{"id":132417,"title":"Kip-lap van Canard du M\u00e9kong","modified":"2026-06-13T10:51:07+02:00","plain":"Dit recept komt volledig van de inmiddels gesloten blog \u2018Le Canard du M\u00e9kong\u2019, waarvan de domeinnaam intussen niet meer is verlengd. Ik heb geprobeerd Phil te bereiken, helaas zonder succes&#8230; Na wat zoeken heb ik het recept en de foto&rsquo;s teruggevonden. Ik plaats ze hier voor het nageslacht, naar aanleiding van een lid van de offici\u00eble groep dat het verdwijnen ervan betreurde. Je vindt sommige van zijn recepten ook op zijn YouTube-kanaal, al is dat al lange tijd niet meer actief. Ik heb de originele tekst behouden en daar mijn gebruikelijke paragraaf met uitleg over de verschillende ingredi\u00ebnten aan toegevoegd; de recepttekst heb ik iets vereenvoudigd om hem wat \u2018compacter\u2019 te maken. De tekst hieronder is dus vrijwel volledig wat destijds op de site van Canard du M\u00e9kong stond. Veel kookplezier!\n\n\n\nEen koude vleessalade behoort altijd tot de meest geliefde gerechten wanneer de thermometer de hoogte in schiet. Voor wie deze zomer in Frankrijk is gebleven, was de trek natuurlijk eerder gericht op een stevige pot-au-feu dan op&nbsp;lap&nbsp;(ook geschreven als&nbsp;laap&#8230;&nbsp;larb&#8230; of&nbsp;larp&#8230;!), dit vleesgerecht \u2014 soms ook met vis \u2014 dat bij feesten wordt geserveerd (en dat is daar heel vaak ;-)) met een flinke hoeveelheid rauwkost en de onmisbare kleefrijst, in het noorden van Thailand, in sommige delen van Cambodja en vooral in Laos.\n\n\n\nDe Thaise varkenssalade Moo Nam Tok is ook bijzonder populair\n\n\n\nPuristen \u2014 en daar horen wij niet bij \u2014 wijzen erop dat je voor dit gerecht, dat je zonder veel aarzeling het nationale gerecht van Laos zou kunnen noemen, een heel bijzondere saus nodig hebt die je alleen daar vindt&#8230; de&nbsp;padaek, een vrij dikke pekel waarin zoetwatervis maandenlang, soms wel een jaar, fermenteert in zout en rijstzemelen.\n\n\n\nSteek je de Laotiaans-Thaise grens over naar Isarn, de noordoostelijke regio van het koninkrijk waar veel mensen met een sterke Laotiaanse cultuur wonen&#8230; dan krijgt de&nbsp;padaek&nbsp;de naam&nbsp;pla ra. Terzijde: tijdens verschillende protesten tegen de autoriteiten gooide het gewone volk van Bangkok, vaak afkomstig uit Isarn, zakken vol&nbsp;pla ra&nbsp;om de politieagenten die de opstand kwamen neerslaan, terug te dringen&#8230;! Zo werd de eetbare molotovcocktail geboren&#8230;\n\n\n\nJe begrijpt het al: je moet een Aziatische achtergrond hebben, of op zijn minst stevige banden met dit continent, om deze geuren te verdragen en deze krachtige, landelijke smaken te waarderen \u2014 smaken waar wij hier dol op zijn &#8230;! Er wordt ook gefluisterd dat er in de stukjes van deze gefermenteerde riviervis hardnekkige parasieten kunnen achterblijven en dat er dus een klein gezondheidsrisico aan verbonden is&#8230;\n\n\n\nFeit blijft dat ik in Frankrijk nog nooit&nbsp;padaek&nbsp;te koop heb gezien zoals die ambachtelijk wordt gemaakt&#8230; Daarom vervang ik in gerechten waarvoor&nbsp;padaek&nbsp;of&nbsp;prahok nodig is \u2014 die andere speciale pekel van zoetwatervis uit Cambodja \u2014 meestal door sauzen die je makkelijk vindt in Aziatische winkels in Frankrijk.\n\n\n\nOntdek het recept voor rundvlees \u2018huilende tijger\u2019\n\n\n\nAls alternatief kun je ook&nbsp;mam nem&nbsp;vinden, of de stevigere variant, mam ca sac&nbsp;(de Vietnamese benamingen op de potten): condimenten waarbij&nbsp;nuoc mam&nbsp;bijna als eau de toilette gaat aanvoelen&#8230; :-)) Maar die laatste volstaat natuurlijk prima als je geen zin hebt in een omslachtige boodschappenronde&#8230;\n\n\n\nWant vergis je niet&#8230; wat de ziel van dit gerecht echt kenmerkt, is de onmiskenbare combinatie van aromatische kruiden, vooral heerlijk verse munt, en bovenal geroosterde, fijngemalen kleefrijst waarmee de&nbsp;lap wordt bestrooid. Nog een frisse citrustoets met wat galanga of citroengras \u2014 dat hier op Corsica heel makkelijk in een pot groeit&#8230; en je hebt een stevige, smaakvolle maaltijd die heel eenvoudig te maken is.\n\n\n\nDe belangrijkste ingredi\u00ebnten van kip-lap\n\n\n\nDe vissaus: zoals hierboven uitgelegd, vervangt die de padaek. Ze geeft het gerecht die heerlijke umami- en zilte toets\n\n\n\nDe kleefrijst: de textuur past perfect bij het gerecht, en geroosterd en daarna gemalen geeft hij het dat \u2018kleine extraatje\u2019\n\n\n\n\n\n\tLaap met kip \u2013 Mekong-eend\n\t\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\t2 kippenbouten2 sjalotten, fijngesneden1 stengel citroengras3 kleine chilipepers, fijngesneden3 eetlepel ongekookte kleefrijst3 eetlepels kippenbouillon0.5 eetlepel vissaus4 eetlepels limoensap1 theelepel zoutGarnituren en bijgerechten2.5 eetlepels vissaus1\/3 komkommerenkele slablaadjes80 g mungbonenenkele muntblaadjes250 g ongekookte kleefrijst\t\n\t\n\t\tWas de 250 g kleefrijst grondig, zet onder water en laat 4 uur weken.Stoom de kleefrijst 20-25 minuten en keer hem halverwege \u00e9\u00e9n keer om.Ontbeen de kip en hak het vlees fijn. Kook het vel en de botten 1 uur op middelhoog vuur, onder water, om bouillon te maken. Zeef en houd 4 eetlepels apart. Vries de rest in.Rooster de ongekookte kleefrijst in een wok goudbruin en maal fijn. Hak het citroengras, de chilipepers, kruiden en sjalotten fijn.Roerbak het fijngehakte kippenvlees 5-7 minuten met de vissaus en de bouillon. Voeg de sjalot toe.Meng in een kom de kruiden, het citroengras, de chilipepers, de resterende vissaus, het limoensap en de geroosterde kleefrijst. Serveer met komkommer, kool en mungbonen, met de gekookte kleefrijst erbij.\t\n\t\n\t\t\t\n\t\n\t\tPlat principalindon\u00e9sienne","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132417","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=132417"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132417\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10980"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=132417"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=132417"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcwiner.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=132417"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}