{"id":193849,"title":"Zelfgemaakte hummus","modified":"2026-10-29T19:46:43+01:00","plain":"Levantijnse hummus bi tahini, gemaakt van gedroogde kikkererwten, tahini, citroen en knoflook, en geserveerd met een straaltje olijfolie.\n\n\n\nEen kom hummus midden op tafel, en nog voordat iedereen zit, reiken de eerste handen er al naar. Je scheurt een stuk af van het nog warme Arabische brood, haalt het door het kuiltje waarin de olijfolie glanst, en dan komt de kikkererwtencr\u00e8me: lauwwarm, fris van de citroen, rond van de sesam. \n\n\n\nHet paprikapoeder kleurt de randen, de peterselie brengt wat groen en de knoflook komt er net daarna doorheen. Als je eenmaal zo’n gladde zelfgemaakte hummus hebt geproefd, lijkt die uit de supermarkt wel erg zwaar.\n\n\n\nBij de hummus: lekker warme falafels\n\n\n\nWat is hummus?\n\n\n\nHummus is een puree van gekookte kikkererwten, gemixt met tahini (sesampasta), citroensap, knoflook en een beetje komijn. Van Libanon tot Palestina, via Syri\u00eb en Jordani\u00eb, wordt hummus uitgesmeerd op een plat bord en besprenkeld met olijfolie geserveerd, te midden van de mezze: rauwkost, olijven, ingelegde groenten, falafels of kleine gefrituurde pasteitjes die lijken op samosa’s.\n\n\n\nDe volledige naam, hummus bi tahini, betekent in het Arabisch \u2018kikkererwten met tahini\u2019: hummus is gewoon het woord voor kikkererwt. De spelling verschilt per land en per taal: houmous, hoummous of hummus.\n\n\n\nNog een smeerbare mezze: baba ganoush van aubergine\n\n\n\nVan middeleeuws Ca\u00efro tot Libanese mezze\n\n\n\nDe kikkererwt wordt in het Nabije Oosten al ongeveer 10.000 jaar geteeld, en sesam wordt er sinds de oudheid tot olie geperst. De eerste geschreven recepten die op hummus lijken, dateren uit de 13e eeuw en staan in kookboeken uit Ca\u00efro en Aleppo. De kikkererwtenpuree wordt daarin op smaak gebracht met azijn, kruiden, specerijen en noten en gedroogd fruit, heel anders dan de eenvoudige versie van tegenwoordig.\n\n\n\nHet recept zoals we het nu kennen, verscheen in 1885 in een Libanees kookboek van Khalil Sarkis: gekookte kikkererwten, tahini, citroen en knoflook, uitgesmeerd op een bord, met olijfolie en gehakte peterselie erover. Dat zijn dezelfde basisingredi\u00ebnten als in de hummus van dit recept.\n\n\n\nIn Libanon, Palestina of Jordani\u00eb eet men hummus zowel bij het ontbijt als bij de lunch, vaak naast falafels. Je schept hem op met brood, zelden met een lepel.\n\n\n\nZin in wat kleur? Probeer de bietenhummus\n\n\n\nDe belangrijkste ingredi\u00ebnten van hummus\n\n\n\n\n\n\n\nAlles begint met gedroogde kikkererwten. Ze moeten een nacht weken, maar ze leveren een smaakvollere en gladdere hummus op dan kikkererwten uit blik, die vooral een noodoplossing blijven. Zuiveringszout in het weekwater maakt de kikkererwten en hun velletjes zachter, net als bij de methode met zuiveringszout die voor vlees wordt gebruikt.\n\n\n\nTahini zorgt voor de sesamsmaak en de romige textuur. In de pot scheidt tahini zich, met de olie bovenop en de gemalen sesamzaadjes onderin: roer hem goed door voordat je hem afweegt, en proef hem ook, want sommige merken zijn bitter of zout. Vers citroensap, knoflook en een beetje komijn maken het geheel af. Voor een rijkere versie geeft een beetje gefrituurde knoflook bovenop wat extra knapperigheid.\n\n\n\nDe extra vierge olijfolie gaat nooit in de keukenmachine, want door het mixen wordt die bitter. Die giet je pas op het eind in het kuiltje en over de bovenkant, samen met wat paprikapoeder, peterselie en een paar hele kikkererwten. Warm Arabisch brood gebruik je om de hummus op te scheppen, en als je dat niet kunt vinden, volstaat een naan ook.\n\n\n\nTechnische tips voor een mooi gladde hummus\n\n\n\nDe kikkererwten moeten heel gaar zijn, gaarder dan voor een salade: een erwt laat zich zonder weerstand tussen twee vingers platdrukken. Reken op ongeveer een uur zachtjes koken, maar ga eerder af op hoe zacht ze zijn dan op de kookwekker.\n\n\n\nDe velletjes verwijderen hoeft niet, maar zo krijg je wel de fijnste textuur. Mix de nog lauwe kikkererwten met de knoflook, het citroensap, de komijn en het zout, voeg de tahini toe en daarna beetje bij beetje het koude water. Het mengsel wordt soms dikker zodra de tahini met het citroensap in aanraking komt, dat is normaal.\n\n\n\nEen lichtere variant: bloemkoolhummus\n\n\n\nDe hummus is klaar als hij licht van kleur, glad en een beetje glanzend is, en een kuiltje dat je er met een lepel in maakt, blijft staan zonder in te zakken. In de koelkast wordt hij dikker: maak hem voor het serveren wat losser met een beetje koud water, en voeg de olijfolie pas op het laatste moment toe.