{"id":204504,"title":"Chili sin carne","modified":"2026-11-05T15:25:24+01:00","plain":"Een vegetarische chili met drie soorten bonen, ma\u00efs en paprika, bereid in \u00e9\u00e9n pan en geserveerd op witte rijst.\n\n\n\nOp een doordeweekse avond, als het vroeg donker wordt, is een pan pruttelende chili genoeg om de hele keuken te verwarmen. \n\n\n\nKomijn en gerookt paprikapoeder verspreiden hun geur, de dikke tomatensaus bedekt de lepel, en de zwarte bonen, pintobonen en kidneybonen blijven mooi heel tussen de ma\u00efskorrels. \n\n\n\nDe chili gaat met de soeplepel op witte rijst, met een lepel goed gekoelde zure room en een paar blaadjes koriander. Niemand mist het vlees, en je schept al bij voordat je kom leeg is.\n\n\n\nDe vleesversie, met rundvlees: mijn chili con carne\n\n\n\nWat is chili sin carne?\n\n\n\nChili sin carne betekent in het Spaans \u201cchili zonder vlees\u201d. Het is de vegetarische versie van chili uit de tex-mexkeuken: bonen, paprika, tomaat en milde specerijen, samen gekookt in \u00e9\u00e9n pan. \n\n\n\nDit recept kan ook zonder vleesvervangers zoals sojagehakt, linzen, tofu of tempeh. Drie soorten bonen uit blik, suikerma\u00efs, een rode paprika en een poblanopeper of een groene paprika doen al het werk.\n\n\n\nChilipoeder vraagt om wat uitleg. In de Verenigde Staten is \u201cchili powder\u201d een mild mengsel van gemalen chilipeper, komijn, oregano en knoflook. In Europa bevat een potje met het etiket \u201cchili\u201d vaak pure, hete chilipeper, en 3 eetlepels daarvan zouden veel te pittig zijn: neem een kruidenmix voor tex-mex of voor chili con carne.\n\n\n\nVan Texaanse chili tot Europees doordeweeks gerecht\n\n\n\nChili con carne komt uit het grensgebied tussen Texas en Mexico. Al in de jaren 1850 verkochten de \u201cChili Queens\u201d van San Antonio op de openbare pleinen goedkope, pittige vleesstoofschotels. \n\n\n\nIn de puurste Texaanse chili vormen vlees en chilipepers het hele gerecht, zonder bonen of tomaten. Voor liefhebbers van op Mexicaanse wijze gestoofd rundvlees is er ook Mexicaans draadjesvlees.\n\n\n\nGebruik een restje chili als vulling voor quesadilla's met kaas\n\n\n\nChili sin carne werd in de jaren 1960 en 1970 populair in de Verenigde Staten, tegelijk met de vegetarische bewegingen. Koks vervingen het rundvlees door wat Texaanse puristen afwezen: bonen en tomaat. \n\n\n\nIn Duitsland, Frankrijk en de Noordse landen is hij een doordeweeks gerecht geworden, gemaakt met conserven en meestal geserveerd op een bedje van witte rijst.\n\n\n\nDe belangrijkste ingredi\u00ebnten voor chili sin carne\n\n\n\n\n\n\n\nDe zwarte bonen, pintobonen en kidneybonen komen uit blik, uitgelekt en afgespoeld: ze zijn al gaar en houden hun vorm tijdens het korte sudderen. Heb je geen pintobonen, dan voldoet een extra blik zwarte bonen of kidneybonen. De suikerma\u00efs zorgt voor zoete accenten, de ui en de rode paprika voor de basis, en de poblanopeper voor een groene, licht rokerige toets. In Europa is die lastig te vinden, maar je kunt hem vervangen door een groene paprika.\n\n\n\nDe specerijen blijven mild: chilipoeder, gedroogde oregano, komijn, gerookt paprikapoeder en zout. Voor de saus gebruik je een blik vuurgeroosterde tomatenblokjes, die iets zoeter en rokeriger zijn dan gewone tomaten, 800 g tomatenblokjes, een beetje water en tomatenpuree. Een lepel ahornsiroop, die je er aan het eind bij doet, verzacht de zuurheid van de tomaat.