise restaurants over de hele wereld, is dit tropische rijstgerecht onweerstaanbaar en bovendien eenvoudig thuis te maken.\n\n\n\nmango sticky rice op een markt in Bangkok\n\n\n\nIn de Thaise keuken vormt kleefrijst het belangrijkste zetmeel in het noorden en noordoosten (Isaan), en het wordt ook in talloze desserts verwerkt.\n\n\n\nVoor mango sticky rice stoom je kleefrijst, meng je die met romige kokosroom en suiker, leg je er perfect rijpe zoetgele mango bij, giet je er nog wat kokosroom overheen en strooi je er als laatste een handje knapperige gele mungbonen over. KORTOM, ik ben er gek op, al moet je wel van kokos houden.\n\n\n\n\n\n\n\nTips voor een geslaagde mango sticky rice\n\n\n\nZoete kleefrijst met suiker en kokosroom vormt de basis van tal van Thaise desserts en is natuurlijk onmisbaar voor mango sticky rice.\n\n\n\nGebruik voor de bereiding mijn Thaise kleefrijstrecept, maar was de rijst dit keer extra grondig zodat al het zetmeel van de korrels verdwijnt voordat je gaat stomen.\n\n\n\nIk spoel de rijst ongeveer zes keer terwijl ik de korrels zachtjes tegen elkaar wrijf om zo veel mogelijk zetmeel te verwijderen. Daarna week ik de rijst zes uur in water. Dit is de langste stap van het hele recept, dus plan hiervoor voldoende tijd.\n\n\n\nNa zes keer spoelen hoort het water helder te blijven als je het weer bijvult. Is het nog steeds troebel, spoel dan nog een paar keer door.\n\n\n\nEet je het dessert niet meteen op, bewaar het dan in een plastic zak of dek het af met folie zodat het niet uitdroogt of hard wordt.\n\n\n\nIn Thailand gaat dit soort kleefrijst normaal gesproken niet de koelkast in, omdat kou de textuur en smaak aantast. Meestal eet men het daarom binnen enkele uren na het bereiden op. Koelen kan wel, maar dan wordt het minder lekker.\n\n\n\nDe ingredi\u00ebnten voor mango sticky rice\n\n\n\nGoed, het kleefrijstgedeelte hebben we gehad.\n\n\n\nGebruik voor dit recept uitsluitend kokosroom, in het Thais hua kati (2b312701301734) genoemd. Deze is rijker en dikker dan gewone kokosmelk, dus vetter en simpelweg onweerstaanbaar - het water loopt me in de mond terwijl ik dit typ.\n\n\n\nToppings\n\n\n\nBeide zijn optioneel, maar in Thailand krijg je mango sticky rice bijna altijd met extra kokosroom en knapperige mungbonen.\n\n\n\nVoor de extra kokosroom giet je de resterende 200 ml in een pan op middelhoog vuur, voeg je een snufje zout toe en roer je rustig tot het kookt. Giet de room daarna in een kommetje om bij de mango sticky rice te serveren.\n\n\n\n\n\n\n\nVoor de gele mungbonen (gebruik gele mung dahl) verhit je een wok of pan op laag vuur en rooster je de bonen droog, al roerend, tot ze licht goudbruin en krokant beginnen te worden.\n\n\n\nMungbonen vind je ook terug in een ander, veel minder bekend Thais dessert: Med Kanoon.\n\n\n\nDe mango\n\n\n\nMango sticky rice is natuurlijk niet compleet zonder mango, en daarvoor heb je perfect rijpe vruchten met een zijdezachte textuur nodig (dus geen vezelige soorten).\n\n\n\nIn Thailand gebruikt men verschillende rassen voor khao neow mamuang (02493227402b19352227213021482707), waarvan mamuang nam dokmai het bekendst is. Maar wees gerust: kies in de supermarkt gewoon een mango die er mooi en rijp uitziet.\n\n\n\nMango in stukken snijden voor mango sticky rice\n\n\n\nIn de Thaise keuken, en zeker bij desserts, draait het om presentatie en schoonheid.\n\n\n\nVerkopers die mango's of mango sticky rice aanbieden verzorgen hun vruchten dan ook uitstekend; ze letten erop dat ze niet beurse plekken hebben en mooi geel van kleur zijn.\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\tAuthentieke Thaise mango sticky rice\n\t\t\n\t\tTraditionele Thaise mango sticky rice: romige kokosrijst met sappige mango.\t\n\t\n\t\tpanier vapeur\t\n\t\n\t\t500 g kleefrijst (Thaise)400 ml kokoscr\u00e8me75 g suiker0.5 theelepel zoutVoor de toppings100 ml kokoscr\u00e8me0.5 snufje zoutRijpe mango\u2019s50 g gele mungbonen\t\n\t\n\t\tSpoel de kleefrijst 6\u201310 keer tot het spoelwater helder is en niet langer troebel van het zetmeel. Zet de rijst daarna volledig onder water en laat hem circa 6 uur weken.Stoom de kleefrijst in een (bamboe)stoommandje of andere stomer ongeveer 15 minuten, tot de korrels gaar en glanzend zijn. Zet apart.Verwarm voor de saus de kokoscr\u00e8me in een pan op middelhoog vuur en roer rustig. Voeg suiker en zout toe en laat al roerend oplossen. Zodra het mengsel zachtjes kookt, haal je de pan van het vuur.Schep de warme rijst in een kom en giet het kokos-suikermengsel er lepel voor lepel over. Roer voorzichtig tot alle vloeistof is opgenomen en de rijst glanst als een dikke, korrelige pudding. Dek af met plasticfolie zodat hij niet uitdroogt.Verwarm voor de topping de overige kokoscr\u00e8me met het zout op laag vuur. Laat kort koken, haal van het vuur en schenk in een kommetje.Rooster de mungbonen in een droge wok of koekenpan op laag vuur tot ze goudbruin en knapperig zijn. Laat afkoelen.Schil de mango. Snijd het vruchtvlees langs de pit weg en verdeel het in plakjes of blokjes.Schep op elk bord een portie kleefrijst, leg de mango ernaast, bestrooi met mungbonen en serveer met de kokos-topping.\t\n\t\n\t\tNa zes keer spoelen hoort het water helder te zijn. Is het nog troebel van het zetmeel, spoel de rijst dan nog een paar keer extra.\n\t\n\t\n\t\tDessertTha\u00eflandaisedessert tha\u00ef, mango sticky rice, sticky riceRiz","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40626","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40626"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40626\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8071"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40626"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40626"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40626"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}