\n\n\n\n\n\n\tZelfgemaakte hummus\n\t\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\tKikkererwten weken200 g kikkererwten (gedroogd)1 theelepel zuiveringszoutHummus mixen2 teentjes knoflook (vers)60 ml citroensap (vers)0.5 theelepel komijn (gemalen)1 theelepel zeezout120 g tahin (goed doorgeroerd in de pot)180 ml water (koud)Opmaken en serveren2 eetlepels olijfolie (extra vierge)0.25 theelepel paprikapoeder ((optioneel))1 eetlepel peterselie (vers, gehakt (optioneel))Een paar kikkererwten (gekookt en heel (optioneel))Arabisch brood (warm)\t\n\t\n\t\tKikkererwten wekenSpreid de gedroogde kikkererwten uit op een bord of dienblad.Haal er steentjes, beschadigde erwten en onzuiverheden uit.Spoel de kikkererwten grondig af onder de koude kraan.Doe de kikkererwten in een grote kom, want ze worden tijdens het weken flink groter, en zet ze ruim onder water.Voeg het zuiveringszout toe; dat maakt de erwten en hun velletjes zachter.Laat ze 6 tot 8 uur weken, of een hele nacht.Na het weken zijn de erwten flink opgezwollen en geven ze makkelijker mee onder de druk van je vingers.Kikkererwten kokenGiet de geweekte kikkererwten af en spoel ze een paar keer met schoon water, om het weekwater en de resten zuiveringszout te verwijderen.Doe ze in een grote pan en bedek ze met een laag vers water van enkele centimeters.Breng aan de kook en zet het vuur dan lager, zodat alles zachtjes en gelijkmatig blijft sudderen.Schep aan het begin van het koken het schuim af dat zich aan de oppervlakte vormt.Laat de kikkererwten verder koken tot ze heel zacht zijn, zachter dan voor een salade: een goed gare erwt laat zich zonder weerstand bijna helemaal fijndrukken tussen twee vingers.Houd tijdens het koken het waterpeil in de gaten en voeg zo nodig heet water toe, zodat de erwten onder water blijven.De kooktijd hangt af van de leeftijd en de soort kikkererwten: ga af op hoe zacht ze zijn, niet alleen op de tijd.Giet de kikkererwten af en bewaar wat kookvocht, waarmee je later de textuur kunt corrigeren.Wrijf de erwten of spoel ze voorzichtig af om zoveel mogelijk losgekomen velletjes te verwijderen.Het verwijderen van de velletjes is optioneel, maar geeft een gladdere textuur.Hummus mixenDoe de nog lauwe kikkererwten in de kom van de keukenmachine: lauw binden ze veel beter met de tahin en het citroensap.Voeg de knoflook, het citroensap, de komijn en het zout toe.Mix tot een grove, egale massa.Schraap tijdens het mixen de wanden van de keukenmachine af, zodat alle erwten gelijkmatig worden meegemixt.Voeg de tahin toe en mix opnieuw.Het mengsel kan even dikker worden wanneer de tahin in aanraking komt met het citroensap en de kikkererwten: dat is normaal.Laat de keukenmachine draaien en schenk het koude water er geleidelijk bij, nooit in \u00e9\u00e9n keer.Blijf mixen tot de hummus licht van kleur, glad, luchtig en makkelijk met een lepel uit te strijken is.Proef goed en breng daarna op smaak: citroensap als de smaak niet fris genoeg is, zout als het vlak smaakt, tahin als je te weinig sesam proeft, een beetje koud water als de textuur dik is.Mix na het bijstellen nog \u00e9\u00e9n tot twee minuten: dat extra mixen maakt de textuur luchtiger en fijner.Opmaken en serverenSchep de hummus op een platte serveerschaal of in een brede kom.Strijk de hummus met de bolle kant van een lepel naar buiten uit en maak in het midden een ondiep kuiltje.Giet de extra vierge olijfolie in het kuiltje en over de bovenkant.Garneer met paprikapoeder, peterselie en een paar hele kikkererwten.Serveer met warm Arabisch brood.Zet de schaal midden op tafel, met verse groenten, olijven, tafelzuur, falafel en andere mezze.\t\n\t\n\t\tEen hummus bi tahini volgens Palestijnse en Levantijnse traditie: gedroogde kikkererwten in plaats van uit blik, een nacht weken, koken tot de erwten heel zacht zijn, de velletjes verwijderd, vloeibare, schenkbare tahin en olijfolie als garnering bij het serveren, niet als vet dat je meemixt.\nTahin scheidt zich in de pot: roer hem goed door voordat je hem afweegt, want de vaste sesamdeeltjes zakken naar de bodem. Proef hem ook voor gebruik, want merken verschillen sterk in bitterheid en zoutgehalte. Is de tahin gezouten, begin dan met minder zout en stem na het mixen af. Pers de citroen pas kort voor de bereiding.\nDe hummus is klaar als hij niet meer korrelig aanvoelt, het oppervlak glad is en licht glanst, en een kuiltje dat je er met een lepel in maakt zijn vorm houdt zonder weg te vloeien. Voelt een erwt v\u00f3\u00f3r het mixen nog stevig aan tussen je vingers, dan moet hij nog langer koken.\nGebruik je kikkererwten uit blik, spoel ze dan goed af en kook ze bij voorkeur 15 tot 20 minuten in vers water voordat je ze mixt. Wil je een mildere knoflooksmaak, gebruik dan maar \u00e9\u00e9n teentje.\nBewaar de hummus in een schone, luchtdicht afsluitbare bak in de koelkast en eet hem bij voorkeur binnen 4 dagen op. Hij wordt dikker als hij afkoelt: maak hem weer smeu\u00efg met een beetje koud water en roer door. Voeg de olijfolie en de garnering pas vlak voor het serveren toe.\n\t\n\t\n\t\tAp\u00e9ritifMoyen-orientale","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/193849","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=193849"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/193849\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/193478"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=193849"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=193849"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=193849"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}