\n\n\n\nAan tafel garneert iedereen zijn eigen kom: zure room, geraspte cheddar, lente-uitjes, koriander, avocado, partjes limoen en reepjes tortilla. De limoen knijp je pas op het laatste moment uit, rechtstreeks in de kom.\n\n\n\nZelfgemaakte guacamole in plaats van plakjes avocado\n\n\n\nTechnische aandachtspunten voor een goede chili sin carne\n\n\n\nFruit de ui en de paprika's tot ze zacht beginnen te worden en voeg pas dan de knoflook toe. De specerijen bak je maar \u00e9\u00e9n minuut, terwijl je voortdurend roert: ze verbranden snel.\n\n\n\nHet sudderen duurt kort: 10 minuten met het deksel op de pan, daarna 10 minuten zonder deksel om de saus in te laten koken. Wil je de saus dikker maken zonder zetmeel, pureer dan ongeveer een kwart van de chili in de pan met een staafmixer, of mix er 250 ml van in de blender en doe dat terug in de pan.\n\n\n\nGeef er in plaats van rijst ovenvers cornbread bij\n\n\n\nGebruik je gedroogde bonen, laat ze dan 8 tot 12 uur weken en laat ze daarna in vers water minstens 10 minuten flink doorkoken voordat je ze gaar kookt: bij kidneybonen is dat noodzakelijk. De chili is de volgende dag nog lekkerder. Je kunt hem 4 tot 5 dagen in de koelkast bewaren en tot 3 maanden invriezen.\n\n\n\n\n\n\tChili sin carne\n\t\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\tGroenten1 eetlepel olijfolie1 ui (middelgroot, geel of wit, gesnipperd)1 poblanopeper, (of 1 groene paprika, in blokjes gesneden)1 rode paprika, (in blokjes gesneden)3 teentjes knoflook, (fijngehakt)Groentebouillon (optioneel, om af te blussen)Specerijen3 eetlepels chilipoeder ((milde kruidenmix in Amerikaanse stijl, zie de notities))1 theelepel oregano (gedroogd)1 theelepel komijn (gemalen)0.5 theelepel zout0.5 theelepel paprikapoeder (gerookt)Bonen en tomaten1 blik van 400 g zwarte bonen, (uitgelekt en afgespoeld)1 blik van 400 g pintobonen, (uitgelekt en afgespoeld)1 blik van 400 g rode bonen ((kidneybonen), uitgelekt en afgespoeld)1 blik van 400 g suikerma\u00efs, (uitgelekt)1 blik van 400 g vuurgeroosterde tomatenblokjes, (of gewone tomatenblokjes)800 g tomatenblokjes uit blik180 ml water2 eetlepels tomatenpuree1 eetlepel ahornsiroopOm te serverenRijst (wit, gekookt)Zure roomCheddar (geraspt)Lente-uitjes, (in ringetjes)Koriander (vers, gehakt)Avocado, (in plakjes)Limoen, (in partjes)Tortillareepjes, (of tortillachips)\t\n\t\n\t\tGroentenVerhit de olijfolie in een grote kookpan ongeveer 1 minuut op middelhoog vuur.Voeg de ui, de poblanopeper en de rode paprika toe.Fruit 4 \u00e0 5 minuten, tot de groenten zacht beginnen te worden.Voeg de knoflook toe.Bak nog een paar minuten.Wordt de bodem van de pan droog, blus dan af met een paar eetlepels water of groentebouillon.SpecerijenVoeg het chilipoeder, de oregano, de komijn, het zout en het gerookte paprikapoeder toe.Meng goed met de groenten.Laat 1 minuut bakken en blijf voortdurend roeren tot de specerijen gaan geuren: ze branden snel aan.SudderenVoeg de zwarte bonen, de pintobonen, de rode bonen en de ma\u00efs toe.Voeg beide soorten tomaten, het water en de tomatenpuree toe.Roer alles door elkaar.Laat zachtjes aan de kook komen.Leg het deksel op de pan en laat 10 minuten koken.Haal het deksel van de pan.Laat nog 10 minuten zonder deksel koken en roer af en toe, tot de chili de gewenste dikte heeft.Voeg de ahornsiroop toe en roer door.Proef en voeg zo nodig nog wat zout toe.Indikken (optioneel, aanbevolen)Pureer ongeveer een kwart van de chili met een staafmixer, direct in de pan.Heb je geen staafmixer, schep dan ongeveer 750 ml chili uit de pan, in twee keer als je blender klein is.Mix dit met een paar korte pulsen in de blender.Doe dit terug in de pan en roer door.ServerenServeer de chili warm, op rijst of met de rijst ernaast.Garneer naar keuze met zure room, cheddar, lente-uitjes, koriander, avocado, een kneepje limoen en tortillareepjes.