{"id":192774,"title":"Lahmacun – Turks platbrood met gehakt","modified":"2026-10-23T09:57:23+02:00","plain":"Dunne, knapperige platbroodjes, bedekt met een rauw beleg van gehakt, tomaat, ui, chilipeper en peterselie, die een paar minuten op een zeer hete steen worden gebakken.\n\n\n\nEen lahmacun staat maar een paar minuten in de oven, en de geur van geroosterd vlees en chilipeper vult nu al de keuken. Het deeg kraakt aan de randen, het rode beleg blijft sappig in het midden. \n\n\n\nIn Turkije strooien ze er peterselie over, knijpen ze er wat citroen boven uit en rollen ze hem op om hem uit de hand te eten. Een hele schaal is vaak sneller leeg dan het bakken duurde.\n\n\n\nMaak de tafel compleet met een paar lekker knapperige falafels\n\n\n\nWat is lahmacun?\n\n\n\nLahmacun is een heel dun platbrood, bedekt met een rauwe laag gehakt, geraspte tomaat en ui, chilipasta en peterselie. Alles gaat samen de oven in: het deeg wordt knapperig aan de randen en het beleg blijft zacht. Lahmacun wordt weleens \u2018Turkse pizza\u2019 genoemd, maar er zit geen kaas op, er wordt geen aparte saus op gesmeerd en je eet hem opgerold, uit de hand.\n\n\n\nDe naam komt van het Arabische lahm bi-\u2018aj\u012bn, \u2018vlees met deeg\u2019. Afhankelijk van het land kom je ook de spellingen lahmajun, lahmajoun en lahmajo tegen.\n\n\n\nNog een gevuld brood vers uit de oven: de Georgische khachapuri\n\n\n\nEen vleesbrood uit de Levant en Anatoli\u00eb\n\n\n\nLahmacun komt voort uit een gedeelde traditie van de Levant, Mesopotami\u00eb en het zuidoosten van Anatoli\u00eb, waar al heel lang dunne broden met gekruid vlees worden gebakken. In de 17e eeuw beschreef de Ottomaanse reiziger Evliya \u00c7elebi al de lahm-\u0131 acinli b\u00f6rek, een deeg belegd met vlees.\n\n\n\nIn Turkije heeft elke stad een eigen stijl. In Gaziantep draait lahmacun om knoflook en peterselie, in \u015eanl\u0131urfa om ui en isot, de heel donkere gedroogde chilipeper uit de regio. Bij ambachtelijke bakkers wordt het vlees vaak met een z\u0131rh, een groot gebogen mes, fijngehakt, en worden de lahmacuns in een steenoven gebakken.\n\n\n\nHet recept hieronder is een thuisversie voor een gewone oven: niet te mager gehakt, en een goed voorverwarmde pizzasteen in plaats van een steenoven.\n\n\n\nZin in nog een zelfgemaakt platbrood? Probeer eens naan uit de koekenpan\n\n\n\nDe belangrijkste ingredi\u00ebnten van lahmacun\n\n\n\n\n\n\n\nHet deeg bestaat alleen uit bloem, water, zout en een snufje suiker, zonder gist of vet. Door het te laten rusten en daarna heel dun uit te rollen, wordt het soepel en krijgt het knapperige randen.\n\n\n\nDe basis van het beleg is niet te mager gehakt: het vet smelt tijdens het bakken en houdt alles mals. De tomaten en uien worden geraspt, niet gehakt, en hun sap maakt het vlees smeu\u00efg, zodat het zich in een dunne laag laat uitsmeren. Tomatenpuree versterkt de umami en de rode kleur.\n\n\n\nVoor de pit zorgen twee Turkse producten: biber sal\u00e7as\u0131, een pasta van rode peper, en pul biber, vlokken gedroogde chilipeper. Zwarte peper en gehakte peterselie maken het mengsel compleet. Dit recept bevat geen knoflook, geen kaas en geen sumak.\n\n\n\nTechnische tips voor een goede lahmacun\n\n\n\nDe oven en de steen moeten goed heet zijn voordat de lahmacuns erin gaan, anders droogt het deeg uit in plaats van knapperig te worden. Met deegbolletjes van 30 g maak je kleine lahmacuns, die je makkelijk op de steen legt. \n\n\n\nHet beleg gaat er rauw en royaal op en wordt met je vingertoppen tot aan de rand uitgesmeerd. Als ze uit de oven komen, zijn de randen goudbruin en is het midden nog soepel genoeg om op te rollen.\n\n\n\n\n\n\n\nServeer ze gloeiend heet, met peterselie, dun gesneden ui en partjes citroen, zodat iedereen zijn eigen lahmacun kan beleggen en oprollen. Voor een streetfoodavond thuis passen ze goed bij een kebab, samosa\u2019s of een martabak telur.\n\n\n\n\n\n\tLahmacun - Turks platbrood met gehakt\n\t\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\tDeeg500 g bloem300 ml water5 g zout1 snufje suikerBeleg500 g vlees (halfvet gehakt)4 tomaten (middelgroot)2 grote uien1 eetlepel tomatenpuree1 eetlepel chilipasta (Turks (biber sal\u00e7as\u0131))1 dessertlepel pul biber ((Turkse chilivlokken))1 dessertlepel zwarte peper0.5 bos peterselie, (fijngehakt)Vormen en bakkenWat bloem, (voor het werkblad, de deegroller en de steen)\t\n\t\n\t\tDeegBegin met het deeg, zodat het kan rusten terwijl je het beleg maakt.Giet het water beetje bij beetje over de bloem en begin met de hand te kneden.Voeg het zout en de suiker toe voordat het deeg helemaal samenhangt.Kneed tot alle bloem volledig is opgenomen.Zet het deeg apart.Dit deeg bevat geen gist: laat het een dag rusten als je de tijd hebt, anders 3 tot 4 uur.BelegRasp de tomaten en de uien.Doe ze in een grote kom bij het gehakt.Voeg de tomatenpuree en de chilipasta toe.Voeg de pul biber, de zwarte peper en de peterselie toe.Meng alles goed: het beleg is vrij sappig, dat is normaal.Vormen en bakkenLeg de pizzasteen in de oven en zet de oven op 250\u00b0C.De oven en de steen moeten goed heet zijn voordat je gaat bakken: dat is heel belangrijk.Verdeel het deeg in stukjes van 30 g.Rol ze goed tot bolletjes.Bestuif het werkblad en de deegroller licht met bloem.Rol de deegstukjes uit tot kleine rondjes.Leg het rauwe beleg op de deegrondjes en wees er niet zuinig mee.Verdeel het vanaf een rand met je vingertoppen en druk het daarbij aan, tot het hele deeg bedekt is.Bestuif de hete steen met bloem, zodat de lahmacuns niet vastplakken.Leg de lahmacuns op de steen.Bak ze 6 tot 8 minuten, tot het deeg knapperig is en het vlees gaar.\t\n\t\n\t\tIn Turkije bakt lahmacun in een paar minuten in de steenovens van ambachtelijke bakkers. Dit recept is de zelfgemaakte versie voor de gewone oven thuis, op een goed voorverwarmde pizzasteen.\nHet deeg bevat geen gist en geen vet, alleen bloem, water, zout en een snufje suiker. Het beleg gaat er rauw op, in een royale laag. De deegstukjes van 30 g leveren kleine lahmacuns op.\nLahmacun zelf maken betekent ook dat je je gehakt kunt uitkiezen bij een slager die je vertrouwt.\n\t\n\t\n\t\tPlat principalTurque","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192774","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=192774"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192774\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/192664"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=192774"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=192774"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=192774"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}