\t\n\t\n\t\tChilipoeder: het gaat echt om 3 eetlepels. In de Verenigde Staten is \u201cchili powder\u201d een milde mix van gemalen chilipeper, komijn, oregano en knoflook. In Europa bevat een potje met het etiket \u201cchili\u201d of \u201cchilipoeder\u201d vaak pure gemalen hete chilipeper: 3 eetlepels zouden veel te pittig zijn. Gebruik een Tex-Mex-kruidenmix of een kruidenmix voor chili con carne, of een milde mix op basis van paprikapoeder, en voeg pure hete chilipeper alleen per snufje toe.\nPoblanopeper: een donkergroene, milde peper, minder pittig dan de jalape\u00f1o, met een rokerige toets. Wil je het minder pittig, verwijder dan de witte zaadlijsten, het scherpste deel. In Europese supermarkten is hij zeldzaam: je kunt hem vervangen door een groene paprika.\nVuurgeroosterde tomaten (fire roasted): ze zijn iets zoeter en rokeriger dan gewone tomatenblokjes. Kun je ze niet vinden, neem dan gewoon een blik gewone tomatenblokjes.\nBonen: pintobonen vind je soms op de afdeling wereldkeuken; anders neem je een extra blik rode of zwarte bonen. Bonen uit blik zijn de gebruikelijke keuze voor dit gerecht. Gebruik je gedroogde bonen, week ze dan 8 \u00e0 12 uur, giet ze af en kook ze daarna minstens 10 minuten flink door in vers water: dat is absoluut noodzakelijk voor rode bonen, die giftig zijn als ze niet gaar genoeg zijn. Laat ze vervolgens zachtjes koken tot ze gaar zijn (ongeveer 1 \u00e0 1,5 uur voor zwarte bonen, 1,5 \u00e0 2 uur voor rode bonen) voordat je ze aan de chili toevoegt: in de tomatensaus, die te zuur is, blijven rauwe bonen hard.\nDikte: is de chili te dun, laat hem dan langer zonder deksel sudderen. Zetmeel is meestal niet nodig; een klein deel van de chili pureren is genoeg om hem in te dikken.\nVarianten: vervang het water door bier (porter, amberbier of licht blond bier); voeg herfstgroenten toe (zoete aardappel, pompoen, wortel, flespompoen) of bleekselderij en champignons. Voor een stevigere chili kun je linzen, verkruimelde tofu of tempeh, of getextureerd soja-eiwit toevoegen: dat zijn varianten, in het basisrecept zitten ze niet.\nVoor een veganistische versie: plantaardige zure room en cheddar, edelgistvlokken. In Duitsland en een groot deel van Europa wordt chili sin carne meestal geserveerd op een bedje van witte rijst, vaak basmati; je kunt hem ook serveren op quinoa, pasta, ma\u00efsbrood (cornbread) of tortillachips.\nBewaren: laat de chili afkoelen en bewaar hem daarna 4 \u00e0 5 dagen in een luchtdichte bak in de koelkast. Je kunt hem tot 3 maanden invriezen. Van de restjes maak je lekkere quesadilla's, taco's of enchilada's.\n\t\n\t\n\t\tPlat principalAm\u00e9ricaine","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204504","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=204504"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204504\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/204391"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=204504"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=204504"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=204504"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}